മനുഷ്യൻ

മുറിവുകൊണ്ട് നാണം മറയ്ക്കുന്നു
അറിവുകൊണ്ട് അഹങ്കരിക്കുന്നു
മറവികൊണ്ട് മാന്യത നേടുന്നു
നിമിഷം കൊണ്ട് തകർന്നു പോകുന്ന
മൺചെരാത് ജീവിതം

ഉള്ളിലെന്നും തീ
നീല നദി
ശശവും, വ്യാഘ്രവും
ചുട്ടുനീറുനേരത്തും
ചുണ്ടിലൊരു ചെറു ചിരി

ഉഷ്ണമാപിനിയിൽ
ചൂടെന്നപോലെ
കഴിയില്ല,
കണ്ടെത്തുവാൻ
ഉള്ളിലെ ഗൂഢമാംകയം

മനുഷ്യൻ, ഹാ,
എത്ര മനോഹര പദം!