ചായും വെയിലിൻ തിരി നനച്ച -
ചാറും മഴയിലേക്കിറങ്ങുന്നു
പച്ച മണ്ണിൻ മണം നുകർന്നാ
പഴയ കാലത്തിലേക്കു നടക്കുന്നു
പടർന്നു പന്തലിട്ടപോലില്ല മാവിന്ന്
ചക്കപ്പഴംചാർത്തി നിൽക്കുമാ
പ്ലാവുമിന്നില്ല
കൈത്തോടും, കുളവും, പരൽമീൻ
പുളപ്പുമില്ല
പശുക്കുട്ടിതൻ കൂട്ടിനെത്തും
വെള്ളാങ്കൊച്ചയില്ല.
പൂങ്കുലച്ചാർത്തിൻ തേൻനുകരും
സൂചിമുഖികളില്ല
കൂട്ടിനായെത്തും കിളികളും, മണ്ണട്ടയും,
തുള്ളിക്കളിക്കും ചെറുതവളയും
ഇല്ലില്ല ഏകനാകുന്നു ഞാൻ
ഞെട്ടറ്റു വീഴുന്നു ഓർമ്മകൾ
ചിലന്തിവലനെയ്ത കണ്ണിൽ
പൊടിയുന്നു ചോരതൻ ഉപ്പുകണം
മനസ്സിനേറ്റ മുറിവിനേക്കാൾ
മാരകമാകില്ല
ശരീരത്തിനേറ്റ മുറിവുകൾ
പ്രണയത്തിൻ്റെ ചൂണ്ട
കൊരുത്തതും
ഊരിയതും നീതന്നെ
ആ മുറിവുമായ്
രക്തത്തിൽ പടരുന്ന നരകാ-
ഗ്നിയുമായ് ഞാനലയുന്നു
വേണ്ടയിനി സ്നേഹത്തിൻ്റെ
മഞ്ഞുതുള്ളികൾ
മോഹത്തിൻ്റെ മഞ്ഞപ്പൂക്കൾ
ചെന്തീയേറ്റ മനസ്സുമായി ഞാൻ -
അലയും
പൊള്ളും പ്രണയത്താലന്ന്
നീതന്ന ചുംബനത്താൽ
വിടരാതെ കരിഞ്ഞു പോയ
മൊട്ടാണു ഞാൻ
സന്ധ്യാനേരമാണ്
ഒറ്റയ്ക്കാണ്
സൂക്ഷിച്ച്.
കെട്ടകാലമാണ്
കുണ്ടനിടവഴിയാണ്
ഇരുപുറവും കാടാണ്
മദം പൊട്ടിയ ദാഹങ്ങൾ
മറഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടാകും
മരത്തിനപ്പുറം
പരിചയമില്ലപെങ്ങളേ
പറയാനും കഴിയില്ല !
മനസ്സിൽ പല പ്രാവശ്യം
പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു
ഞാൻ
നിറങ്ങളടർന്നുവെങ്കിലും
പഴയൊരു സുന്ദരചിത്രം പോലെയവൾ.
ഇവൾ എനിക്കാരെന്ന് ചില വാക്കുകൾ
ചിലർ മനസ്സിൽ വരച്ചിട്ടേക്കാം!
ഏപ്രിൽ സൂര്യനെ പാനപാത്രത്തിലേക്ക്
പിഴിഞ്ഞൊഴിച്ചതെന്ന് കരുതിയേക്കാം
ഞരമ്പിൽ നിന്ന് പ്രണയത്തിൻ്റെ വീഞ്ഞ്
പതഞ്ഞു പൊന്തിയേക്കാം
ആദ്യചുംബനത്തിൻ്റെ വെപ്രാളത്തെക്കുറിച്ച്
ഓർത്തേക്കാം
എന്നാൽ,
അപ്പോഴൊന്നും
ജീവിതത്തിൻ്റെ പൊട്ടിപ്പോയ
വാക്കുകളെ നിങ്ങൾ ഓർക്കുന്നില്ല
മന്ദാരത്തിൻ്റെ ഇലകൾ തുന്നി വെച്ച
സ്ലേറ്റുപച്ചയുടെ തെഴുപ്പുമനസ്സുള്ള
ഒരുവളെ ഓർക്കുന്നില്ല
ഉള്ളിലെ സങ്കടത്തെക്കുറിച്ചോ
ഗൃഹാതുരതയെക്കുറിച്ചോ
അവളിലെ ഏകാന്ത ദ്വീപുകളെക്കുറിച്ചോ
ഓർക്കുന്നേയില്ല
പ്രണയം ചാലിച്ചു ചായം
വരഞ്ഞു പ്രണയ ലേഖനം
ഹൃദയത്തിൻ്റെ ഒത്ത നടുവിൽ -
തന്നെ പതിപ്പിച്ചു.
സഹിച്ചില്ല ശ്യാമ ശക്തികൾ
ക്ഷമിച്ചില്ല ഒറ്റനിമിഷം
ഒന്നാവാനാവാത്ത വിധം
അടയാളങ്ങളില്ലാത്ത വിധം
ഒരു പക്ഷിക്കും വായിക്കാനാ
വാത്തവിധം
ഒരു ശിലയ്ക്കും കണ്ടെത്താ
നാവാത്ത വിധം
അഗ്നിക്കും ജലത്തിനു മറിയാ
ത്തവിധം
ഹൃദയമറിയാതെ
രക്തമറിയാതെ
നാഡി ഞരമ്പുകളറിയാതെ
ഒരു ഞരക്കയും ബാക്കി
വെയ്ക്കാതെ
അടർത്തിയില്ലെ
പ്രണയ ഹൃദയത്തെ
ഓർമ്മയുടെ ചെപ്പിൽ നിന്ന്
അടർന്നു വീഴുന്നുവേദനയുടെ -
മുത്തുകൾ
ദുരിത ശൈശവം പിച്ചവെയ്ക്കുന്നു
ഇറങ്ങി വന്നിട്ടില്ല കഷ്ടപ്പാടുകളിൽ
ഇന്നുവരെ
ഒരു ദൈവവും
മുൾവലയിൽ കുടുങ്ങിയ
മുയലിനെപ്പോലെ പിടയുന്നു ഹൃദയം
മർദിത ജനതയുടെ ആത്മ സ്പന്ദനം -
പോലെ
ചെന്തീ ജാലം പോലെ
കാറ്റിലുയർന്നുപറക്കുന്നു ഒരു കൊടി
