malayalam blogwriters

http//www.facebook.com/groups/malayalam blog.writers

2018, മേയ് 21, തിങ്കളാഴ്‌ച

പറയാതെ യാത്ര പോകുന്നവർ





എന്നും യാത്ര പറഞ്ഞ് പുറത്തു പോകുന്ന
പ്രീയപ്പെട്ടവർ
ഒരു ദിനം ഒന്നും പറയാതെ യാത്ര പോകുന്നു
ജീവിതത്തിൽ നിന്നു തന്നെ.
കരയുന്ന മനസ്സിനെ എന്തു പറഞ്ഞാണ്
ഞാൻ സാന്ത്വനിപ്പിക്കുക
ഇന്നലെവരെ പരസ്പരം പറഞ്ഞ് സന്തോഷിച്ചതല്ലേ മനസ്സുകൾ
ഇറ്റിവീണ കണ്ണീർതുള്ളി അടരുവാൻ
വയ്യെന്ന്
കവിളിനോടു കരയുന്നു
ദീർഘശിലപോലെ മൗനം ഉറഞ്ഞുനിൽ
ക്കുന്നു
ആർത്തു പെയ്തൊരു മഴ പാതിയിൽ
തോർന്നു പോയതുപോലെ
തോർന്നാലും ചാറിനിൽക്കുന്ന ഓർമ്മ
മഴയാണ് ബന്ധം
ഒരു മഴത്തുള്ളി കൺതടത്തിൽ എന്നും
അവശേഷിക്കുന്നു
വേദനകളെ ആരോടു പറയാൻ.
എങ്കിലും; സഹിക്കവയ്യാതെ വരുമ്പോൾ
മേഘങ്ങളോട് ,ഉയരേ പറക്കുന്ന പറവകളോട് പറയുന്നു ഞാൻ.
പെയ്യാതെ പോകുന്ന മേഘങ്ങളായ്
മൂടിക്കെട്ടി നിൽക്കുന്നു ദു:ഖം
ഇനിയെന്നുപൂക്കും മനസ്സിലൊരു നീല
ക്കുറിഞ്ഞി
വിരിയുന്നതിനു മുൻമ്പേഒടിഞ്ഞു പോകുന്ന
ചില്ലയാകുന്നു ജീവിതം

മാറ്റിവരയ്ക്കുന്ന ഭൂപടങ്ങൾ




കാണാതാവുന്നുണ്ട് നിത്യവും
കണ്ഠം കനക്കുന്നുണ്ട്
കളിചിരികൾ കണ്ണീരായൊഴുകുന്നുണ്ട്
പ്രഭാതങ്ങൾ മൂകമാണിപ്പോൾ
പത്രത്താളുകളിൽ കാണാതാവുന്നവ
രുടെ തിക്കും തിരക്കും
കുരുത്തു വരുന്നവയെല്ലാം കരുത്തിനു
മുന്നിൽ
കാണാതാവുന്നു
പിടയാൻ കഴിയാതെ, കരയാൻ അറിയാതെ.
മുൻമ്പും കാണാതാവാറുണ്ട്
രാവിലെ നോക്കുമ്പോൾ ഒരു പടു മരം
വെയിൽ മടങ്ങിപ്പോകുമ്പോഴേക്കും
ഒഴുക്കു നിലച്ച ഒരു തോട്
രാത്രിക്ക് രാത്രി ഒരു വീട്
ഇന്ന്;നിന്ന നിൽപ്പിൽ കാണാതാവുന്നു
ഒരു നദി
ഒരു വനം
ഒരു കുന്ന്
പെണ്ണില്ലാത്ത ഒരു ഭൂപടം അവർ പണിഞ്ഞു
കൊണ്ടിരിക്കുന്നു


2018, മേയ് 20, ഞായറാഴ്‌ച

എന്നും




നിദ്രയിൽ നീ സഖിയെന്നരികിൽ
മന്ത്രമോതീടുന്നു നമ്മളൊന്ന്
ചാന്ദ്രമുഖംപോൽ വിളങ്ങിടുന്നു
സാന്ദ്രമാം സ്നേഹനിലാസരിത്ത്
അന്നേരമന്നേരമെന്റെയുള്ളം
ചേതോഹരമായുണർന്നിടുന്നു
ചേതനതുള്ളിത്തുളുമ്പിടുമ്പോൾ
ചന്ദനക്കുളിരായ്നി,യെന്റെയുള്ളിൽ
ആ സ്നേഹസ്പർശത്തെ ഞാനറിവൂ
അറിയാതറിയാതെയാനിമിഷം
എന്നെന്നും ഞാനുളളിൽ സൂക്ഷിച്ചിടും
നീയെന്നുമെന്നുള്ളിൽ ജീവിച്ചിടും
നാമിരുഹൃദയവും കോർത്തു വെച്ചോർ
ആനാദമെന്നെന്നും കേട്ടു നിൽപ്പോർ
സമയമാം സമുദ്രസായന്തനത്തിൻ
തീരത്തു കൈകോർത്തുനിൽപ്പു നമ്മൾ
നീയാകും കരയിലേക്കെന്നുമെന്നും
ഞാനാകും തിരയെത്ര വന്നീടിലും
ഒന്നാകുവാൻ കഴിയില്ല സത്യം
അറിയുന്നു നാം പ്രണയസുമങ്ങൾ.
എങ്കിലു ,മോമനേ പ്രണയവല്ലി
വാടാതെ പൂവിട്ടു നിന്നിടേണം
പ്രണയത്തിന്നുന്നത സീമകളിൽ
പ്രാണന്റെ പ്രാണനായ് വാണിടേണം

2018, മേയ് 19, ശനിയാഴ്‌ച

ഒരു പുലരി കൂടി




അലസമായ തണലുകൾ പടർന്ന
ചരൽപ്പാതയിലൂടെ അയാൾ നടന്നു
പനയോലകൾ വിടർന്നു നിൽക്കുന്ന,
ചെമ്പരത്തിക്കാടുകൾ അതിരിട്ട
പുല്ലുമേഞ്ഞ, പൈക്കുട്ടികൾ മേഞ്ഞു
നടക്കുന്ന ബാല്യത്തിലേക്ക്
പൂക്കളെല്ലാം കൊഴിഞ്ഞു കിടന്ന ഒരു
പകൽ ദൂരത്തിൽ.
സന്ധ്യയ്ക്ക് എന്തു ചുവപ്പാണ്
ഗതകാല ഓർമ്മകളിൽ ഇരച്ചുകയറുന്നു
പ്രണയച്ചുവപ്പ്.
കാലം കാത്തുവെച്ച് തിരികെയേൽപ്പിക്കു ന്നതൊക്കെയും
ഓർമ്മകളെയാണ്
നോക്കുന്നിടത്തൊക്കെ മരീചികയാണിന്ന്.
ഇരുണ്ടു പന്തലിച്ച ഒരു ഭ്രാന്തൻ മരമാണ്
രാത്രി
വിഹ്വലരായ ഇലകൾ മൗനത്തിലാണ്
ഉടഞ്ഞു ചിതറിപ്പോയ രാവിന്റെ ചില്ലകളിൽ
നിന്ന്
അവസാനത്തെ തുള്ളിയും ഇറ്റി വീണുകൊ
ണ്ടിരുന്നു
ഒരു പുലരിയുടെ പിറവിയറിയിച്ചുകൊണ്ട്
കിഴക്കൻ മാനത്ത് ചോരയും,നീരും - പടർന്നു.


2018, മേയ് 18, വെള്ളിയാഴ്‌ച

പ്രണയവസന്തം




സിരകളിൽ രക്തമെന്നതു പോലെ
നീയെന്നിൽ
ചംക്രമണം ചെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു
വിചാരങ്ങളിലും, വികാരങ്ങളിലും
വിരിയുന്നതെല്ലാം നീയാണ്
നിലാവിന്റെ നിറമുള്ള കവിഭാവനയോ,
സുഗന്ധം പരത്തുന്ന ഒരു പൂങ്കുലയോ,
മറിച്ചു മറിച്ചുപോകാവുന്ന ഒരു പുസ്തക
താളോ അല്ല നീയെനിക്ക്
പ്രണയമെന്ന് ഒറ്റവാക്കിൽ പറഞ്ഞ്
ഒഴിഞ്ഞു മാറേണ്ടതല്ലെന്ന് ഇഴുകിച്ചേർ
ന്നതെന്ന് പറയേണ്ടതുമില്ല
എന്നിൽ നീ ഞാനാകുമ്പോൾ
നിനക്ക് എന്നിൽ ഒരു നാമമില്ല
എനിക്കും നിനക്കും ഒറ്റ നിഴലെന്ന്,
ഒറ്റയഴലെന്ന് പ്രത്യേകം പറയേണ്ടതില്ല
നീയെന്നിൽ പൂവല്ലിയായ് ചുറ്റിവരിയുന്നു
എന്നും പൂക്കളെ വിരിയിച്ച് സുഗന്ധം പരത്തുന്നു
നിന്റെ മുഖവും, മുലയും പോലെ സുഗന്ധ
പൂരിതം ഓർമ്മകളും
നിന്റെ ചൊടികളിലെ തേൻ തുള്ളികൊണ്ടെ
നിക്കമൃതേത്ത്
ഏകാന്തമായ രാവുകളിൽ നാം ഓർമ്മകളി
ലെത്ര ചുംബിച്ചു
അരിയസ്വപ്നങ്ങളിൽ ആരുമറിയാതിണ
ചേർന്നു
ഉമ്മകളുടെ ഉദ്യാനത്തിൽ വസന്തമായ്
പെയ്തു നിൽക്കണം നമുക്ക് .

2018, മേയ് 17, വ്യാഴാഴ്‌ച

പാലക്കാടൻ യാത്രയിൽ




കണ്ണൂരിൽ നിന്നാണ്
കരിമ്പനയുടെ നാട്ടിലേക്ക് വണ്ടി കയറിയത്.
ചരിത്രങ്ങളുടേയും മിത്തുകളുടേയും
പുരാണനാടുപോലെ തീവണ്ടി.
ഷെയ്ക്കിന്റെ കല്ലറയും, രാജാവിന്റെ
പള്ളിയും.
ചെതലിമലയുടെ മിനാരം പോലെ
തീവണ്ടിയുടെ ഹെഡ് ലൈറ്റ്
കരിമ്പനയിലിരുന്ന് ചൂളം വിളിക്കുന്ന കാറ്റിനെപ്പോലെ
തീവണ്ടിയുടെ ചൂളം വിളി.
പാലക്കാടൻ ചൂടിൽ കരിമ്പന,യതിരിട്ട
പാടത്തിലൂടെ
എളളു പൂത്തവയലുകളിലൂടെ
താളത്തിലോടുന്ന ബസ്സിൽ
പുറങ്കാഴ്ച്ചകളിൽ ലയിച്ച്
മലയേറി,യെത്തിനെല്ലിയാമ്പതിയിൽ.
പച്ചയൂണിഫോമിട്ട വിദ്യാർത്ഥികളെപ്പോലെ
വരിവരിയായി നിൽക്കുന്നതേയിലത്തോട്ടം
കാപ്പിരികളെപ്പോലെ കാത്തു നിൽക്കുന്ന
കാപ്പിത്തോട്ടം
വാനരൻമാർ വരവേൽക്കുന്ന വനപാതകൾ
കോടമഞ്ഞ് കോടിപുതച്ച താഴ്വാരങ്ങൾ
കാഴ്ച്ചക്കാരെ നോക്കി കൊഞ്ഞനം കുത്തുന്ന കുന്നും മലകളും
മുഴുത്തു തുടുത്ത സ്തന ഭാരവും പേറി
നാണിച്ചു നിൽക്കുന്ന യുവതികളെപ്പോലെ
ഓറഞ്ചുചെടികൾ.
പാലക്കാടൻ യാത്രയിൽ മധുരമാമോർമ്മ
യായ് മലമ്പുഴ
കാനായിതൻ കരവിരുതിൽ ഒറ്റക്കൽ
ശില്പമായ്
വിശ്വരൂപം കാട്ടി നിൽക്കും യക്ഷി.
യക്ഷിയെങ്കിലും അവൾ രക്ഷക
മലമ്പുഴയെക്കാത്തുരക്ഷിക്കു ,മമ്മ
മഴവില്ലിൻ വർണ്ണമൊളിചിതറും ജലധാര
കൾ
സുഗന്ധമുണർത്തും പൂവാടികൾ
കാഴ്ച്ചകളുടെ കാണാപ്പുറം തേടും
ആകാശ സഞ്ചാരികൾ
നെല്ലറതൻ നേരിൻ കാഴ്ച്ചകളെത്ര
സുന്ദരം
രവി മൈമൂനയിലെന്ന പോലെ
വേനൽവർദ്ധിതചൂട്
പാലക്കാടൻ മണ്ണിലേക്ക് പടർത്തുന്നു
അള്ളാപ്പിച്ച മൊല്ലാക്കയും, അപ്പുക്കി
ളിയും, നൈജാമലിയും എല്ലാം
ഓടിപ്പോകുന്ന തീവണ്ടിയിൽ നിന്ന്
മനസ്സിൽ മിന്നി മറയുന്നു.




2018, മേയ് 16, ബുധനാഴ്‌ച

ഇങ്ങനെയൊക്കെയെങ്കിൽ.....!





നീയൊരു പുഴയായൊഴുകുമെങ്കിൽ
ഞാൻ മഴത്തുള്ളിയായ് പെയ്തു നിൽക്കാം
നീ തിളയ്ക്കുന്നോരരുവിയാകിൽ
നീരാവിയായിഞാനുയരേ,യുയരാം
നീ മുല്ലമലരായി പൂക്കുമെങ്കിൽ
ഞാൻ മുല്ല മണമായി പടർന്നേറിടാം
നീ ചാറ്റൽ മഴയിൽ കുളിക്കുമെങ്കിൽ
കാറ്റായ് ഞാൻ വന്നു തുവർത്തി നിൽക്കാം
രാത്രിയായ് ചമഞ്ഞു നീ നിൽക്കുമെങ്കിൽ
ഞാൻ ചന്ദ്രമുഖമായ് തിളങ്ങി നിൽക്കാം
മൃദുലമാം മെത്ത നീയാകുമെങ്കിൽ
മധുരമാം പ്രണയമായ് മാറിടാം ഞാൻ
നക്ഷത്രമായ്ക്കണ്ണിറുക്കുമെങ്കിൽ
മഴവിൽ മലരായി പുഞ്ചിരിക്കാം
ചില്ലുകൂടായി നീ മാറുമെങ്കിൽ
സ്വർണ്ണമത്സ്യമായി ഞാൻ തുടിച്ചുനി ൽക്കാം.
കാണാതിരിക്കാൻ നിനക്കിഷ്ടമെങ്കിൽ
വാക്കിനെ കവച്ചു നീ കടന്നു പോക