അകൽച്ച

ഒരിക്കൽ ഒന്നിച്ച് കളിച്ചവർ
ഒന്നിച്ച് പഠിച്ചവർ
കണ്ണാടിയിലെ അസ്സൽ
പ്രതിഫലനം പോലെ
മനസ്സി ലുണ്ടായിരുന്നു .
ഇന്നില്ല!
കാലത്തിന്റെ കുത്തൊഴുക്കിൽ
കഥകളേറെ നഷട്ട പ്പെട്ടവൻ
 ഞാൻ
ചിലരെ കണ്ടാൽ ഓർമ്മി
 ച്ചെടുക്കുവാൻ കഴിയും
ചിലരുടെ രൂപത്തിൻ കണിക
പോലു മുണ്ടാകില്ല
ചിലരെ പറഞ്ഞാലറിയാം  
ചിലരൊരുപാട് മാറിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും    
കണ്ടാലറിയാം
ചിലർ മാറിയിട്ടെ ഉണ്ടാകില്ല
അന്ന് കണ്ടപോലെന്നു മുദ്രണം
ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടാകും
ഇതവനല്ലേ,ഇതാരെന്നെനിക്കറിയാം
ആലോചനയുടെ അതിർ വരമ്പിൽ
  തട്ടി നില്ക്കും
എത്ര തന്നെയായാലും കാലം
കാത്തു വെച്ച
ഒരകൽച്ച നമുക്കിടയിൽ ഉണ്ടാവുക
തന്നെ ചെയ്യും  

പിൻ നടത്തം

ചെത്തം കേൾപ്പിക്കാതെയാ
ചന്തം കാണുവാനായി
ഒരിക്കൽ ക്കൂടി ഞാനാ
കുന്നിലേ ക്കേറീടുന്നു
കളിവാക്കുകളുമായ്
വികൃതിക്കാറ്റ് വന്നു
വിരലിൽ വിരൽ കോർത്ത്
കൂടെനടത്തിക്കുന്നു
അരളികൾക്കപ്പുറത്ത്
അന്ന് ഞാനെന്നും കണ്ട
നഷ്ട്ട ചക്ര വാളത്തിൻ
ചിത്ര മെന്നുള്ളിലുണ്ട്
വാക മരക്കൊമ്പിലെ
ചെഞ്ചോര പ്പൂക്കളെപ്പോൽ
ചക്രവാളം പൂത്തതും
ഇന്നുമെന്നുള്ളി ലുണ്ട്
ആകാശം ആൾക്കണ്ണാടി
നോക്കി നിന്നീടുന്നൊരു
ഏക്കറോളം വരുന്ന ഊക്കനാം
ചിറയുണ്ട് .
കണ്ടതോ കാലം മായ്ച്ച്
പുത്തനായ് വരച്ചൊരു
ഊക്കനാം കെട്ടിടത്തിൻ
മിന്നാര മൊന്നു മാത്രം
വൃദ്ധ മനസ്സിലുണ്ടാം
കാലം മറച്ചു വെച്ച
കാറ്റും,കാള വണ്ടിയും
കുളവും,കുട്ടിത്തവും

വേശ്യ

സാഹചര്യങ്ങൾ
ചാർത്തി തന്ന
മുദ്ര യായിരുന്നു വേശ്യ
സദാചാരത്തിന്റെ അപ്പോസ്തലൻ
മാരുടെ
അവസാനത്തെ അത്താണിയും.
വേശ്യ യുടെ വിനിമയ മൂല്യം
പ്രണയത്തിലാണ്
പ്രണയ നാട്ട്യങ്ങൾ അവരോള-
മറിയുന്നവർ
വേറെ യുണ്ടാകില്ല
വേശ്യ യുടെ പ്രണയം
നാണയത്തോടും.
തീർച്ചയായും,അവർ
ഒരുപാട്  പുരുഷന്മാരെ
പ്രണയിച്ചിട്ടുണ്ടാകും
എന്നാൽ;
സ്നേഹിച്ചി ട്ടുണ്ടാവില്ല
ഒരു പുരുഷനും ഒരിക്കലും
യാഥാർത്ഥത്തിലവരെ    
ആഴത്തിലൊന്നു നെടു
 വീർപ്പിടാനോ,പൊട്ടി ക്കരയാനൊ-
കഴിയാതെ പോകുന്ന
ജന്മങ്ങൾ
തകർന്ന ഹൃദയങ്ങളായിരിക്കും
സമ്പാദിക്കാനും,ധൂർത്തടിക്കാനും
അവരെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നുണ്ടാവുക 

മരണം വരുമ്പോൾ

എത്ര കാലം കഴിഞ്ഞു
എത്ര യെത്ര കളികൾ കണ്ടു
എത്ര വേഷപ്പകർച്ചകൾ
എത്ര ദ്വേഷ വേഴ്ച്ചകൾ
എത്ര പുലരികൾ തെളിഞ്ഞു
എത്ര സന്ധ്യകളിരുണ്ടു
എത്ര ഋതു സംഗമങ്ങൾ
എത്ര സംഘാതങ്ങൾ
പരിചരണ മാർന്ന ബാല്യങ്ങൾ
അപരിമേയ സ്നേഹങ്ങൾ
ചപല മാർന്ന സംസാരങ്ങൾ
സമുന്നത മാർന്ന സംസ്ക്കാരങ്ങൾ
മരണ പാദ പതനമിതാ
മടിയാതെ വരുന്നുണ്ട്
ദാനമാർന്ന ജീവിതത്തിൻ
ദിന മെന്റെ തൊടുങ്ങാറായ്  
ഇപ്പൊഴാർത്തി പെരുകുന്നു
ജീവിതത്തിൻ പാന പാത്രത്തിൽ
 ഇറ്റു പോലും  ശേഷിക്കാതെ
കുടിച്ചു വറ്റിക്കുവാൻ കഴിയാത്തതിൽ 

ദൂത്

ദുഗ്ദ്ധംപോൽ പ്രണയമെന്നാകിലും
ദൂതയക്കരുതൊരിക്കലു മൊരാളെയും
ഇരു പേർ തമ്മിലുള്ള സ്വകാര്യത്തിൽ
വിശ്വസിക്കരുതൊരിക്കലു മൊരു
 മൂന്നാമനെ
സൌഹ്രദത്തിന്റെ കളി വാക്കുകൾ-
 ക്കർത്ഥം
ചോർന്നു പോകാതെ കാക്കുവാൻ
തമ്മിൽ തമ്മിൽ ചേർത്ത് വെയ്ക്കും
 രഹസ്യം
നമ്മിൽ തന്നെ ചേർന്നലിയാൻ
രസ്നയെ തൂലിക യാക്കാം
രസം ചോരാതെ കാത്തു വെയ്ക്കാം
രസിച്ചങ്ങനെ ജീവിച്ചിടാം
രസായന മൊട്ടു മില്ലാതെ 

കനൽ

നിന്റെ വാക്കെന്റെ യുള്ളിന്റെ യുള്ളിൽ
ഉലയൂതിയുണർത്തും കനലിനെ
ഹൃദയ പൂർവം സഖി ഞാൻ നിനക്കായ്
പ്രണയ പർവം തുറക്കട്ടെ
വാക്ക് കൊണ്ടല്ല,നോക്ക് കൊണ്ടല്ല
വാഴവ് കൊണ്ടിത് സത്യം
പ്രണയ രാവെത്ര ഹൃസ്വമെന്നു നീ
പുലരിയോട് പരിഭവിച്ചതും
എന്നെയൊരു നോക്ക് കാണുവാൻ രാവിൽ
നിഷ്ഫലം കണ്ണീർ വാർത്തതും
പരസ്പരം കണ്ണിൽ നോക്കി നോക്കി നാം  
നോവ് മാറ്റിയിരുന്നതും
പിരിയുവാൻ വേണ്ടി കണ്ടു മുട്ടിയ
രാവിൽ നീ കുറിച്ചിട്ടൊരാ
വാക്കിന്നു മെന്നുള്ളിന്റെ യുള്ളിൽ
ഉലയൂതിയുണർത്തും കനലിനെ

പ്റണയം

പ്റണയം,
പഠിച്ച കള്ളനാണ്
അവന്‍ മനസ്സിനെ
മോഷ്ട്ടിച്ച് മടങ്ങുന്നു
അന്നേരമെല്ലാം
ശരീരമെന്ന കാവല്‍ക്കാര്‍
ഉറക്കംനടിച്ച് കിടക്കുന്നു