ഉത്തരം കിട്ടാത്ത ചോദ്യം

തെരുവിൽ തലകുനിച്ചുനിൽക്കുന്നു
തരുക്കൾ
ചുളിഞ്ഞ കവിളുപോലെ മഴച്ചാറ
ലേറ്റ മണ്ണ്
അവളുടെ കണ്ണുകൾ നനഞ്ഞു
നരച്ചു തുടങ്ങിയ മുടിനാരു പോലെ
മഴക്കാറിനിടയിൽ വെള്ളിമേഘം
കുഴിഞ്ഞ കണ്ണിലെ കലങ്ങിയ കണ്ണീരു പോലെ
തെരുവിലെ ചെറുകുഴികളിൽ ജലം
ചുരുട്ടു പോലെ എരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു പടിഞ്ഞാറു സൂര്യൻ
താഴെ ജലത്തിൽ രൂപം കൊള്ളുകയും
നിമിഷത്തിൽ പൊലിഞ്ഞു പോവുകയും
ചെയ്യുന്ന
വലിയകുമിളപോലെ ജീവിതമെന്നവളോ ർത്തു
തണുപ്പ് വിഷം പോലെ സിരകളിലൂടെ
അരിച്ചു കയറുന്നു
കനമില്ലാത്ത ഒരു പ്രതിഭാസം താനെന്ന്
അവൾക്ക് തോന്നി
ഓരോരിക്കലും യുദ്ധം ചെയ്യാറുണ്ട് മനസ്സ്
അവസാനം വരണ്ട ചുണ്ടുകൾ വിതുമ്പു
കയും
തിമിരം പോലെ കണ്ണീർപ്പാടകൾ പടരുകയും
ചെയ്യുന്നു.
ഉത്തരം കിട്ടാത്ത ഒരു ചോദ്യമാണ് ജീവിതം