നഗരത്തിലെത്തിയാൽ

ഞാൻ ഇല കൊഴിഞ്ഞ മരം കത്തികഴുത്തിൽ കുത്തിക്കേറ്റാൻ പാകത്തിൽ
യാഗവേദിയിൽ തല താഴ്ത്തി നിൽക്കുന്ന ബലിമൃഗം
നഗരം ഒരെട്ടുകാലി വല
ഇരകളെ പാർത്തിരിക്കുന്ന വെള്ളി വല
സ്നേഹത്തിന്റെ പാതയിൽ
അറിവിന്റെ പൂമരമല്ല
അറവിന്റെ വാൾ തല്ലപ്പാണ് ഉയരുന്നത്
മാടി വിളിക്കും നിങ്ങളെ മടിച്ചു നിൽക്കാതെ
മനസ്സിൽ തൊടാതെ ശരീരസുഖം തരാൻ
പാർക്കിൽ,േഹാട്ടലിൽ, ഹോട്ട് ഡ്രിങ്കിൽ കുരുക്കിയിടും
ചലനമറ്റു നിൽക്കുമ്പോൾ ജ്വാലയായവരെ ത്തും
സർപ്പമായ് ചുറ്റും മധുരിക്കുന്ന വിഷം
മനോഹരമെന്ന് മൊഴിയും
നിങ്ങളത്ഭുതപ്പെടാതിരിക്കുന്നതെങ്ങനെ?!
നിങ്ങൾ വണ്ടി ചക്രമാകും
അതിവേഗ മുരുളുന്ന വണ്ടി ചക്രം
കാൽവരിയിലേക്കായാലും കൈയ്യും വിരിച്ച് നടക്കും
കുരിശേറ്റത്തിന് കാതോർത്ത് നിൽക്കും

പ്രണയം

ദാഹാർത്തമായ
ഭൂമിയുടെ
ചുണ്ടിൽ വീണ്
വറ്റുവാൻകൊതി
ക്കുന്ന
വർഷ ബിന്ദുവാണ്
പ്രണയം

സ്ത്രീ

എരിയുന്ന
തീയ്യിലും
കിനിയുന്ന
സ്നേഹം

സത്യം വലിയ ഒര് ഒന്ന്

കുട്ടിത്തം പൂർണ്ണമായും
മാറിയിട്ടില്ലാത്തവൾ
നിറഞ്ഞ വാത്സല്യത്തിൻ
മടിയിൽ കളിപ്പവൾ
ഒരിക്കൽ ഓർക്കാതെയാ
സ്വാതന്ത്രൃ തളിരില
കൊമ്പിൽ നിന്നും വീണതാ
സ്വയം നഷ്ട്ടമാകുന്നു
ജീവിതം പണ്ടേപ്പോലെ തോന്നി
ക്കാൻ കഴിഞ്ഞേക്കാം
ബാക്കിയുണ്ടാവുകില്ല
സ്വന്തമായുള്ളതൊന്നും
സത്യത്തിൻ വഴികളിൽ
മുൾപ്പടർപ്പു പടരേ
 ആത്മാന്വേഷണ സ്വരം
ഉള്ളം ചുട്ടുപൊള്ളിക്കേ
പൂവിനെ പോൽ ചിരിക്കും
തുമ്പിയെ പോൽ പറക്കും
കുട്ടിത്തം വിട്ടില്ലെന്ന് കുസൃതി
കണ്ണുകൾ ചൊല്ലും
കെട്ടുതാലിയുണ്ടെന്നാൽ
കുത്തിനോവിച്ചീടുവാൻ
കൂട്ടുകാരാ ഞാനാര്
കൈക്കലതുണ്ടൊ ന്നാണോ ?!
പെണ്ണവൾ മണ്ണല്ലെന്നും
തന്നെപ്പോൽ മനോഗതി
ഉള്ളവളെന്നറിയാൻ
ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കേണം
മനസ്സെന്നൊന്നുണ്ടെങ്കിൽ
കണ്ണുകൾ കണ്ടെടുക്കും
പുരുഷനും സ്ത്രീയും
ഒന്നാണെന്നുള്ള സത്യo

സംശയം ഒരു മഹാസമുദ്രം

നിന്റെ സംശയത്തിന്റെ നദിക്കരയിലിരിക്കാൻ ഞാനില്ല
ഇരയെ പിടിക്കുവാനുള്ള കഴുകന്റെ കണ്ണിലെ കൗശല മെനിക്കറിയാം
പൃഥിയോളം സഹിക്കാം
പാതാളത്തിലേക്ക്‌ താഴാം പിന്നെയോ?!
വേദനയുടെ ചുവട്ടിൽ ചേക്കേറിയ ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം
ചെറിയ മീനിനെപ്പോലെ പ്രജ്ഞയിലേക്ക് നീന്തിനീന്തിക്കയറുന്നു
പരുന്തുകൾ കൊത്തിയ പശുവിന്റെ ശവം പോലെ
ഞാനിന്നും ശവപ്പറമ്പിൽ
ജീവിതത്തിന്റെ രാജപാ തയെന്നു കരുതിയിറങ്ങിയത്
നരക പാതയിലേക്ക്
സമുദ്രത്തിലെ സ്വച്ഛ നീല ജലം പോലെ
ഭയാനകം ജീവിതം
ദീർഘനിശയ്ക്ക് ശേഷം പരക്കാതിരിക്കില്ല പ്രകാശം
എന്തു തന്നെയായാലും നിന്റെ സംശയത്തിന്റെ നദിക്കരയിലിരിക്കാൻ ഇനി ഞാനില്ല

ഭ്രാന്ത്

കൂർത്തു മൂർത്ത കണ്ണാൽ
കോരി കുടിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും
നെരിപ്പോടെരിയും നെഞ്ചിനെ
നൊട്ടിനുണയുന്നുണ്ടെങ്കിലും
നീയാണെൻറെ കൂട്ടെന്നറിഞ്ഞതിൽ
പിന്നെ
നേരം കെട്ട നേരത്ത്
വെളിവില്ലാത്ത വേളയിൽ
ബന്ധു ചമഞ്ഞ് വെളുക്കെ ചിരിച്ച്
വേലി ചാടി വാതിലിൽ
മുട്ടാറില്ല ഒരുത്തനും

മഴ

തട്ടിയുo തടഞ്ഞും
ഉരുണ്ട് പി രണ്ടും
ആടിയാടി പിന്നെയും
തട്ടി വീണും പിടിച്ചെഴു
ന്നേറ്റും
പിച്ചവെച്ച് നടക്കുന്നു ഒരു
കുഞ്ഞ് മഴ