അജ്ഞാതമായ ഓർമ്മവിളികൾ

ഓർമ്മകൾ പച്ച മാംസത്തിലെന്നോണം

കത്തിപ്പടരുന്നു

ജ്വരരാവുകളുടെ പൊരുളുതേടി

ഞാനുഴറുന്നു

പകൽ ചുട്ടെടുത്ത അപ്പംപോലെ

എന്നിൽനിന്നും ആവി പൊങ്ങുന്നു

ചില നേരങ്ങളിൽ

ചോരപുരണ്ട നാക്കുനീട്ടുന്ന വ്യാഘ്രമാണ്

ഓർമ്മകൾ

അപ്പോൾ രക്തഛവിയോടെ

ഒരു സന്ധ്യ കണ്ണിലേക്കു കയറി വരുന്നു

ഓർമ്മകളെ കൊന്നുകൊക്കയിൽ തള്ളാൻ

തോന്നാറുണ്ട്

അപ്പോഴേക്കും, ഉള്ളിൽനിന്നും

അള്ളിപ്പിടിച്ച് കയറി വന്ന് ഒരനാഥത്വം -

എന്നെ നിശ്ശബ്ദനാക്കുന്നു

പിന്നെയേതോ നിമിഷത്തിൽ 

അജ്ഞാതമായൊരുൾവിളിയിൽ

ഓർമ്മകൾ ഉള്ളകം ഭേദിച്ച് പുറത്തു വരികയും

കെട്ടടങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു