തളിർ മരച്ചില്ലയ്ക്കു കീഴെ
ഒരു ശശം
ശിശിരത്തിൻ്റെ വാഗ്ദാനത്തിൽ
മതിമറന്നങ്ങനെ.......
വിശപ്പിനോളം വലിയ വിഷയം
മറ്റെന്തുണ്ട്?!
ഓർക്കുവാൻ കഴിയുന്നില്ലോരോ-
നിമിഷവും
വിശപ്പു വറ്റിയ വയറുമായമ്മ
കഴിച്ചുകൂട്ടിയ ദിനങ്ങൾ
അമ്മയ്ക്കു കുഞ്ഞുങ്ങളെല്ലാ-
തെന്തുണ്ട് ജീവനിൽ
വിശന്നു വശംകെട്ടൊരു രാത്രിയിൽ
തിളങ്ങുമാ നക്ഷത്ര കണ്ണുകളടഞ്ഞു
അന്നു മുതലിന്നോളം ഏകയായ്
ഞാനലയുന്നു.
വറുതിയുടെ കാലം കഴിഞ്ഞെന്ന്
കാലം ചൊല്ലുന്നു.
വെറി പിടിച്ച മനസ്സുമായ്
ഈ തളിർ മരച്ചില്ലയ്ക്കു കീഴെ
വിശപ്പിൻ്റെ വിളിയിൽ
മതിമറന്നങ്ങനെ .........
ഇതാ..... അന്നമരികിൽ!
ഒരു നിമിഷം;
വ്യാഘ്രത്തിൻ്റെ വായിൽ
അന്നമായി
അവസാനത്തെ
ജീവിതയാത്ര
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ