ഏകവചനം

ഓടിവന്ന ഓർമ

കാലപ്പഴക്കത്തിൻ്റെ

കാഞ്ചി വലിക്കുന്നു

ചിന്തകൾ പൊട്ടിച്ചിതറി

പരശതം തുരുത്തുകൾ

പണിയുന്നു

ചുവന്നു നനയുന്നു ഉള്ളകം

കത്തിപ്പടരുന്നു ഗ്രീഷ്മം

ഉള്ളിലൊരു പൊള്ളും കൊടുങ്കാറ്റ്

മൂളുന്നു

അമ്പേറ്റിരിക്കുന്ന അംബുദം

അങ്കണം നിറയെ രക്തം

പക്ഷമറ്റ പക്ഷി

വൃക്ഷം നോക്കിയിരിക്കുന്നു

തിരിച്ചറിവില്ലാത്ത കാലം

കരകവിഞ്ഞൊഴുകുന്നു

ഇല്ല  ;

എനിക്കായൊരു ഇളങ്കാറ്റ്

ഏകവചനത്തിൻ്റെ

ഏകാധിപതി ഞാൻ