കുന്നിൻ മുകളിലെ കാറ്റുപോലെ
നീ കുളിരു കോരി നിൽക്കുന്നു
വിടർന്ന പൂവുപോലെ
സൗരഭ്യം പൊഴിക്കുന്നു.
ഒരിക്കൽ നീ ഞങ്ങളുടെ
മധ്യേയായിരുന്നെങ്കിൽ
ഇന്ന് ഞങ്ങളുടെ
ഉള്ളിൽ തന്നെ വസിക്കുന്നു
നീ ഞങ്ങളുടെ അടങ്ങാത്ത
വിശപ്പാകുന്നു
ഒടുങ്ങാത്ത ദാഹവും
നീ തന്നെ ദയ
നീ തന്നെ ഭയവും
നീ തരിശുനിലത്തെ
പൂന്തോട്ടമാക്കുന്നു
ചിലപ്പോൾ കുരിശും
വേൾക്കുകയും
വേട്ടയാടപ്പെടുകയും
ചെയ്തേക്കാം
യുദ്ധവും
സമാധാനവും
ഉണ്ടായേക്കാം
എങ്കിലും ;
പ്രണയമേ
നിന്നോളം
മനോഹാരിതയും,
സ്നേഹവും,
കരുണയും, സത്യവും,
സമ്പത്തും
മറ്റെന്തിനുണ്ട്
നീയില്ലെങ്കിൽ
എവിടെ ജീവിതം
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ