പൂവ്

അവൾ മൊബൈലിൽ
കവിതാ ശകലമായ്
ഒരു സന്ദേശമയച്ചു:
സ്നേഹമുണ്ടെങ്കിൽ
ഒരു പൂവുമായ് അരി
കിൽ വരണം.
ഞാൻ കവിയല്ല, ചിത്രകാ
രനല്ല
വാൻഗോഗല്ല
എങ്കിലും;നിനക്കായ് മാത്രം
ഞാനൊരു പൂവു തരാം
ഞെട്ടറുത്തെടുത്ത,യെന്റെ
ചെവിപ്പൂവ്

മനസ്സ്

ശാസ്ത്രം ഒരു പാട് മുന്നേറി
ശസ്ത്രക്രീയകൾ പലതുംചെയ്തു
ഇന്നുവരെ കണ്ടു പിടിക്കാൻ
കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല ഒരു ശാസ്ത്രത്തിനും
മനസ്സിന്റെ വേഗതയെ
കവിതയെഴുതുമ്പോൾ മാത്രമെ
ന്താണ്
മനസ്സ് ഒച്ചിനെപ്പോലിഴയുന്നത്
അക്ഷരങ്ങൾ ഇഴഞ്ഞിഴഞ്ഞ് വീഴു
ന്നത്

ആഴം

കണ്ടിട്ടുണ്ട്
മലയുടെ
നദിയുടെ
ആഴം
ദുഃഖത്തിന്റെ -
യാഴം
കണ്ടവരാരുമില്ല

കൂടെപിറപ്പ്

കൂടെ പിറപ്പെന്ന് പറഞ്ഞ്
കൂടെ നടന്നവരെല്ലാം
കൈവിട്ടു
സന്തോഷത്തിൽ അടുത്തു
കൂടി
ദുഃഖത്തിൽഅകന്നുപോയി
ആരു കൈ വിട്ടാലും കൈ
വിടില്ല മരണം

മിഠായി

ചമഞ്ഞൊരുങ്ങി
ഞെളിഞ്ഞിരുന്നപ്പോൾ
അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല
അലിഞ്ഞു തീരാനെന്ന്

മെഴുകുതിരി

എന്തിനായി നൽകി നീ
ഉരുകി, യുരുകി തീരുവാൻ
വെൺമയാർന്നൊരു ജീവിതം....!

കോഴി

വരിവരിയായി നിർത്തിയ
വണ്ടിയിൽ വരിതെറ്റാതെ
കയറിയിരുന്ന്
പുറം കാഴ്ച്ചയിൽ മയങ്ങി
യപ്പോൾ
അറിഞ്ഞിരിക്കില്ല
ഇരയാവാനെന്ന്