കാമാനകളെ നിഷേധിച്ചതിനു
കാമാന്ധതയുടെ കൊത്തി വലിക്കല്
വന്യതയുടെ ചുഴികളില്
വികാരത്തിന്റെ വേലിയേറ്റം
ഒരു വെള്ളരി പ്രാവുകൂടി ചിറകറ്റു വീഴുന്നു
കൃഷ്ണ മണികളിലേക്ക്കരാളസര്പ്പം കൊത്തുന്നു
കൈകാലുകള് തളര്ന്നു ഞാന്
കണ്ഠം തുറക്കാനാവാതെ
കുരുക്കില് പെട്ട് പിടയുന്നു
യാചനയുടെ കൈകള് നിന്നില്നിന്നു മുയരുമ്പോള്
ദയവറ്റിയ കർണ്ണത്തി ലേക്കാണ്
ദയനീയ നിലവിളി എത്തുന്നത്
സാന്ത്വനത്തിന്റെ ഒരു നോട്ടം പോലുമെനിക്ക്
നേട്ടമായ് നിനക്ക് നല്കുവാന് കഴിഞ്ഞില്ല
ഒരു വട്ടം കൂടി തുറക്കുമോ നീ കണ്ണുകള്
മരിക്കും മുന്പ് നിനക്ക് എന്റെ വക
ഒരു മുറിവുകൂടി സമ്മാനം
ഇതിനായി സബ്സ്ക്രൈബ് ചെയ്ത:
പോസ്റ്റിന്റെ അഭിപ്രായങ്ങള് (Atom)
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ