പ്രകൃതി തന്നെ പ്രണയം

ആർദ്രത
ഇറ്റിയിറ്റിയാണ്
പ്രണയം
പുഴയായൊഴുകിയത്.
അതിൽ
രണ്ടു ഹംസങ്ങൾ
നമ്മൾ
മൽഹറായൊഴുകുന്നു.
പ്രണയം
ഏകാന്തതയെ
സ്നേഹാർദ്രമാക്കുന്നു
കാണാത
കരയിലേക്ക്
കയത്തിലേക്ക്
കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോകുന്നു .
മിഴിയിൽ നിലാവും
മൊഴിയിൽ മിഴാവും
കുളിരാർന്നൊരോളവും
കരളിലൊരു കടൽ
ക്കോളും .
പ്രണയം
ഏതു കൊടുമുടിയേയും
കീഴടക്കുന്നു
ആകാശത്തിന്റെ
അറ്റങ്ങൾ തൊടുന്നു
പ്രകൃതി തന്നെ
പ്രണയം
ആർക്ക് തടുക്കാൻ
കഴിയും പ്രണയത്തെ
മരിച്ചു മണ്ണടിഞ്ഞാലും
കിളിർത്തു കൊണ്ടേ
യിരിക്കും
പ്രണയം

അനുരാഗം

അറിയാതൊന്ന്
തൊട്ടപ്പോൾ
അവളാകെ
പൂത്തു പോയി
അണയാത്തൊരു
ചെറു ചിരിയാൽ
അതിവേഗമവൾ
ഓടിപോയ്.
അറിഞ്ഞൊന്നു
തൊടണമിനി
അറിഞ്ഞില്ലെന്നു
നടിക്കണമിനി
അറിയാതുണർന്നൊ-
രനുരാഗം
അണയാതെന്നും
കാക്കണമിനി.

ദൈവത്തിനോട്

ആൽത്തറയും, ചുറ്റുമതിലും
പൊളിഞ്ഞു വീണു
നാലമ്പലം കാടുകയറി കാണാ
മറയത്തായി
പട്ടികളുടേയും ,നരിച്ചീറുകളുടേയും
വിശ്രമകേന്ദ്രമായി
തലയറ്റ വിഗ്രഹം ഉടഞ്ഞു കിടന്നു.
നാട്ടിലെങ്ങും ദാരിദ്ര്യം, തറവാടുകൾ
തകർന്നു പോയി, പട്ടിണിയും, മാറാ
രോഗവും
തല താഴ്തി മാത്രം ആളുകൾ
നടന്നു പോയി.
കണ്ടും, കേട്ടും സഹികെട്ട അയാൾ
അമ്പലനടയിലേക്ക് നടന്നു
നാടിനും, നാട്ടുകാർക്കും ഐശ്വര്യ
മാകേണ്ട ദേവി
ക്രോധം കൊണ്ടയാൾ അലറി
ആദ്യം നാടിന്റേയും, നാട്ടുകാരു
ടേയും
ദുഃഖ നിവൃത്തി വരുത്തൂ
അപ്പോഴുണ്ടാകും അമ്പലവും,
ആൽത്തറയും, ഐശ്വര്യവും

ഭ്രാന്ത് പെയ്യുമ്പോൾ

നീയെന്നുള്ളിൽ മഴയായ്
മണൽക്കാറ്റായ്
കുളിരായ് ,പൊള്ളും ചൂടായ്
ചുറ്റിക്കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു.
നീയേകിയ ചുംബന വിത്തുകൾ
പുഞ്ചിരിപ്പാടമായ് പൂത്തുനിൽ
ക്കുന്നു
നീ വിതച്ചുപോയ പ്രണയത്തിന്
ഓരില,യീരില തളിർക്കുന്നു
എന്റെ ഹൃദയ കവചങ്ങൾ
പ്രാണനോളം അവയെപൊതി
ഞ്ഞുപിടിക്കുന്നു
നിന്റെ മിഴിയിൽ കടലും
ആകാശവും ഒന്നാകുന്നു
നിന്റെ പുരികക്കൊടിയുടെ
കടമ്പിൽ നാം കൃഷ്ണരാധ
പ്രീയേ...., നിന്റെ ചുണ്ടുകളാൽ
ഇനിയുമെന്നിൽ ചിത്രമെഴുതുക
എന്റെ വിരലുകൾ നിന്നുടലിൽ
പാട്ടു വരയ്ക്കട്ടെ
എന്റെ ഭ്രാന്തിന്റെ പൂക്കൾ
നിന്റെ മുടിയിലണിയാൻ.
മഴ പെയ്തൊഴിഞ്ഞാലും
മരം പെയ്യുന്നതു പോലെ
എന്റെ പ്രണയമേ ,
കവിതയായിനി
എന്നിൽ പെയ്തുകൊണ്ടേ
യിരിക്കുക.

ചിക്കൻ സ്റ്റാൾ

പതിവുള്ള നടത്തത്തിന്
ഇന്നും അയാളിറങ്ങി
വഴി തെറ്റിയതൊന്നുമറിഞ്ഞില്ല
കോഴികളുടെ കൂവലാണ്
അയാളെ ഉണർത്തിയത്
നോക്കുമ്പോൾവഴിയോരത്തെ
ചിക്കൻ സ്റ്റാൾ
ഇനിയൊരു പുലരി തങ്ങൾക്കി
ല്ലെന്നറിഞ്ഞാവണം
കോഴികളെല്ലാം കൂവി തിമർ
ക്കുന്നത്.

നീല + മഞ്ഞ= പച്ച

കുട്ടി അച്ഛനോട് പറഞ്ഞു:
അച്ഛാ, പച്ച കളറുകൊണ്ട്
എനിക്കൊരു പച്ചമരം വരയ്
ക്കണം.
പച്ചകഴിഞ്ഞതിനാൽ
അച്ഛൻ പറഞ്ഞു:
മകനേ, നീലകൊണ്ട് നീയൊരു
ആകാശം വരയ്ക്കുക
മഞ്ഞ കൊണ്ടൊരു മന്ദാരവും.
വാശിക്കാരനായ കുട്ടി ശഠിച്ചു
കൊണ്ടേയിരുന്നു
പച്ചകൊണ്ടൊരു പച്ചമരം.
ഒടുവിൽ, നീലയും മഞ്ഞയും
ചേർത്ത് അച്ഛനൊരു പച്ചയുണ്ടാക്കി.
പച്ചയെന്ന് തെറ്റിധരിച്ച കുട്ടി
സമൃദ്ധമായൊരു പച്ചമരം വരച്ചു .
അങ്ങനെ;
കളങ്കത്തിന്റെആദ്യത്തെ വിത്ത്
അവനിൽമുളയിട്ടു

നുണ

നുണ ഒരു മധുരപലഹാരപ്പൊ
തിയാണ്
നുണയുന്തോറും സ്വാദേറി വരു
ന്നവിഷപ്പൊതി
നുണ ഒരു ലഹരിയാണ്
നുണയുന്തോറും സാങ്കൽപിക
 ലോകത്തേക്കതുയർത്തുന്നു
നുണയുടെ നരമേധങ്ങളാണ്
ചരിത്രത്തിലേറിയ പങ്കും
നുണ ഒരു പതാകയാണ്
മരണത്തിന്റെ പതാക
നുണ ഒരു തത്വശാസ്ത്രമാണ്
ആടിനെ പട്ടിയാക്കി
പട്ടിയെ പേപ്പട്ടിയാക്കി
തല്ലിക്കൊല്ലുന്ന തത്വശാസ്ത്രം.