മിനാരങ്ങളിൽ നിന്ന്
മിനാരങ്ങളിലേക്ക്...
മണ്ണിന്റെ വാഴ് വിലേക്ക്,
തിരിമുറിയാ തിരുവചനങ്ങ-
ളിലേക്ക്!
തമസ്സിന്റെ തട്ടം പുതച്ച്
കരാറിന്റെ കണക്കു പുസ്ത-
കത്തിലെ
ഉണങ്ങാ മഷി പടർപ്പിലേക്ക്
കരുതിയിരിപ്പിന്റെ കയങ്ങൾ
കുരുതി മഴ വർഷിച്ചു.
പിന്നെ,
അടയാളങ്ങൾ കരിഞ്ഞുപോയ ഭൂപടങ്ങളിൽ
അഭയാർത്ഥികളായി മാറി പ്രാർത്ഥനകൾ.
ചിറകറ്റ പക്ഷികൾ ചൂടാറും മുൻപേ
ആകാശം കറുത്ത പുകയാൽ മൂടിക്കെട്ടി!
കുരുന്നുകളുടെ രക്തം കൊ-
ണ്ടൊരു കൊളാഷ്!
അതിൽ വിരിഞ്ഞത് പൂക്കളല്ല,
നിലവിളികൾ കട്ടപിടിച്ച മാംസപുഷ്പങ്ങൾ.
തൊട്ടിലുകൾ കത്തിയെരിഞ്ഞ ചാരത്തിൽ
തൊട്ടെടുക്കാൻ
ഇനിയുമേതെങ്കിലുമീശ്വരൻ മിച്ചമുണ്ടോ?!
തുന്നിച്ചേർത്ത ഉടലുകൾക്കും
തുന്നിയെടുക്കാനാവാത്ത സ്വപ്നങ്ങൾക്കും മീതെ
അധികാരത്തിന്റെ ചെങ്കോലുകൾ
രക്തദാഹത്തോടെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു.
സമാധാനത്തിന്റെ വെള്ളരിപ്രാവുകൾ
ഇന്ന് വെറുമൊരു മരീചിക മാത്രം.
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ