ദ്വീപ്

ഞാനൊരു ദ്വീപെന്ന്

അവൾനോവുന്നു

എത്തിപ്പിടിച്ചെന്നു തോന്നുമ്പോൾ

അകന്നു പോകുന്നൊരു ദ്വീപ്

ജീവിതത്തിൻ്റെ ഭിന്ന സംഖ്യകളെ

ചേർത്തുവെയ്ക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന

ഒരു കർക്കിടക പെയ്ത്ത് ഞാനെന്ന്

അവൾക്കറിയില്ലല്ലോ

പൊരുന്നയിരിക്കുന്ന കോഴിയാണ്

ജീവിതം

കൊത്തിയകറ്റുവാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്

കഷ്ടപ്പാടിൻ്റെ കറുത്ത കൈകളെ

എന്നിട്ടും.....!

രൂപാന്തരപ്പെടാറുണ്ട് ഞാൻ

ഓരോ ഋതുവിലും

നിന്നിൽ ഓളത്തുടിപ്പായി

ഓർമ്മപ്പെരുക്കമായി

എന്നിട്ടും ;

പരിഭവത്തിൻ്റെ

പെരുമലയുമായി നീ വരുമ്പോൾ

ഒരിളം തെന്നലായ് ഞാൻ തഴുകുന്നല്ലോ

കര കവിയുന്ന കർക്കിടകമെങ്കിലും

കവിതയായ് നിന്നിൽ കതിരിടുന്നല്ലോ