മൃത്യു

ഞാൻതന്നെ നീയായിമാറുന്ന
ഒരുദിനം വരും
ഇപ്പോൾ, അദൃശ്യനായ് നീയെന്നും
എന്നിൽ തന്നെ .

വേർപിരിയാത്ത സയാമീസ് ഇരട്ടകൾ
പക്ഷേ, പരസ്പരം കണ്ടില്ലെന്നു -
നടിക്കുന്നു

ഒരുനാൾ തണുത്തപുതപ്പ് നീയെന്നെ
പുതപ്പിക്കും
അന്ന് ഞാൻ നീയാകും

ക്ലേശങ്ങളുടെ കലശവുംപേറി ഞാൻ
നടക്കുമ്പോൾ
ക്ലാവുപിടിച്ചൊരു പുച്ഛംനിന്നിൽ

വേരുകളറുത്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു നീ
വെൺചിതലായുള്ളകം അരിച്ചു
തീർക്കുന്നു

അഗ്നിയാൽ നിൻ്റെപാനം
ചാരമാകുന്നു നിൻ്റെയന്നം
സ്നേഹ ശൂന്യത നിനക്കാഭരണം

പട്ടട നിൻ്റെ ശയ്യാഗൃഹം
ആളും അഗ്നി നിൻ്റെശീതീകരണി

എരിയുന്ന സ്നേഹത്തെ,പൊരിയുന്ന
നെഞ്ചത്തെ
എനിക്കായ് വിങ്ങുന്നവരെ നീ
ഗൗനിക്കുന്നേയില്ല