ഒന്നായ ഹൃദയത്തെ
ഛേദിച്ചവൻ നീ
നീയെനിക്കു തന്നത്
ഉഷ്ണകാലം
വിത്ത് വിതച്ചതെല്ലാം
പാഴ്നിലത്തായിരുന്നു
ഉത്തരം കിട്ടാത്ത
ചോദ്യമാണു നീ
പങ്കിട്ട വാഗ്ധാനങ്ങൾ
നഷ്ടമായ വസന്തങ്ങൾ
ഭ്രാന്തമായ ആവേശങ്ങൾ
എങ്ങുമെത്താത്ത
ആവേഗങ്ങൾ
വ്യാഘ്രത്തിൻ്റെ മാളത്തിലെ
ശശം ഞാൻ
കോമ്പല്ലിൽ കോർക്കപ്പെട്ട
തെച്ചിപ്പൂവ്
ഇല്ലെനിക്കൊരു
ചാന്ദ്ര പ്രകാശം
കറുത്തവാവിൻ്റെ
സന്തതി ഞാൻ
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ