പ്രണയത്തിന്റെ പവിത്രതയെ
ക്കുറിച്ച്
നമുക്ക് വാചാലമാകാം
എന്നാൽ കഴിയില്ല അതുപോലെ
പ്രണയിക്കാൻ
പ്രണയിച്ച് മതിവന്നവരായി,യിവിടെ
ആരാണുള്ളത്?!
പ്രണയം കവിത പോലെയാകണം
എന്റെ കവിതയാണ് നീയെന്നു
പറയണം
ഹൃദയത്തിൽ തുന്നിചേർക്കണം
പ്രാണനിൽ രക്തവും, മാംസവുമാകണം.
ഒരിക്കലും മധുരമിഠായി പോലെ
ഉറുമ്പരിച്ചു പോകരുത് പ്രണയം
പ്രാണനിലേക്കലിയാതെ
അഴകിലാനന്ദിച്ചു പോകരുത്
പ്രണയത്തിന്റെ പരവതാനിയിൽ
പകർന്നാടണം
പട്ടടയിലേക്കാവരുത്
കഴിയുമോ കവിതേ ഞാൻ നിന്റെ
കവിതയെന്ന്
നിനക്ക് മൊഴിയുവാൻ.
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ