പ്രണയകവിത

പിച്ചകം പൂത്തതുപോലെൻ മാനസ
മച്ചകത്തുണ്ടേ നീയെന്നും
നീലക്കണ്ണിണ്ണ കൊണ്ടു നീ കാട്ടും
മായാ മോഹന ജാലങ്ങൾ
പൊൻകിരണാവലി കോർത്തുവലിക്കും
പ്രണയ ചടുലതരംഗങ്ങൾ
നിർമ്മലമാകും നറുമലരേ നീ
നാണം പൂത്ത മലർവാടി

പയ്യെ പയ്യെ വിടരും ചൊടിയിൽ
പതുങ്ങിയിരിക്കും പുഞ്ചിരിയിൽ
പ്രണയത്തിന്റേയാ പാവനസ്ഫുരണ-
വെളിച്ചമെൻകവിളിൽ തീർക്കേ
കാണുന്നു പ്രിയേ, കവിതേ നിന്നുള്ളിൽ
തിടം വെച്ചുണരും തടമൊന്ന്

തുടുവെയിലത്തു നീ നിന്നതു പോലെ
ചോന്നു തുടുപ്പാ കവിളെന്തേ
കാഞ്ചനത്തൊങ്ങൽ ചാർത്തിയപോലാ
കമ്മൽ പൂവുകളാടുമ്പോൾ
കാണുന്നു പ്രിയേ, കവിതേ നിന്നുള്ളിൽ
ഓളം തുളുമ്പും പുഴയൊന്ന്