റബ്ബേ.....!

ഇക്കൊല്ലവുംതുറന്നു
സ്കൂള്
എങ്ങും ഉത്സവഛായ
പഠിപ്പുദിനങ്ങൾ പലതും
കഴിഞ്ഞു
പാഠപുസ്തകം മാത്രമെത്തി
യില്ല
ഓണനാളടുത്തടുത്ത് വരുന്നു
" റബ്ബേ.... ഇനിയെങ്ങിനെനടക്കും
ഓണപരീക്ഷ "
കുട്ടി ഹൃദയത്തിൽ തൊട്ട് ദൈവ
ത്തോട് കേണു.
കിടപ്പിലായ ഉപ്പൂപ്പ കുട്ടിയോട്
പറഞ്ഞു:
"കൊറേ വിളിച്ചിരുന്ന് ഞമ്മളും
റബ്ബേ.... റബ്ബേന്ന് സഹായത്തിന്
കേട്ടിട്ടില്ല ഇന്നു വരെ ഒര് റബ്ബും

പുലരി

കൈതപൂമ്പൊടി പാറിയ പോലെ
നെയ് വിളക്കിൻ സുഗന്ധം പോലെ
കാറ്റിൻ കൈകളെ കൂട്ട് പിടിച്ച്
പുലരി പൂമ്പെണ്ണ് പൂത്തു തളിർത്തു
കാൽ ചിലമ്പൊലിതത്തിയ പോലെ
ചിരിയിൽ ചേങ്കില നാദം പോലെ
വാൾ തലപ്പുകൾ മിന്നുന്ന പോലെ
ദന്ത നിര മുല്ലമൊട്ടുകൾ പോലെ
എരിതിരി മിഴിയാൽ വിളിച്ചുണ
ർ ത്തുന്നു
ഈറനണിഞ്ഞുനാണിച്ചുനിൽക്കുന്നു
നനവു പോലെ കുളിരുപോലെ
തളി രു പോലെ സദിര്പോലെ
പുത്തൻ പുതുപ്പെണ്ണ്
പുലരിപ്പെണ്ണ്

ജീവിതത്തിന്റെ പുസ്തകം

മരിച്ചവർ ഇപ്പോൾ യെന്തു ചെയ്യു
ക യാ യി രിക്കും!
അല്ലെങ്കിൽ, ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടായി
രുന്നെങ്കിൽ
ഇപ്പോൾയെന്തുചെയ്യുകയായിരിക്കും
മരിച്ചു പോയയാളുടെ കളർ ചിത്ര
മുണ്ടാകും
ആദ്യമാദ്യം മനസ്സിൽ
അവരുടെ ഗന്ധം. വാക്കുകൾ, ശബ്ദങ്ങൾ, ചലനങ്ങൾ
എല്ലാ മോർമ്മ വരും
അവശ്യഘട്ടത്തിലെല്ലാംഅടുത്തുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലെന്ന്
വേദനിക്കും
ഓർമ്മകളിലൂടെയാണ് ആളുകൾ
ജീവിതത്തിന്റെ പുസ്ത്കത്തിന്
അടയാളമിടുന്നത്
പോകപ്പോ കെ ചിത്രങ്ങൾ കറുപ്പു
വെളുപ്പുമാകും
ഓർമ്മകൾ മങ്ങിപ്പോകും
ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കുന്ന ഒരേ കാന്തവേ
ള യിൽ
ഓടിയെത്തുന്ന യോർമ്മ ഒട്ടൊന്ന്
വേദനിപ്പിക്കും
അത് ഓർമ്മയുടെ തർപ്പണമായി
കണ്ണൊന്ന് നനയിക്കും
ഇന്ന്, വേഗതയാർന്ന ജീവിതപ്പാച്ച
ലിന്റെ കാലം
ഓർമ്മകൾക്ക് കൂട് കൂട്ടാൻ ചില്ല
ക ളെവിടെ
മരിച്ചവരെ മാത്രമല്ല,ജീവിച്ചിരിക്കു
ന്നവർ പോലും
ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടെന്ന്തിരിച്ചറിയാൻ
കഴിയാത്ത കാലം.

ശ്ലഥ ബന്ധങ്ങൾ

പൂരിപ്പിക്കുവാൻ കഴിയുമോ
കഴിഞ്ഞു പോയ കാലങ്ങളെ
എത്ര വേഗമാണ് സമയങ്ങൾ പോ
കുന്നത്
ശരിതെറ്റുകളുടെ വരമ്പുകൾ എവി
ടെ യാ യി രു ന്നു
വാളേറ്റതു പോലെയാണ് ചില വാക്കുകൾ
നമ്മെ കൈവിട്ടു പോവുക
ആ ഒരു നിമിഷം മതി ബന്ധങ്ങൾ
അറുത്ത് മാറ്റപ്പെടാൻ
വാക്കു കൊണ്ട് മുറിവേറ്റയൊരാ
ളു ടെ
മനസ്സിന്റെ മുറി വാഴംഅറിയാതെ
പോയില്ലെ
അണിവിരലിലണിയിച്ച പേര് -
കൊത്തിയമോതിരംമാത്രംകൊണ്ടു
പോന്നു ഞാൻ
വാശിയോടെയൂരാൻ മടിച്ചു.
ഇപ്പോൾ ഊരിയെടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ
വല്ലാതെ വേദനിക്കുന്നു
ഓർമ്മകളുടെ ഉറ്റ ചങ്ങാതി
ദു:ഖമാണെന്ന്‌ കാലം മറച്ചു വെയ്
ക്കാതെ പറയുന്നു.

ജീവിത ചിത്രം

നമ്മൾ പരസ്പരം കണ്ടുമുട്ടിയിട്ട്
വർഷങ്ങളേറെയായില്ലേ?
എന്നാൽ ഇന്നലെ കണ്ടതുപോലെ
യു ണ്ടിന്നും മനസ്സിൽ
ഞാൻ നിങ്ങളുടെ അന്തരംഗത്തിൽ
നിന്നും
മിക്കവാറും ഒഴിഞ്ഞു പോയിയല്ലേ
എന്റെ ചിത്രങ്ങൾ മാഞ്ഞു പോയി
യല്ലേ.
ഒന്നാലോചിച്ചാൽ ഒരാളെ സംബന്ധിച്ച്
രണ്ട് മരണങ്ങളുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു!
പഠിക്കുന്ന കാലം കഴിഞ്ഞാൽ
പതുക്കപതുക്കെഅണഞ്ഞുപോകുന്ന
ആദ്യത്തെ മരണം
കൂടെയുള്ളവരെല്ലാം കൂലംകുത്തി
യൊഴുകിയ പോലെ
ഒരു നിമിഷം പോലും നിന്നു തിരി
യാൻ
സമയമില്ലാത്ത നിത്യജീവിതത്തിൽ
വറ്റിപ്പോയ തടാകത്തിലെ ചെളിവെ
ള്ളം പോലെ
സമയം തളം കെട്ടി നിൽക്കുന്നു.
അന്നും നമ്മൾ കണ്ടുമുട്ടിയത് ഇതു
പോലെ തന്നെയല്ലെ
നാം രണ്ടു പേർ മാത്രം
അന്നും നമുക്ക് ഇന്നത്തെപ്പോലെ
ഒന്നു മുരിയാടാൻകഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല
ഊമകളായ മിന്നൽ പിണരുകൾ
കണ്ണിൽ തെളിഞ്ഞതല്ലാതെ
അന്നത്തെപ്പോലെയിന്നുമെൻറെ
വാക്കുകൾ
ശിഖരത്തിൽ നിന്നും കൂട്ടമായ് കൂടൊഴിഞ്ഞ് പോകുന്നു
അന്നും, ശബ്ദങ്ങൾ നിലച്ചിട്ടില്ലെന്ന്
ഓർമ്മപ്പെടുത്തിയതും
കൂടൊഴിഞ്ഞ വാക്കുകളെ കൂട്ടിലേ
ക്കണച്ചതും
നീതന്നെയലെ.
അന്ന് ഞാൻ വായിച്ചു തീരാതെ
അടയാളം വെച്ച പുസ്തകം നീ മാറ്റി വെച്ചില്ലെ
അന്നു ഞാൻ അടയാളം വെച്ചതായിരുന്നു
നിന്നെയെന്റെ മനസ്സിൽ.
ഇന്ന് നമുക്കേറെ വയസ്സായി
എന്നിട്ടും അന്നത്തെപ്പോലെയിന്നും
നാം പെരുമാറുന്നു
ശരിക്കും അന്നത്തെപ്പോലെയല്ല യി ന്ന്
എന്നിട്ടും, അന്നത്തെപ്പോലെയിന്നും
യെന്ന് തോന്നുന്നു
ഒന്നോർത്താൽ ജീവിത മെത്ര വിചിത്രമല്ലേ?
പിരിയൻ പാതയിലൂടെ യിഴഞ്ഞു
നീങ്ങുന്ന
വണ്ടിയാണ് ജീവിതം
ഇനിയെന്നാവുമൊരു കണ്ടുമുട്ടൽ
മുഴുവിപ്പിക്കുവാൻ കഴിയാത്ത
ഈയപൂർണ്ണ യാത്രയിൽ തിരിച്ചു
പറക്കാം
അതാതു കൂട്ടിലേക്ക്
തീർച്ചയായും, അന്നത്തെ പോലെയല്ലയിന്ന്.

മുത്തച്ഛൻ

കാലംകനിവ് കാട്ടാതെ മായ്ച്ചുകളഞ്ഞ
അടയാളങ്ങളിലൊന്നാണ് മുത്തച്ഛൻ
ഇന്നു മുണ്ടെന്റെയുള്ളിൽ
നരച്ച മുടിയുടെ പിൻ കുടുമയും
കുടവയറിൽ കയറ്റി യുടുത്ത മുണ്ടും
മച്ചിന്റെ പുറഞ്ചുമരിലെ ചില്ല്
ഫോട്ടോയിലെ
ചുവപ്പു കല്ലുള്ള സ്വർണ്ണ കടുക്കൻ.
വരമ്പുകളിൽ കറുകനാമ്പു ക ൾ
കിളിർത്ത നാളിൽ
ഊർവരമണ്ണിന്റെമദഗന്ധമുയരുമ്പോൾ
പാടവരമ്പിലെകീരാങ്കിരിങ്ങകളുടെ
സദിരുകൾ കേട്ട്
നൊട്ടയും നുണയും പറയുവാൻ
പടവുകൾ ബാക്കിയില്ലാതെ
കുളങ്ങൾ കവിയുമ്പോൾ
മരണദ്യോതകമായ കറുത്ത ആകാ
ശ ത്തിനു കീഴെ
മൂടിപ്പുതച്ച മുത്തച്ഛനരികിൽ
ചോദ്യചിഹ്നമായ് ഞാൻ നിന്നു
ഒന്നും വ്യക്തമല്ലാത്ത ധൂമികയി
ലൂടെയലഞ്ഞു.
ഇന്നു മുണ്ട് കരച്ചിലിന്റെയൊരല
ചങ്കിൽ
കറുക മോതിരകൈവിരലിലെ തണുപ്പ്
കാരക്കൊമ്പിലിരുന്ന് കുറുകുന്ന
ഒരു ബലി കാക്ക
എന്തോ വന്ന് തൊടുന്നുണ്ടെന്നെ യി
Sക്കി ടേ
കാലങ്ങളായി അടക്കി നിർത്തിയ
ഒരു നിശ്വാസം പോലെ

പരൽമീൻ പോലൊരു ബാല്യം

മങ്ങലേറ്റ ഒരു ഛായാപട മുണ്ട്
മനസ്സിൽ
കൊട്ടിലകവും പടിഞ്ഞാറ്റയും
കോമ്പുരയും വടക്കിനിയും
അകത്തി റ യവും വടക്കിനിയും
കോലങ്ങൾകെട്ടിയാടിയനടുമുറ്റവും, ചെമ്പകത്തറയും
ചായം തേക്കാത ഒരിരുമ്പ് പെട്ടിയി
ലാ യി രു ന്നു
യെന്റെ ചമയങ്ങളെല്ലാം
നിറമാർന്ന ബാല്യം മുഴുവൻ
രൂപാന്തരംപൂണ്ടചോണനുറുമ്പായി
മണ്ണിലും,മരത്തിലും,പൊത്തിലുമായിരുന്നു
ഇലച്ചാർത്തുകൾ, കുറ്റിക്കാടുകൾ
നട്ടുച്ചകളിൽ ബോധത്തെ ഒപ്പിയെ
ടു ത്തി രുന്നു
വെയിലുകൾ നക്കിതു വർത്തിയ പുഴ
ഇടവത്തിൽ തിടം വെച്ച് വളർന്നു
പരൽ മീനിന്നെപ്പോ ലന്ന് ഞാൻ
പുഴയുടെഅടിത്തട്ടിലെകല്ലിടുക്കുകൾപരതി നടന്നു
ഇന്ന്;കോലങ്ങളാടിത്തീർന്ന് ചായ
ങ്ങ ളഴിച്ച് വെച്ചിരിക്കുന്നു
മുഖത്തെഴുത്ത് മായ്ക്കുവാൻ
കാത്തിരി ക്കുന്നു