ഇങ്ങനേയും

ചില്ലു ഗ്ലാസിലെ മഞ്ഞ ദ്രാവകം
അന്നനാളം ആവിയാക്കുന്നു
കണ്ണുകളിൽ കല്പാന്തവും പേറി
ഗലികളുടെ കടലിലൂടെ നടക്കുന്നു
ഒട്ടിപ്പിടിച്ചു നിൽക്കുന്നു
സ്ഖലിത മോഹങ്ങൾ
കാലം കാത്തു വെച്ചത് ഘനശ്യാമം
നിദാഘം കുടിച്ച് ഇനി നിഷാദം പാടുക
ദമ,മില്ലാത്തവന് തമം തന്നെ ആശ്രയം
തുലഞ്ഞു പോയ് തണുവുള്ള കാലം
നെറുകയിൽ സൂര്യപ്പാമ്പ് കൊത്തുന്നു
പാന്ഥനു വിളമ്പിയ പാഥേയം ഞാൻ
കാഞ്ഞിരക്കുരുവെന്ന് പറഞ്ഞ്
കാർക്കിച്ചു തുപ്പുന്നു
ഇന്നിയില്ല രാധേ കാളിന്ദി തീരത്തേക്ക്
ഈ കാർവർണ്ണൻ
കാളിയൻ കലക്കിയ കാകോളം
ഇനിയെൻ്റെ ജീവാമൃതം