മറവി

മറവിയെന്നൊന്നില്ലാ-
യിരുന്നെങ്കിൽ
മരിച്ചു നാമെന്നേ-
മണ്ണടിഞ്ഞേനെ!

മറവി മാത്രമേയുള്ളു -
വെന്നാകിലോ
മനുഷ്യകുലമാകെ
മുടിഞ്ഞു പോയേനെ.

മറക്കില്ലൊരിക്കലും

​കളിയായി ചിരിച്ചും കഥകൾ പറഞ്ഞും
കൂടെ നടന്നൊരു കാലം...
വിടപറഞ്ഞകലുന്ന നേരത്തൊരുങ്ങുന്നു
മിഴികളിൽ കിനിയുന്ന മൗനം.

​പങ്കിട്ട നേരവും ഒന്നിച്ച വഴികളും
ഓർമ്മയായ് എന്നും നിറയാം.
ദൂരങ്ങൾ നമ്മെ അകറ്റിയാലും ഇനി
സ്നേഹമായ് കൂടെയിരിക്കാം.

​പോകുന്ന വഴികളിൽ വിരിയട്ടെ പൂക്കൾ
വിജയം പുൽകട്ടെ നിന്നെ...
കനവുകൾ നീളുന്ന വാനിൽ ഉയരട്ടെ
കാലം കരുത്തു നൽകട്ടേ ....

​വിടയല്ല ചൊല്ലുന്നു പ്രിയ സുഹൃത്തേ
കാത്തിരിക്കാം നമ്മൾ വീണ്ടും.
പുഞ്ചിരി തൂകിക്കൊണ്ടരികിൽ വരുന്നൊരു
നല്ലൊരു നാളേയ്ക്കായി...

സ്വതന്ത്ര ചിന്തകൾ

കെട്ടുപാടില്ലാത്ത ലോകത്ത്,
ചിറകു വിടർത്തുന്ന പക്ഷിയാകണം.
അതിരുകളില്ലാത്ത നീലവിണ്ണിൽ,
അലയടിച്ചുയർന്നു പറന്നിടേണം.

​മതത്തിൻ മതിൽക്കെട്ടുകൾക്കപ്പുറം,
മനുഷ്യത്വത്തിൻ്റെമണം തേടിടാം.
ജാതിതൻ കരിനിഴൽ വീണിടാതെ,
സ്നേഹത്തിൻ പൊൻ വെളിച്ചം പടർത്താം.

​പഴമതൻ ചങ്ങല പൊട്ടിച്ചെറിഞ്ഞു,
പുതുമതൻ പാതയിൽ മുന്നേറിടാം.
അന്ധവിശ്വാസത്തിൻ ഇരുളകറ്റി,
അറിവിൻ ദീപം കൊളുത്തി വെയ്ക്കാം.

​ചോദ്യങ്ങൾ മടിക്കാതെ ചോദിച്ചിടാം,
സത്യത്തിൻ നേർവഴി തേടിച്ചെല്ലാം.
അടിച്ചേൽപ്പിക്കും വിചാരങ്ങളെ,
അകക്കണ്ണാൽ നമുക്കു ചികഞ്ഞു നോക്കാം.

​പെണ്ണിനും ആണിനും തുല്യമായി,
ചിന്തിക്കാൻ അവകാശ,മിവിടെ വേണം.
അടിമത്തത്തിൻ നുകം വലിച്ചെറിഞ്ഞു
ആത്മാഭിമാനമുയർത്തിടേണം.

​പ്രകൃതിയെ നോക്കി പഠിച്ചിടാം നാം,
സ്വാതന്ത്ര്യത്തിൻ പൊരുൾ മനസ്സി ലാക്കാം.
ഒഴുകുന്ന പുഴ പോൽ നിർമ്മലമായ്,
ചിന്തകൾ എന്നും പ്രവഹിക്കട്ടെ.

​കാലമെത്ര മാറിയെന്നാലും പതറാതെ,
നമുക്കിനി കരുത്തോടെ മുന്നേറിടാം. സ്വതന്ത്ര ചിന്തതൻ വിത്തുകളീ
പ്രഭയേകി പടരട്ടെ ബ്ഭൂമിയാകെ .

പരിസ്ഥിതി ദിനം

ജൂൺ അഞ്ചെന്നൊരു
ദിനമെത്തി
ലോക പരിസ്ഥിതി
ദിനമെത്തി
കൂട്ടുകാരെ വന്നോളൂ
തൈകൾ നട്ടുനനച്ചോളു
നാളേക്കായി നമുക്കായി
കിളികൾക്കായി മഴക്കായി
തണലിന്നായി തുണയ്ക്കായി
മണ്ണിന്നായി വായുവിനായ്

പ്രണയികൾ

പ്രണയികൾ പറവകളാണ്
പഥമില്ലാതിരുന്നിട്ടും
ചിറകിലേറുന്നവർ !

മോഹങ്ങളുടെ
മേഘങ്ങളിലൂടെ,യവർ
നീന്തിക്കൊണ്ടിരിക്കും;
മനസ്സിലെ മാരിവില്ലിൽ -
ഊഞ്ഞാലാടും,
കണ്ണിൽ നിന്നും കവിതപ്പൂക്കൾ
നക്ഷത്രങ്ങളായ് തിളങ്ങും.

സ്വപ്നങ്ങളാലവർ
സപ്രമഞ്ചമൊരുക്കും;
ഉന്മാദത്തിൻ മഞ്ഞുമലകളിൽ -
നിന്നും
പ്രണയച്ചൂടിലുരുകി,
ഭാരമറ്റ തൂവലായ് പൊഴിഞ്ഞു -
വീഴും!

പുതുകാലം

കാറ്റും, വെളിച്ചവും
ആട്ടിപ്പുറത്താക്കി
കെട്ടിമറിച്ചെങ്ങു ,മിരുട്ട -
റയായ്.
കുന്നില്ല, കൊക്കരണിയില്ല
കൈത്തോടില്ല
മുങ്ങിക്കുളിക്കാൻ കുളങ്ങളില്ല !

പാടങ്ങളില്ല, പറമ്പില്ല, പയ്യില്ല,
പൂത്താട എന്തെന്നറികയില്ല
ചാമയും, എള്ളും, ഉഴുന്നും, -
മുതിരയും
ചേലെഴും ഗ്രാമവും ഓർമയില്ല.

കളമില്ല, കറ്റകളില്ല,
നെല്ലില്ല, പത്തായപ്പുരയുമില്ല
ബാലകരുമില്ല വാദ്യഘോഷവു
മില്ല
മനസ്സില്ല മായാത്തവർണ്ണമില്ല

പുലരി മഞ്ഞില്ല, പുതു സന്തോഷ -
വുമില്ല
പണമെന്ന മന്ത്രമേയുള്ളു !
പണിയെന്തെന്നാരുമേ
ചോദിക്കാറേയില്ല
പണമുണ്ടോ;പദവിയായ്
പത്രാസായി!

മൂഢത പോലുമേ,
മൂടി വെയ്ക്കാം പിന്നെ
മഹാനായി മണ്ണിതിലെ-
ന്നും വാഴാം

ശാന്തി കുടീരം

അവളുടെ അവസാനത്തെ -
ചുംബനത്തിന്
ആദ്യ ചുംബനത്തോളം തീവ്രത -
യുണ്ടായിരുന്നു
ഇന്നോളം അനുഭവിക്കാൻ -
കഴിയാതത്രയും
രതിമൂർച്ഛയും സംതൃപ്തിയും -
അപ്പോൾ അവൾക്ക് ലഭിച്ചിരുന്നു!

ഒന്നിനും നവൾ ഒരു കുറവും -
വരുത്തിയില്ല;
ഭർത്താവിൻ്റെ ശവസംസ്കാര
ച്ചടങ്ങ്
വിവാഹാഘോഷംപോലെ തന്നെ
വിപുലമായിരുന്നു!

മണിയറപോലെ അലങ്കരിച്ചിരുന്നു
ശവപ്പെട്ടി !
പുത്തൻ വസ്ത്രങ്ങളണിയുകയും
ലേപനങ്ങൾ പുരട്ടുകയും ചെയ്തിരുന്നു
സുഗന്ധം എങ്ങും ഒഴുകിയെത്തി -
യിരുന്നു

കണ്ണീരുകൊണ്ട് കാൽപ്പാദം
കഴുകുകയ,ല്ലിനി വേണ്ടത് !
പുഞ്ചിരിയുടെ പനിനീർ പൂവുകളർപ്പി -
ക്കുക.
ജീവിതത്തിൻ്റെ കൊടുമുടിയേറിയവന്
പ്രിയപ്പെട്ടവൾ നൽകുന്ന സ്നേഹോ
പഹാരം !

ഒരു ജന്മം മുഴുവൻ ഒന്നിച്ചു ജീവിക്കു വാൻ
ഒരുങ്ങി പുറപ്പെട്ടവരിൽ
ഒരാൾ മാത്രം ബാക്കിയാകുമ്പോൾ
എന്നും ഓർമ്മിക്കുവാൻ
ശേഷിക്കുന്നവൾ പണിയുന്ന
ശാന്തികുടീരം!