കണ്ണീർപ്പുഴ

ഇത് കണ്ണീർപ്പുഴ
ഞാൻ കണ്ണീരാറ്റിൻ തീരത്തെ
പഴകിയ പർണ്ണശാലയിൽ
പാർക്കും നിത്യകന്യക
എനിക്കു മുണ്ട് ഓർമ്മിക്കാനൊരു
ഓണക്കാലം
വർണ്ണക്കുട ചൂടും പ്രണയ ക്കാലം
പച്ചയ്ക്ക് തീപിടിക്കും പ്രായത്തിൽ
പ്രീയരെന്ന് നടിച്ചവരെല്ലാം
മുഖമില്ലാത്തവരായിരുന്നു
പിളർന്നു വരുന്ന ഒരേഗുഹയിലൂടെ
ചിരിക്കുന്നവർ
മാരീചവേഷങ്ങളെതിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടും
രാവണവേഷങ്ങളെതളച്ചുതളർന്നിട്ടും
വന്നില്ല യിതു വരെയൊരു രാമനും
കളഞ്ഞു പോകുവാൻ ഒരു മോതിര
മില്ലാത്ത
ശകുന്തള ഞാൻ
ഉറഞ്ഞാടാൻ ഒറ്റച്ചിലമ്പില്ലാത്ത
ഒരു കണ്ണകി
ഇന്നു മൊഴുകുന്നു യെന്നിലെയീ
കണ്ണീർപ്പുഴ

ഒറ്റപ്പെടുമ്പോൾ

അച്ഛൻ നടന്ന വഴിയേയൊന്ന് നടക്കണമെന്ന ചിന്ത
ഒരു തിരിച്ചു പോക്കല്ല
തിരിച്ചറിവാണ്
ഓർമ്മനശിക്കുവോളം
അച്ഛന്റെ ,യുപ്പ് മണം
ഓർമ്മയിൽ സൂക്ഷിക്കുവാനാണ്.
കൊലുസിന്റെ കിലുക്കത്തിൽ
മഞ്ചാടിക്കുന്നു കളിൽ
കൂട്ടിവെച്ചകുന്നിക്കുരു മണികളിൽ
കൈമോശം വരാത്ത ബാല്യവും
ആർത്തലച്ചു പെയ്യുന്ന മഴയിൽ
എന്റെ ചിരിയും, കരച്ചിലും, പ്രണയവും
ഇന്നെനിക്കില്ലാത്ത തെല്ലാം
ഉണ്ടെന്നോർമ്മിക്കാനാണ്
ജീവിതത്തിന്റെ ഇടവഴികളിൽ
ആരും കൂട്ടിനില്ലാതെ പോകുമ്പോൾ
പ്രതികരിക്കാനറിയാത്ത ജീവിതങ്ങ
ൾക്ക്
ഈ സ്വപ്നങ്ങളെല്ലാതെ മറ്റാരാണ് കൂട്ട്
പറഞ്ഞു മതിയായിട്ടല്ല ചില ജീവി
തങ്ങൾ
ഇറങ്ങി പോകുന്നത്
ഇനിയുമെന്തൊക്കയോ ബാക്കി
വെച്ചാണ്

തിരിച്ചറിവ്

ജീവിത ചക്ര മുരുണ്ടുരുണ്ട ങ്ങനെ
സായാഹ്ന വേളയിലെത്തി നിൽക്കേ
ഒട്ടൊന്നുപിന്നിട്ടപാതയിലേക്കുനാം
നീൾമിഴിനീട്ടിയൊന്നോർത്തു നോക്കേ
അധികാരദണ്ഡിന്റെ കൽപ്പനയൊ
ന്നുമേ
ദണ്ഡത്തിലുപകരിക്കാതെ പോയി
അന്നുസപ്രമഞ്ചകട്ടിലിലാലോലം
ഇന്നീ കിളിക്കൂട്ടിൽപ്രാഞ്ചിപ്രാഞ്ചി
ഈറനാംകാറ്റിൽപൊലീയുമെന്നോ
ർ ക്കാതെ
അഹങ്കാര നീർപ്പോളയെത്രവീർത്തു
വില്ലു കുലച്ചൊരു വില്ലാളിവീരനും
അമ്പിൽ കുരുങ്ങുമെന്നോർത്തതില്ല
എത്ര മാതൃത്വങ്ങൾ രക്തം ചുരത്തി
എത്ര കാമ ങ്ങൾ ഹോമിച്ചു പോയി
എത്ര പിതൃത്വങ്ങൾ പിടഞ്ഞുവീണു
ള്ളതാം
പാപപങ്കിലമാമീ പാദങ്ങളിൽ
വെട്ടിപ്പിടിച്ചതും, കട്ടു നിറച്ചും
കണ്ണുനീരാറ്റിലൊലിച്ചു പോയി
വാളെടുത്തുള്ളവൻ വാളാലെയെ
യെന്നത്
കാലം കരുതി വെച്ചുള്ള താകാം

പുരാവൃത്തം

ഈശ്വരൻ ബന്ധനസ്ഥനാണ്
കോവിലിനുള്ളിൽ കരുതൽ
തടങ്കലിലാണ്
സമ്പന്നതയും അധികാരവും
ഇരുളറയിൽ അsച്ചതാണ്
കൊളുത്തി വെച്ച യിത്തിരി
വെട്ടത്തിൽ
കാഴച്ചകൾ കാണാൻ കണ്ണു തിരു
മ്മുകയാണ്
കരയുന്ന ഭക്തന്റെ കണ്ണീരിൽ
വീണ്
കാരാഗൃഹത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്ക
ണേയെന്ന്
മൂകമായ് കേഴുകയാണ്
അതുകൊണ്ടായിരിക്കണം
ഇനിയുമിനിയും തന്നിലേക്കെത്തി
ക്കു വാൻ
പാവപ്പെട്ട ഭക്തന് ദു:ഖ ശാന്തിയേ
കാതിരിക്കുന്നത്

തീയേറ്റർ

തീരശ്ശീലയിലെ
അത്ഭുതലോകം
പ്രണയികളുടെ
പറുദീസ
കൗമാരക്കാരുടെ
കുമ്പസാരക്കൂട്
വ്യഭിചാരികളുടെ
മണിയറ

ആ വരികളിപ്പൊഴും തെരുവിൽ പണിയെടുക്കുന്നുണ്ടാവും

പ്രായത്തെ മറയ്ക്കാൻ
കറുപ്പിന്റെ ചായക്കൂട്ടുകൾ
വെളുത്ത മുടിയിഴകളിൽ
അവൾ കോതിയൊതുക്കുന്നതും
നോക്കി
ചുടു ചായ മോന്തുമ്പോഴാണ്
റേഡിയോ വിൽ ആ പാട്ട് വീണ്ടും
കേട്ടത്
ഒരു നിമിഷം,വാക്കുകൾക്കിടയിൽ വന്നു വീഴുന്ന
വി രാമചിഹ്നം പോലെ
ചായ കുടിക്കാൻ മറന്ന്
ശ്വാസമിറക്കാൻ മറന്ന്.....
ഏറ്റുമാനൂരിലെ റോഡരികിൽ
കേബിൾ ചാലുകൾക്കരികിലൂടെ
നടക്കുമ്പോഴാണ്
ഞാനാദ്യമായ് ആ പാട്ട് കേട്ടത്
എവിടെ നിന്നെന്ന് നോക്കുമ്പോൾ
അതാ ഒരു കേബിൾ പണിക്കാരൻ
പാടിക്കൊണ്ട് കുഴിക്കുന്നു
ഹിന്ദുസ്ഥാനി യിൽ ഘനഗാംഭീര്യ
മാർന്ന പാട്ട്
തുടർന്ന് ഗസൽ ,ഖവ്വാലി
കടമ്മനിട്ട താളത്തിൽ മുടിയിഴകൾ
പാറികളിക്കുന്നു
തെരുവിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ
അറിയാതെ തിരഞ്ഞു പോകുന്നു
ഞാനിന്നു മാപാട്ടുകാരനെ
ഉണ്ടാവും തീർച്ചയായും
ആ വരികളിപ്പൊഴുംതെരുവിൽ
പണിയെടുക്കുന്നുണ്ടാവും
ആരുമറിയാത്ത ആ വലിയ കലാ
കാരനിൽ
പട്ടിണിയുടെ പടയണിയാടുന്നു
ണ്ടാവും

ഇല്ലാതാകുന്നത്

കാടുകളിൽ കലപിലകൾ കൂട്ടുന്നൊരു നീർത്തുള്ളി
കുളിരേകും കിന്നാരം ചൊല്ലു
ന്നൊരു നീർത്തുള്ളി
കിഴക്കൻ മലയെത്തുമ്പോൾ
നീർച്ചാലത് നീൾ ചാലായ്
നീൾചാലുകൾ നിറചാലായ്
നിറചാലത് കൈത്തോടായ്
കൈത്തോടുകൾ അവിടുന്നൊന്നി
വിടുന്നൊന്നെത്തുന്നു
അവ ചേർന്നവയൊന്നായി കൈ
ത്തോടത് തോടായി
ഇടനാട്ടിലതെത്തുമ്പോൾ ഇടത്തോ
ട്ടും വലത്തോട്ടും
പിന്നേയും ഇടത്തോട്ടും വലത്തോട്ടും തിരിയുന്നു
അലതല്ലി തലതല്ലി പുളകിതയായ്
പായുന്നു
സംഗമത്തിൻ ആശ്ലേഷ നീർച്ചുഴികൾ ഉണരുന്നു
വരമ്പിടിഞ്ഞു ക ര യി ടിഞ്ഞു പുഴ
യായത് തിടം വെച്ചു
കർക്കിടക കുറുമ്പ് കാട്ടി കാർത്തി
കത്തിൻ തുടുപ്പ് കാട്ടി
നിലതെറ്റി പെരുവെള്ളംപലപാടും
കളിയായി
കടലമ്മ കാക്കും അഴിമുഖത്തേക്ക്
പോക്കായി
ഇല്ലില്ല ഇന്നില്ലീ കാടും കാട്ടാറുകളും
കിഴക്കൻ മല താനെയില്ല നീർത്തുള്ളിപ്പാടുമില്ല
പാടമില്ല പഴമയില്ല പാതാളം താനെയില്ല