മണ്ണിൽ പണിയുന്നൊരാൾ
മണിമാളികയിലെത്തിയാലും
മണ്ണിലേക്ക്നോക്കും.
മനസ്സിൽ ആർദ്രതയാൽ
ഒരു കിണർ കുത്തും
സ്നേഹച്ചാലിലൂടെ
മോഹജലംതേവും
ഹൃദയത്തിൻകവരത്തിലേക്ക്
കൊടിയുയർത്തിക്കെട്ടും
മൗനത്തിന്റെ തടമെടുത്ത്
നിറങ്ങളുടെ വളമിടും
ചിരിയുടെ കിളിയോലപാറുമ്പോൾ
കുശുമ്പിന്റെ കീടങ്ങളെ
നുള്ളിക്കളയും
ഓർമ്മയുടെ വേരിലെക്ക്
സങ്കടത്തിന്റെ ഉപ്പുവളം ചേർക്കും
വിളകളെ കാക്കാനെന്നോണം
കൂക്കിരിയനായി നിൽക്കും
രാവു പകലെന്നില്ലാതെ
കഴിഞ്ഞകാലത്തിന് കാവൽ
നിൽക്കും
ഒരോ ദിനത്തിനും ജീവിതം തന്നെ
തുന്നിച്ചേർക്കും.
.............
കുറിപ്പ് :-
കൊടി = കുരുമുളക് കൊടി
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ