malayalam blogwriters

http//www.facebook.com/groups/malayalam blog.writers

2017, സെപ്റ്റംബർ 17, ഞായറാഴ്‌ച

എന്നിലെ ഞാൻ




ഞാനെന്നെ വെച്ചു പൂട്ടുന്നു
അറിയാത്ത ഭാവത്തിൽ
അകന്നു നിൽക്കുന്നു .
അവരാരൊക്കെയോ പോകുന്നു
അടുത്ത വീട്ടിലൊരു ബഹളം,
അലമുറ
ഞാനെന്തിനിടപെടണം
അത,വരുടെ കാര്യം
ഇതിൽ എനിക്കെന്തു കാര്യം
ഞാനെന്റ മൗനത്തിൽ മാറാലയി
ലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തുന്നു.
അവരിന് എന്നരികിലേക്കു വരു
ന്നല്ലോ!
ഞാനാരെ തിരഞ്ഞു പോകും?
എനിക്കു വേണ്ടിയാര്?!
ഞാനെന്നിലെ ഏതു പൊത്തിൽ
പോയി ഒളിക്കും.

നിശ




മുറ്റത്തിനുമേലെ സന്ധ്യ ആറാനിട്ടി-
രിക്കുന്നു ആകാശത്തെ.
സൂര്യനെ ഊതിക്കെടുത്താൻ
ശ്രമിക്കുന്നുപടിഞ്ഞാറ്
ശ്വാസം മുട്ടി മരിച്ച പകലിന്റെ
നീലനിറമാണിപ്പോൾചക്രവാളത്തിന്
കുസൃതിയുടെ കുഞ്ഞുകുഞ്ഞു
പൊട്ടുകൾ
ആകാശത്ത് മിന്നി നിൽക്കുന്നു
പകൽപ്പൊറുതികൾ മതിയാക്കി
പറവകളെല്ലാം തിരിച്ചു പറന്നു
എഴുതാൻ ബാക്കി വെച്ച ഒരു താളു
പോലെ
കിഴക്കൊരു വെളുപ്പ് പൊങ്ങുന്നുണ്ട്
വാശി പിടിച്ചു കരഞ്ഞ ഒരു കുഞ്ഞിനെ
കഥയുടെ ചെറു ഭാഗംകൊണ്ട്
പുതപ്പിച്ചു റക്കുന്നു ഒരമ്മ
കിസ്സകൾ പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്ന
കിളികൾ ശബ്ദമടക്കി.
കൊക്കൊരുമി ,തൂവൽ മിനുക്കി
പ്രണയം പങ്കിടുന്ന സീൽക്കാരം മാത്രം
ശിഖരങ്ങളിൽ നിന്നുമുയർന്നു
നിശ കുളിരിന്റെ കവിതകൾ ഇലകളിൽ
കുനുകുനേ എഴുതി നിറക്കുകയായി
രുന്നു അപ്പോൾ

2017, സെപ്റ്റംബർ 16, ശനിയാഴ്‌ച

പുനർജ്ജനി




ജീവിതത്തിന്റെ എത്രാമത്തെ
ഹെയർപ്പിൻ വളവിൽ വെച്ചാണ്
നാം പ്രണയത്തിലേക്ക്
മുതലക്കൂപ്പ് കുത്തിയത്.
ജീവിതത്തിന്റെഅഗാധമായ
കയത്തിലേക്ക്
വിരൽ കോർത്തിറങ്ങിയത്.
ദുരിതങ്ങൾ പെയ്തിറങ്ങുന്ന കരിമേഘങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ
കരുണയുടെ ഉറവകൾ വറ്റിയ
ഊഷര സ്ഥലികളിലൂടെ
ഊർവ്വരതയുടെ  ഉടയാത്ത
ഘടമായി
തളരാത്ത ഉണർവായത്.
പട്ടിണിയുടെ പാതാളങ്ങൾ കടന്ന്
പകലിന്റെ ഇരുളുകൾ പിന്നിട്ട്
രാവിന്റെ വെളിച്ചത്തിലേക്ക്
ചേക്കേറിയത്.
എതിർപ്പിന്റെ കടലിടുക്ക്താണ്ടി
സ്നേഹത്തിന്റെ പുഴയായ്
കരയണഞ്ഞിട്ടും
പ്രണയമേ,അകന്നു പോയല്ലോ നാം!
എന്നാണിനി
സ്നേഹത്തിന്റെ ഒറ്റയിലയായ്
നാം നമ്മിൽ പുനർജനിക്കുക


2017, സെപ്റ്റംബർ 15, വെള്ളിയാഴ്‌ച

സമസ്യ




ജീവിതം ഒരു സമസ്യയാണ്
പൂരിപ്പിക്കുവാൻ കഴിയാത്ത
പൂർത്തിയാക്കുവാൻ കഴിയാത്ത -
സമസ്യ.
പ്രത്യാശയുടേയും, സ്വപ്നത്തിന്റേയും
പുറന്തോടിനുളളിൽ
പതുങ്ങിയിരിക്കുന്ന വിത്ത്.
ആചാരങ്ങളുടെ, അനാചാരങ്ങളുടെ
ശവപ്പറമ്പിലെ
സ്മാരകശിലകളില്ലാത്ത രക്തസാക്ഷി.
ബന്ധങ്ങളുടെ ചങ്ങലക്കെട്ടുകൾ
ഉരഞ്ഞുരഞ്ഞു പൊട്ടിയ വൃണം.
അടക്കം ചെയ്യപ്പെടും വരെ
അഭിലാഷങ്ങളെ അമർത്തിവെച്ച്
തള്ളിനീക്കുന്ന ദിനരാത്രങ്ങൾ.
ജീവിതം ; ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന ഒരു മണൽ -
ക്കാടാണ്.

2017, സെപ്റ്റംബർ 12, ചൊവ്വാഴ്ച

ഇറങ്ങിപ്പോക്ക്




നീ എന്റെ പ്രണയം പൂത്ത
ആകാശം
സർപ്പഗന്ധിയായ മുല്ല
ആലില പോലുള്ള മർമ്മര
ശബ്ദത്തിൽ
നീ പൂക്കളെ മാത്രം വിരിയിക്കുന്നു
നിന്നെ മുഴുവനായും പൂരിപ്പി
ച്ചെടുക്കുവാൻ കഴിയില്ലയെനിക്ക്.
നീയെന്റെ മനസ്സിലെ അനേകം
ജാലകങ്ങൾ
ഒന്നിച്ചു തുറന്നിടുന്നു
എന്നിലെ തട്ടിമറിഞ്ഞവയൊക്കെ
നേരെയാക്കി വെയ്ക്കുന്നു.
പുല്ലാനിപ്പൊന്തകൾക്കിടയിലൂടെ
കന്നിക്കാറ്റ്
എന്റെ കടിഞ്ഞൂൽ പ്രണയത്തെ
വേപ്പു മരത്തിനരികിലേക്ക് കൂട്ടി
വരുന്നു
കൊയ്ത്തൊഴിയാ പാടത്തൂടെ
സ്നേഹ ഞരമ്പിൻ വരമ്പിലൂടെ
പ്രണയത്തിൻ താജ്മഹലേറുന്നു.
ചില്ലകൾ കുലുക്കി വരുന്ന മഴ -
പോലെയാണ് പ്രണയം
പ്രണയത്തിന്റെ ദീപ്തതയറിയാൻ
വിരൽത്തുമ്പിലേക്ക് നോക്കൂ!
മഴ പുറത്ത് പെയ്തു കൊണ്ടേ
യിരിക്കുന്നു
പ്രണയമേ, നീയെപ്പോഴാണ്
എന്നിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിപ്പോയത്!

കുറ്റവും ശിക്ഷയും



കുറ്റാന്വേഷണ കഥയോടായിരുന്നു
 പ്രീയമേറെ
കുറ്റമറ്റ അന്വേഷണത്താലായി
രിക്കാം
ഇത്രയേറെ പ്രീയം.
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരിടിയൊച്ച
കേട്ടു
വെടിയൊച്ചയെന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ
ഇത്തിരി നേരം വേണ്ടി വന്നു.
കുറ്റമറ്റതിനെയൊക്കെ കൊന്നു തള്ളി
കുറ്റവും ശിക്ഷയും അവർ നടപ്പിലാക്കി
മാർജ്ജാര പാദങ്ങളോടെ പുറത്തേ
ക്കിറങ്ങി
                       ......................
കുറിപ്പ് :- എന്ത് എഴുതണം എന്ന് തീരുമാനി
ക്കുന്ന നാട്ടിൽ

2017, സെപ്റ്റംബർ 10, ഞായറാഴ്‌ച

ആയുസ്സിന്റെ പകൽ ദൂരം




ഫൂട്ട്പാത്തിൽ മഞ്ഞ പൂക്കൾ
ഇടതടവില്ലാതെ പൊഴിഞ്ഞു
വീണുകൊണ്ടിരുന്നു
കാൽപ്പാദങ്ങൾക്കിടയിൽ അവ
ഒരു ഞരക്കംപോലും കേൾപ്പിക്കാതെ
ഞെരുങ്ങിക്കിടന്നു
സായാഹ്ന വെയിലിനു മൃതി -
യുടെ ഗന്ധമായിരുന്നു
ആയുസ്സിന്റെ ഒരു പകൽദൂരംകൂടി
പങ്കിട്ടിരിക്കുന്നു
ബീച്ചിൽ ആളുകൾ ആർത്തുല്ലസി
ക്കുന്നു
ചായം തേച്ച ചില ജീവിതങ്ങൾ
മുല്ലപ്പൂവും, ഭ്രമിപ്പിക്കുന്ന മുലയുമായി
പറ്റുകാരെ തിരയുന്നു
നാണംപൂണ്ട കവിളിൽ പ്രണയവർണ്ണ
ങ്ങൾ വിരിച്ച്
ചിലർ അരികുചേർന്നു നടക്കുന്നു
പടിഞ്ഞാറ് പ്രണയത്തിന്റെ ഒരു വർണ്ണ
ക്കുടം
കടൽകന്യകയെ ചുംബിക്കുന്നു.
ചിലമ്പുന്ന ശബ്ദത്തിൽ സംസാരിച്ചു
വരുന്ന
തിരമാലകളെക്കുറിച്ച് നമുക്കെന്തറിയാം
തുളുമ്പിപ്പോകുന്ന കണ്ണീരാണ്
കരയിലേക്കൊലിച്ചിറങ്ങുന്നതെന്നോർ
ക്കാതെ
നാം പൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്നു
പെണ്ണിന്റെ കണ്ണീരുപ്പ് നാം നുണയുന്നു
ഇരമ്പി വരുന്നുണ്ട് ഉളളിൽ നിന്നൊരു
തിര