സമയം......!

നാളെകൾ വന്നും പോയുമിരുന്നു
മനസ്സിലെ വിചാരം മനസ്സിൽ തന്നെ
യിരുന്നു
അവൻ തോട്ടരികിലെ വയൽക്കര യിൽ
ഏളകളെപാട്ടകൊട്ടിപറത്തികൊണ്ട്
കാവലിരുന്നു
കുടവുമായൊരു പെൺകുട്ടി തോട്ടി
ലെന്നും വന്നു
അവന്റെചൂളം വിളിയിൽ ചിരി
തുളുമ്പി നിന്നു
കള്ളനോട്ടങ്ങളിൽകുളിർന്ന്നനഞ്ഞു
എന്നുമവൻഅവളെക്കുറിച്ച് മാത്രം
ചിന്തിച്ചു
ഓർമ്മകളിലെന്നും ഒരു പാട് സംസാരിച്ചു അവളോട്
കണ്ടപ്പോഴൊക്കെമിണ്ടാട്ടംമുട്ടി നിന്നു
ഒരു ദിവസം അവൾ വന്നില്ല, അടുത്ത ദിവസം,
ആഴ്ച്ചകൾ ,മാസങ്ങൾ
അവളെ വിടേയെന്ന് അവൻ ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു
നിരാശയ്ക്കുള്ളിലും അവനിൽ ആ
ശയുടെ
ഒരു പെട്ടകംതുറന്നു തന്നെ യിരുന്നു
കാലങ്ങളേറെകഴിഞ്ഞു,അവനിന്നും
കാത്തിരിക്കുന്നു അവളെ
പാട്ടയുടെ കൊട്ടൽ തോട്ടുവക്കിൽ
കാത്തിരിക്കുന്നു.
വയലും തോടും അവനിന്നുവരെ
കണ്ടിട്ടേയില്ല
പാട്ട കൊട്ടുമ്പോൾ പറക്കാൻ
 ഏള കൾക്ക് ആകാശ മെവിടെ
കുടവുമായൊരു പെൺകുട്ടിയും
വന്നിട്ടില്ല തോട്ടരുകിൽ
ഭാരിച്ച ചിന്തയുമായി ചന്തയിലൂ
sലയുന്നവനിൽഒരു പാടുപേർ
കയറിയിറങ്ങുമ്പോൾ
അവളെ മാത്രമോർത്തിരിക്കാൻ
സമയമെവിടെ?!

ആരണ്യകം

വിശാല വിപിനത്തിൽ
ഹരിദസമുദ്രംഓളംവെട്ടുന്നു
തൃണഭൂമിയുടെ മീതെ
തിരകൾ താളം കൊട്ടുന്നു
പ്രകൃതിയെന്തുമായകൺമഷിയാണ്
എന്റെ കണ്ണിലെഴുതിയത്
കിണ്ണം കമിഴ്ത്തിയതുപോലുള്ള
നീലാകാശത്തിലേക്ക്
മഴയുടെ മേഘങ്ങൾ പാറി വരുന്നു
ജല ഭാരമൊഴിഞ്ഞ മേഘങ്ങൾ മാ
യുമ്പോൾ
പുതിയ മേഘമൊട്ടുകൾ കൂട്ടമായെ
ത്തുന്നു
കാടുതന്നെ സ്നേഹം, കാടുതന്നെ
പ്രണയം, കവിതയും, സൗന്ദര്യവും,
കലാസൃഷ്ട്ടിയും,കാൽപനികയും
കാടുതന്നെ.

കാട്ടിൽ

പൊയ്കയിലെ ഹംസങ്ങൾ
പ്രണയ സല്ലാപത്തിൽ
എന്തൊരു കളരവമെന്ന്
പ്രായം കൂടിയ മാണിക്യപ്പക്ഷി
തീരത്തെ മരക്കൊമ്പിലിരുന്ന്
വിരക്തി വെളിപ്പെടുത്തുന്നു
ചുവപ്പ് നിറം പുരട്ടുന്നു
പോക്കുവെയിൽ ശോഭ
പർവ്വത ചൂഡകൾക്ക്
ചെമ്പിന്റെ ശോഭ
ഇപ്പോൾ, പക്ഷികളുടെ ചിലയൊ_
ന്നും കേൾക്കുന്നില്ല.
കൂട്ടുപിരിഞ്ഞൊരു പക്ഷി
കാട്ടിലൂടെ യലയുന്നു
പഞ്ഞി മരത്തിന്റെ കൊമ്പിലിരുന്ന്
മുന്നിലെ പഥം വളരെ ദൂരം
തിട്ടപ്പെടുത്തുന്നു
എന്തൊരേകാന്ത ശാന്തി!
എത്ര വിചിത്രവിജനത !
കിളികളുടെ കാകളിയല്ലാതെ
മറ്റൊരു ശബ്ദം കേട്ടില്ലയിതുവരെ

നോവ്

പ്രണയത്തിന്റെ പരവതാനി വിരി
ച്ച്
രാത്രി കാത്തിരിക്കുന്നു
ജാല മേറുന്നു ജാലക കാഴ്ച്ചയിൽ
അപ്പുപ്പൻ താടി പോൽ പുകമഞ്ഞ്
കൊഴിയുന്നു
പ്രണയമേതു പാതാളത്തിലും
ഉഷസ്സിന്റെ ചിറകുവിരിച്ച്
സമുദ്രത്തിന്റെയറ്റത്തു പാർക്കാൻ
കൈ പിടിച്ച് നടത്തുന്നു
നെഞ്ചിൻ കൂടിൽ ഒരു പുസ്തകം
 നിവർത്തി വെയ്ക്കപ്പെടുന്നു
മഞ്ഞുതുള്ളികൾ കവിതാ ശകലങ്ങ
ളായ്
ഇറ്റിറ്റു വീഴുന്നു
മരച്ചില്ലകളിൽ തൂക്കിയിട്ട കിന്നര
ങ്ങളാകുന്നു
മഞ്ഞിന്റെയടരുകളിൽ റോസ് നിറ
മുള്ള
അകിലുകൾ തുന്നിയ നേർത്ത
മുഖാവരണമണിഞ്ഞ
പെൺകുട്ടി നിൽക്കുന്നു
ഹൃദയത്തിൽ നിന്നൊരു വാക്ക്
ചുണ്ടിൽ വന്ന് വറ്റിപ്പോകുന്നു
ദു:ഖത്തിന്റെനനഞ്ഞതൂവലുമായവൾ
അടഞ്ഞവാതിൽനോക്കിനിൽക്കുന്നു
നഷ്ട്ട പ്രണയത്തിൽ പെട്ടവർ
മരണം വരെ പേറേണ്ടതാകുന്നു
നോവ്

വ്യഥ

                   
ഇന്നലെ അവളുടെ വിവാഹമായി
രുന്നു
ആദ്യാവസാനമായി ഒന്നു കാണു വാനും
വിവാഹത്തിൽപങ്കുകൊള്ളുവാനും
അവൾഒത്തിരിസ്നേഹിച്ച് വിളിച്ചി രുന്നു
വഴിതെറ്റി വന്ന ഒരു ഫോൺ കോളി
ലായിരുന്നു തുടക്കം
എത്രപെട്ടെന്നാണ്അടുത്തു പോയത്
എന്തെന്തു കാര്യങ്ങളാണ് വാ തോരാതെ സംസാരിച്ചത്
സ്നേഹത്തിന്റെയും ആത്മാർത്ഥത
യുടെയും ഒരു നിറകുംഭമായി രുന്നു അവൾ
ജീവിതത്തിന് നിറംവച്ച നാളുകളാ യിരുന്നു അത്
ജീവിതത്തിന്റെ നാനാർത്ഥങ്ങൾ
അവളാണ് പഠിപ്പിച്ചത്
കുറച്ചു നാളുകളായി ഫോണെടു
ത്താൽ
അവൾ വിവാഹത്തെക്കുറിച്ചേസം
സാരിച്ചിരുന്നുള്ളു
നൂറ്നാക്കാണവൾക്കപ്പോൾ
എത്ര പ്രതീക്ഷയോടെ കാത്തിരുന്നി
ട്ടു ണ്ടാവുമവൾ
പക്ഷെ, എന്നിട്ടും ഞാൻ പോയില്ല.
അവൾക്കറിയില്ലല്ലോഇരുണ്ടു പോ
യജീവിതത്തിന്റെവരണ്ട മുഖം
 ഒരു ജന്മം മുഴുവൻ
വാക്കുകളിലൂടെ കാണുന്നവന്റെ
കവർപ്പ്
ഇരുളിൻ ജീവിക്കേണ്ടി വരുന്ന ഒരു
വന്റെ മാനസ്സീകവ്യഥ

ഒരിലച്ചോറ്

കാണാതെ പോയ മകനെ
തിരഞ്ഞു പോയൊരച്ഛനുണ്ടായി
രുന്നു
മഞ്ഞവെയിലിൽമഞ്ഞളിച്ചകണ്ണു
മായ്
പ്രതീക്ഷയുടെഅവസാനതുരുത്തും
നടന്നു തീർത്തൊരച്ഛൻ
രാത്രിയിലെന്നുംഒരിലച്ചോറ്കരുതി
കാത്തിരുന്നൊരമ്മയുണ്ടായിരുന്നു
കണ്ണീരുപ്പിനാൽ പെറ്റ വയർ നിറച്ച്
കാലം കഴിച്ചൊരമ്മ
ദുർബലമായ ഹൃദയത്തിനും, കടി
ഞ്ഞാൺ നഷ്ട്ടപ്പെട്ട ചിന്ത യ്ക്കും
മേലെ
അച്ഛായെന്ന വിളി തീവണ്ടിചക്ര ത്തിന്റെ
മുഴക്കത്തിനും മേലെ
വിഷാദ മുറ്റിയ ഗാനവീ ചിയായ്
കാതിൽഅലയടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു
സൂര്യനും നക്ഷത്രങ്ങളും അണഞ്ഞു
പോയ
ശുന്യമായ ലോകത്ത് നിന്ന്
ഓർമ്മകളിൽ നനഞ്ഞ് കുതിർന്ന്
ഇരുട്ടിന്റെ ഇടവഴിയിലേക്ക് നടന്നു
പോയൊരമ്മയും
പൊള്ളലേറ്റൊരാത്മാവ്
പിടഞ്ഞു കൊണ്ട് നിലവിളിക്കുന്ന
തു കേട്ട്
കാലത്തിന്റെ കയത്തിൽ വിലയം
കൊണ്ടൊരച്ഛനും
പുറത്ത് അവർമഴയത്തു നിർത്തിയ
മകനെക്കുറിച്ച്
വിലപിക്കുന്നുണ്ടാവും
അന്നു തുറന്നു വെച്ച പടി വാതിൽ
ഇന്നും
അടച്ചു പൂട്ടാതെ തുറന്നു തന്നെയി
രിപ്പുണ്ടാവും

അന്ന്ഇരമ്പിപെയ്തുവീണമഴയിൽ

ആരും പറയാത്ത പല കഥകളും
പറഞ്ഞു തന്നിരുന്നു
ചരിച്ചു മേഞ്ഞ ഓടിനു മേലെ പെ
യ്തു വീഴുന്ന മഴ.
മഴയിലുമുണ്ട് സംഗീതം വിഷാദ,
വിനോദ ശ്രുതി താളലയവിന്യാസ
ങ്ങൾ എന്നവൻ പറഞ്ഞു.
മഴയായ മഴയൊക്കെനനഞ്ഞിട്ടും
കർക്കിടക കാറ്റിൽ തണുത്ത് വിറ
ച്ചിട്ടും
പാടത്തിനക്കരെതെളിയുന്ന ചൂട്ടായ്
അവനെത്തുമായിരുന്നു
എന്നാണാചൂട്ട് അണഞ്ഞുപോയത്?
പെരുമഴനിലച്ചില്ല, ആതിര പിന്നെ
യും വന്നു പോയി
മഴനനഞ്ഞ്കുതിർന്നമണ്ണുംപാടവും
പഴങ്കഥയായി
ഓലച്ചൂട്ടിന്റെ ചൂടും അവനേയും
ആരു മോർക്കാതെയായി
ശരീരത്തിന്റെവേദന മറക്കുമ്പോൾ
ഹൃദയത്തിൽമുറിവുകൾപിറക്കുന്നു
വേട്ടക്കാരൻവേട്ടതുടർന്നു കൊണ്ടേ
യിരുന്നു
ഇരകൾ പിടഞ്ഞു വീണു കൊണ്ടും
അവസാനത്തെ ഒരുരുളച്ചോറ്
അവനുണ്ണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല
നിറവയറുണ്ടിട്ടുംഎനിക്ക് നിറ
യു ന്നില്ല
സ്നേഹവാത്സല്യത്തിന്റെ ഒരുരുള
ച്ചോറിൽ
അവന് ബലിയില്ല
അവ നിന്നും എന്നിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി
പ്പോയിട്ടില്ല
അന്ന് ഇരമ്പി പെയ്തു വീണ മഴ
യിന്നുമടുത്താണ്
മഴനനഞ്ഞ അവനിന്നും
എന്നുടെ അകത്താണ്