പുരുഷനാം ക്രൂരമേഘം കലിതുളളി
മണ്ണാം പെണ്ണിന്റെ പുടവ ചീന്തുന്നു
മിഥുന മോഹത്തെ,യള്ളിപ്പിടിക്കുന്നു
കാറ്റിൻകരുത്തായി കിതച്ചു നിൽക്കുന്നു
കരളിൽ കാമക്കൊടും വിഷം ചീറ്റുന്നു
കദന ധാരയായവളെ മാറ്റുന്നു
കൊടിയവഞ്ചന കാട്ടുമാക്രൂരന്റെ
പിടിയിൽ നിന്നും പിടയ്ക്കും കിടാത്തിയാൾ
കരുണ വറ്റിയോൻ കാമക്കയങ്ങളിൽ
കൊണ്ടു തള്ളുന്നു കരുണയെഴുന്നോളെ
ഉഴറി വീഴുന്നു പാവമാപെണ്ണാൾ
ഉടഞ്ഞു നീറുന്നു ഉലകിൽ ജന്മങ്ങൾ
പ്രണയമെന്നോതിപതം പറഞ്ഞവൻ
പ്രളയ മാരിയായ് ജീവനെടുക്കുന്നു
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ