അടയാളം

മെലിഞ്ഞ്
മഴനാരുപോലൊരുവൻ
അവനെ
എന്തു പേരിട്ടും വിളിക്കാം
ആർദ്രത
പങ്കിടൽ
സ്നേഹം
കണ്ണീർ.
ഭൂതവും
പൂർവ്വസങ്കട കടലും കടന്ന്
സ്നേഹ പുസ്തകം തുറന്ന്
വർത്തമാനത്തിന്റെ അടയാള
മായവൻ
ആശയത്തിന്റെ ഒരാകാശം
കനൽ ചുവപ്പുള്ള ഒറ്റ നക്ഷത്രം.
തൊട്ടുരുമിനിൽക്കുമ്പോൾ
അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല
ഉള്ളിലൊരു കഠാരയുള്ളത്
ഉടൽ പിളർക്കുമെന്നത്
തോറ്റുപോയെന്ന് കഴിയില്ല
കണ്ണടയ്ക്കുവാൻ
ഉണ്ട് ,സ്നേഹത്തിന്റെ പതാക
യുമേന്തി
അവനെന്നും നമ്മുടെയിടയിൽ