അകലെയെങ്കിലും സഖി
ധാരയായ് പെയ്യുന്നു നീ
എൻ്റെയീ ഹൃദന്തത്തിൽ
സുഗന്ധം പരത്തുന്നു
മറക്കുവതെങ്ങനെ ഞാൻ
മരണം വിളിച്ചാലും
മാരിവിൽ തെളിച്ചമായ്
മായാതെ നീയെന്നുള്ളിൽ
മൗന സന്ദേശത്താലെ
പ്രണയം വിതറി നീ
കോൾമയിർ കൊള്ളിക്കുന്നു
കേവലനാമീയെന്നെ
സ്വപ്നങ്ങളല്ലാ നീയെൻ
സുന്ദര സങ്കൽപത്തിൻ
തിടമ്പേറ്റിവന്നൊരു വനകന്യ-
കയല്ലോ
സത്യമേ, സൗന്ദര്യമേ പ്രണയ -
പ്പുളകമായ്
എന്നുമെൻ ഹൃദന്തത്തിൽ
വിരാജിച്ചീടേണം നീ
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ