malayalam blogwriters

http//www.facebook.com/groups/malayalam blog.writers

2018, ഫെബ്രുവരി 20, ചൊവ്വാഴ്ച

സ്വപ്നം



ആദ്യനോട്ടത്തിൽ തന്നെ
പറ്റിപ്പിടിച്ചതാണ് ഹൃത്തിൽ
തൃച്ചന്ദനച്ചാർത്തു പോലെ.
പുലർകാല കുളിരായി,
ഇളം തെന്നലായി.                   
പാദസരമണി കലമ്പൽ,
ചിരിയുടെ ചെറുകിലുക്കം.
നിലാവിൽ തെളിഞ്ഞു വരുന്ന പുഴ
 പോലെ
ഇളകിയാടുന്ന പരൽമീൻ പോലെ
പതിഞ്ഞു നേർത്ത ഗിത്താർനാദം
പോലെ
പെയ്തിറങ്ങുന്നു അവൾ
പുതുമഴപോലെ അരികിലേക്കരികിലേക്ക് ഒഴുകി ഒഴുകിഒരു മധുര ഗാനമായ്.
ജീവിതത്തിന്റെ കുഴികളേറി, കുന്നുകൾ
താണ്ടി, നക്ഷത്രങ്ങൾ തേടി
സ്വപ്നമേ......എന്തുഭംഗിയാണെന്റെ
പ്രണയത്തിന



ദളിതു വഴി

ദളിതു വഴി


അവർ
വെളുക്കെചിരിക്കുന്നു
വാക്കുകൾ വാരിവിതറുന്നു
വാഗ്ദാനത്തിന്റെ അപ്പത്താൽ
വിശപ്പിനെ തളർത്തി കിടത്തുന്നു.
കണ്ണീരുകൊണ്ടെത്ര കഴുകിയിട്ടും
വെളുക്കാതെ പോയവർ
വെളിമ്പ്രദേശത്തായിട്ടും
വെളിച്ചം കാണാത്തവർ
ദളിതരെന്നപേരിൽ
തെളിയാതെ പോകുന്നവർ
തള്ളിപ്പറയാനും
പേരില്ലാതെ പോയവർ.
വെളുത്ത വോട്ടു ലിസ്റ്റിൽ
കറുത്ത വർണ്ണത്തിലവർ
വേലിക്കു പുറത്തെങ്കിലും
നേരുറ്റതാകുന്നപ്പോൾ
വഴികൾ വെട്ടുന്നു
വേട്ടക്കാരെത്തുന്നു
വോട്ടിൻ നേർരേഖയായ്
ചൂണ്ടുവിരലിൽ അടയാളമാകുന്നു.
ചിരിച്ച മുഖങ്ങളിൽ ഇരുട്ടുദിക്കുന്നു
വാഗ്ദാനത്തിന്റെ അപ്പങ്ങൾ
ഇരുട്ട് നക്കുന്നു
വഴിവിളക്കുകൾ എരിഞ്ഞു തീരുന്നു
മനസ്സിലെമതിൽ വഴിയിലുയർത്തുന്നു.




2018, ഫെബ്രുവരി 19, തിങ്കളാഴ്‌ച

പ്രണയ മുഖം




പ്രണയം പലതരം.
 കൊച്ചു കൊച്ചുമുന്തിരിവള്ളികൾ
പോലെ പടരുന്നവ,
നിലവിളക്കു പോലെ നിറന്നു തെളി
യുന്നവ,
പ്രാർത്ഥനയുടെ,യിതളുകൾ പോലെ
വിടരുന്നവ,
ഏകാന്തമായ ഏതോ തുരുത്തിൽ
മൗനത്താൽ മുനഞ്ഞു കത്തുന്നവ,
വരച്ചു വെച്ച ചിത്രത്തിനുമേൽ
ഇററിവീണ കണ്ണീർത്തുള്ളിയിൽ
മായുന്നവ,
ഞൊടിയിടയിൽ പറന്നു പോകുന്നവ,
കണ്ണുകളിൽ ഹൃദയതടാകം കാണുന്നവ,
കഥയറിയാതെ കണ്ണുനീർ തടാകം
തീർക്കുന്നവ,
 കൂർത്ത നോട്ടത്താൽ, മൂർത്ത
വാക്കിനാൽ
ഓരോഅവയവവും മുറിച്ചു മാറ്റുന്നവ,
ഓമനിച്ചു കൊണ്ട് ഒറ്റിക്കൊടുത്ത്
കുരിശ്ശേറ്റം നടത്തുന്നവ.
പ്രണയം പലതരം.
......



2018, ഫെബ്രുവരി 18, ഞായറാഴ്‌ച

പ്രതികരണം




രാത്രിനേരം
നാഴികമണിയുടെ
ടിക് ടിക് ശബ്ദം മാത്രം
അഗാധമായ ഉറക്കത്തിലേക്ക്
ഞാൻ
ആണ്ടുപോയ നേരം
എന്റെ വിരൽ എന്നിൽ നിന്നൂർന്നിറ
 ങ്ങുന്നു
ചിന്തകൾ തലങ്ങും വിലങ്ങും നോക്കി
പുറത്തേക്കിറങ്ങുന്നു
കണ്ണുകൾ ഇളകിയടർന്നു
മേശയിലേക്കിഴയുന്നു
കൂർപ്പിച്ച നോട്ടവുമായ് പേന
മേശയിലെഴുന്നേറ്റു നിൽക്കുന്നു
തുറന്നതാളുമായ് ഡയറി വന്നു
ചിന്തയിൽ ചേതനയുണർന്നു
വിരൽ പേനതേടി
പേന താളുകളിൽതാളാത്മ-
കമായെഴുതി
പിന്നെയെപ്പോഴാണ് പുസ്തകം
പുതച്ചുറങ്ങിയതും
പേനചരിഞ്ഞുകിടന്നതും
എന്നിലുള്ളവയൊക്കെ എന്നിലേക്ക്
ചേക്കേറിയതും.
ഇങ്ങനെയൊക്കെയല്ലാതെ എങ്ങനെ
യെഴുതണം ഞാൻ
കപടതയുടെ കാർമുഖങ്ങളെ.

2018, ഫെബ്രുവരി 17, ശനിയാഴ്‌ച

കെട്ട കാലത്തിൽ




ചാനലുകൾകാണാറേയില്ല.
ചാഞ്ഞും ചരിഞ്ഞും
നിമിഷവേഗത്തിൽ
ചലന താളത്തിൽ
പറഞ്ഞതെല്ലാമെ
പതഞ്ഞു പൊങ്ങുന്ന
കുമിളയായ് മാറ്റും
ഇന്ദ്രജാലക്കാഴ്ച്ച.
പത്രങ്ങൾ വായിക്കാറേയില്ല.
വിഷം നിറച്ചൊരാ കറുത്ത
യക്ഷരം
കോർത്തു വെച്ചൊരാ
വെളുത്ത താളുകൾ
കണ്ടുപോയെന്നാൽ
കണ്ണുപൊട്ടിടും
തൊട്ടു പോയെന്നാൽ
തട്ടിപ്പോയീടും.
പുലരിയിൽ പിടഞ്ഞുണർ
ന്നിടുന്നു ഞാൻ
പുറത്തു ചെന്നെത്തി നോക്കി
ടുന്നു
എത്ര പൂവുകൾ കൊഴിഞ്ഞു
പോയെന്നും
എത്ര ചെടികൾതൻ തലകൊ-
ഴിഞ്ഞെന്നും
പുഴുക്കുത്തേറ്റവയെത്രയെന്നതും
നാൾക്കുനാൾ മതിലുയർന്നിടുന്നതും
കാണാതെ കണ്ടും ,കേൾക്കാതെ
കേട്ടും
നിരോധിച്ച സ്വപ്നങ്ങളെ കോർത്തും
കഴിച്ചുകൂട്ടുന്നു കാലം.





2018, ഫെബ്രുവരി 16, വെള്ളിയാഴ്‌ച

നിശ്ശബ്ദതയുടെ നിമിഷം




നിശ്ശബ്ദമായിപ്പോകുന്ന
കുറേനിമിഷങ്ങളുണ്ട്
സമയസൂചിയുടെ പോലും ശബ്ദം
നിശ്ശബ്ദമാകുന്ന നിമിഷങ്ങൾ
ഹൃദയമിടിപ്പുകളെ കടലെടുത്തു
പോയെന്നു തോന്നും
മരവിപ്പിനാൽ മറന്നേനിൽക്കും
പറിച്ചെടുക്കുവാൻ കഴിയില്ല -
കൈകാലുകളെ
ഭാരം കൊണ്ടൊരു,റച്ച പാറയാകും
നട്ടുച്ചയും പാതിരാത്രിയാകും
നിമിഷങ്ങൾക്ക് മണിക്കൂറുകളുടെ
ദൈർഘ്യം.
ഏതിരുളിനേയും വെളിച്ചം തുളച്ചെ
ത്തുന്ന ഒരു നിമിഷമുണ്ട്
ഉരുവം കൊണ്ട ഭയം ഉരുകാൻ
തുടങ്ങുന്ന നേരം
ആ ഭയത്തിൽ നിന്നും ഉടലെടുക്കു-
ന്നൊരു ശക്തി
മറ്റെല്ലാ ശക്തികളേയും നിഷ്പ്രഭമാക്കും
മറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നവയെല്ലാം
അപ്പോൾ പുറത്തു വരും
അടിമകളായിരുന്നവയൊന്നും
അശക്തമായിരുന്നില്ലെന്ന,റിയും
ഉടഞ്ഞവയെല്ലാം ഉയർത്തെഴുന്നേൽക്കും
നിങ്ങൾ നിശ്ശബ്ദമാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന
ആ നിമിഷങ്ങൾ തന്നെയാണ്
നിങ്ങളുടെ നിശ്ശബ്ദയുടെ തുടക്കം
കുറിക്കുന്നത്


2018, ഫെബ്രുവരി 15, വ്യാഴാഴ്‌ച

ശരീരഭാഷ




ഉടൽമൂർച്ഛയ്ക്കിടേ
തണുത്തു ,റഞ്ഞു പോകുന്ന
ശരീരഭാഷയോളം നിരാശയില്ല -
മറ്റൊന്നിലും.
ഉന്മാദിയെപ്പോലെ ഉമ്മവെച്ചും
പൊള്ളിക്കുന്ന പ്രണയം പറഞ്ഞും
പടർന്നേറവേ,
തണുത്തുറഞ്ഞും, തിണർത്തു
പൊന്തിയും
നടന്നു തീർത്ത വഴികൾ
കുഞ്ഞുനാളിൽ തണുത്തുറഞ്ഞു
മരിച്ചുകിടന്ന അമ്മ
തറ, പറയെന്ന് തട്ടും തടവുമില്ലാതെ
യെഴുതിയിട്ടും
ഒന്നിനും കൊള്ളില്ലെന്ന ക്ലാസ്
മാഷിന്റെ വടിയുടെ ചൂടിൽ,
ഇംഗിതത്തിന് വഴിപ്പെടാത്തതിനാൽ
തൊഴിലെടുക്കാൻ കൊള്ളില്ലെന്ന
മേലധികാരിയുടെ കുറിപ്പിൽ,
ഒരു വസ്തുവിനും കൊള്ളില്ലെന്ന
രണ്ടാനമ്മയുടെ കലിയിൽ,
അരച്ചാൺ വയറിനു വേണ്ടി
അച്ഛനെന്നു വിളിക്കേണ്ടി വരുന്ന
വിടന്റെ മുന്നിൽ
വിധിയെന്നു നിനച്ച് വിങ്ങിപൊട്ടിയ
ദിനങ്ങളിൽ
ഒന്നും തന്നെയില്ലാതിരുന്ന ഒരു നിരാശ
അപ്പോഴേക്കും എന്നെ വന്നു മൂടുന്നു.
ഉടൽ മൂർച്ഛയ്ക്കിടെ
തണുത്തുറഞ്ഞുപോകുന്ന
ശരീരഭാഷയോളം നിരാശയില്ല
മറ്റൊന്നിനും.