എന്റെ പ്രണയപ്പാടം നിനക്കായ്
പകുക്കുന്നു
അതിരുകൾ നിശ്ചയിക്കരുത്
സന്തോഷത്തിന്റെ എരുതുകൾ
ചവുട്ടിക്കുഴക്കട്ടെ
ബന്ധങ്ങളുടെ വരമ്പുകൾ മുറി
ക്കരുത്
ബന്ധനത്തിൽ അമരരുത്
അവിടെ നീ പ്രണയം വിതയ്ക്കുക
സ്നേഹത്തിന്റെ തെളിനീരു നനയ്
ക്കുക
പ്രണയവിത്ത് മുളയിടട്ടെ ചെടികളായ്
തളിർക്കട്ടെ
ആട്ടിയോടിക്കരുത് നീ, യേളകളെ,
അരിപ്പിറാവുകളെ
അരിയസ്വപ്നങ്ങൾ അവവിതറുന്നു
നിറയെ പൂവുകൾ കാത്തു നിൽക്കുന്നു
നിറയെ പ്രണയമായ് നമുക്ക് പൂത്തിടാം
ചുവന്ന പൂവായ് വിരിഞ്ഞു നിന്നിടാം.
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ