malayalam blogwriters

http//www.facebook.com/groups/malayalam blog.writers

2017, ഓഗസ്റ്റ് 20, ഞായറാഴ്‌ച

പൊൻ ചെമ്പകം



ഒഴിഞ്ഞുകിടക്കുന്ന പാതയിൽ
നിന്റെ കാലടിപ്പാടുകൾ ഞാൻ
തിരയുന്നു
സ്വപ്നത്തിന്റെ വാജിയിലേറ്റി
രോമാഞ്ചത്തിന്റെ മെത്തയിൽ
കിടത്തിയവൾ നീ
ഈ പൊൻചെമ്പകക്കീഴിൽ ഞാൻ
കാത്തു നിൽക്കുന്നു
കോതിയൊതുക്കാത്ത അളകങ്ങളും
കൊതിയൂറുന്ന കണ്ണുകളും
എന്നെ മാടി വിളിക്കുന്നു
സ്നേഹത്തിന്റെ ഇലച്ചാർത്തിനുള്ളിലെ
പ്രണയത്തിന്റെ ഒറ്റ ചെമ്പക പൂവാണ് നീ
മരവിച്ചു പോയ എന്റെ ചുണ്ടിൽ
മധുരമായ് നിൽക്കുന്നത് നിന്റെ പേരാണ്
എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് അടർന്നു വീഴുവാൻ
ഈ ചെമ്പകത്തിൽ ഇനി പൂവുകളില്ല.
പുകമഞ്ഞിൻ പരപ്പിലേക്കെന്നോണം
എങ്ങാണ് നീ മറഞ്ഞു പോയത് ?!
കാത്തിരിക്കുന്നു ഞാൻ നീ വരുംനാളിനായ്
ഞെട്ടറ്റ പൂവായ് ഈ വിജന പാതയിൽ
പ്രണയത്തിന്റെ പൊൻ ചെമ്പകപൂവേ
വന്നെത്തിടേണം നീ സുഗന്ധം പരത്തി

2017, ഓഗസ്റ്റ് 16, ബുധനാഴ്‌ച

കാണുവതെങ്ങനെ




കാടിതാ കൈകൾ നീട്ടിക്കേണിടുന്നു
ശൈലങ്ങൾ മുറിവേറ്റു പിടഞ്ഞു വീഴുന്നു
ശീലങ്ങളെല്ലാമേ മറന്നു പോയുള്ളൊരു
കാട്ടു ജന്മങ്ങൾ നിലവിളിച്ചീടുന്നു
തമ്പുരു മീട്ടുന്ന തുമ്പി പിടയുന്നു
തുമ്പകൾ ബ്ഭൂമി പിളർന്നു താഴുന്നു
ചിറകറ്റ ശലഭങ്ങൾ ചിരിയറ്റ പുലരികൾ
ചോരയാൽ ചമഞ്ഞു കിടക്കും ചെമ്പരത്തികൾ
വറ്റുന്നു തൊണ്ടകൾ കൺതടങ്ങൾ
കാട്ടുപച്ചകൾ പച്ചക്കിളികൾ
തീപ്പിടിച്ചു കത്തി തിളയ്ക്കുംജലങ്ങൾ
ചത്തുമലയ്ക്കുന്നു പുഴകൾ
കരിഞ്ഞുയരുന്നു കരിമ്പുകകളായ്
കരിമ്പന
കുന്നിൻ കണ്ണ് തുരന്നതിൻ കുഴിമാത്രമെങ്ങും
അമ്മേ, ബ്ഭൂമിമാതാവേ കാണുവ
തെങ്ങനെ കൺനിറയേ നിറച്ചാർത്ത്,
നിറമാല, നീലാഭ ശൈലത്തെ, പച്ച പട്ടുടയാട ചാർത്തി വിളങ്ങി നിൽക്കുമീ
താഴ്വരച്ചാർത്തിനെ

കൊച്ചു പെൺകുട്ടി




ഒരുനാളുച്ചനേരം മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങവേ
കണ്ടുഞാൻ ഗെയ്റ്റിൻ മുന്നിൽ
ഒരു കൊച്ചു പെൺകുട്ടി
പിഞ്ഞിയ പാവാടയും, കീറിയ കുപ്പായവും
കുഴിയിലാണ്ടുള്ള കണ്ണും, പൊങ്ങിയ നെഞ്ചിൻ കൂടും
ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ തന്നെ അറിയാംപിച്ചക്കാരി
പിച്ചവെച്ചീടുംപോലെ പതുക്കേ നടക്കുന്നോൾ
കുട്ടികളെല്ലാവരും കൂട്ടം കൂടി നിൽക്കുന്നു
ചോദിക്കുന്നെന്തൊക്കയോ
മിണ്ടാതെ നിൽക്കുന്നവൾ
വിരണ്ട മിഴികളും, വരണ്ട ചുണ്ടുകളും
വിറച്ചീടുന്നു ഗാത്രം വിശന്നീടുന്നുണ്ടാവാം.
എന്നെകണ്ട കുട്ടികൾ അകന്നുമാറീടുന്നു
മുഖം താഴ്ത്തിയാക്കുട്ടി അനങ്ങാതെ
നിൽക്കുന്നു
എന്തുവേണമെന്നുഞാൻ പതിയേ ചോദിക്കവേ
വിശക്കുന്നുണ്ടെന്നാവാം തൊട്ടുകാട്ടുന്നു വയർ
ചോറുനൽകി ഞാൻ പിന്നെ ഗേയ്റ്റിനു
പുറത്താക്കി
സ്കൂളാണിതു വേഗം പോകുവാൻ ചൊല്ലി
വിട്ടു
നാലുമണിതൻ നീണ്ട ബെല്ലു മുഴങ്ങീടവേ
കണ്ടു ഞാനക്കുഞ്ഞിനെ പിന്നെയും ഗെയ്റ്റരികിൽ
പിന്നെയെന്നും രാവിലെ, വൈകുന്നേരങ്ങളി
ലും
ഗെയ്റ്റിലാ കുഞ്ഞുണ്ടാകും കുട്ടികളേറ്റീടുന്ന പുസ്തകസഞ്ചി നോക്കി
എൻനിഴൽ കണ്ടെന്നാകിൽ
തലയും താഴ്ത്തിയവൾ തന്നാൽ കഴിയും
വേഗം
നടന്നു മറഞ്ഞീടും

ഓണം, ഇന്ന്




ഏണമിഴിയാൾ ചൊല്ലി
ഓണമാണുണ്ണീ
ഏഴ,ഴകാർന്നൊരീ മാരിവില്ലു
പോലൊരോണപ്പൂക്കളം തീർക്കണം
ഓൺലൈനിൽ ബുക്കുചെയ്തിടാം
പൂക്കളെ ,ഓണത്തപ്പനെ
വിലയേറിയോരഴകുകൾ വീട്ടുമുറ്റ
ത്തെത്തിടും
ഡിസൈനൊന്ന് സർച്ച് ചെയ്തിടാം
പൂക്കളം അവർ തീർത്തിടും.
തൂശനിലയും, സദ്യവട്ടങ്ങളും
ഊൺമേശയിൽ വിളമ്പാൻ
മെനുകാർഡുമായ് കാത്തുനിൽക്കുന്ന
വർതൻ
ക്യൂ ഇതാ നോക്കു.
അങ്ങ് വടക്കേ ചായ്പ്പിൽ നിന്നും
അമ്മൂമ്മമൊഴിയുയരുന്നു
തുമ്പയും, ചീങ്ങയും, വട്ടപ്പിരിയനും,
വെള്ളിലയും
തെച്ചിയും, പിച്ചിയും, മുല്ലയും, മുക്കിറ്റിയും
പറിക്കുവാൻ കൂട്ടരൊത്ത് ഉണ്ണി നീ പോകുന്നില്ലെ
തൊടിയിലൊന്നു ചെല്ലുണ്ണീതേക്കില
കൊണ്ടുവരൂ
വട്ടിയുണ്ടാക്കിത്തരാം
വട്ടത്തിൽ പൂവിടണ്ടേ.
പൂവിടും പറമ്പുകൾ, കുന്നുകൾ,
താഴ്വരകൾ
പുറപ്പെട്ടു പോയെല്ലാമേപുഴയിലും
കുളത്തിലും കുട്ടിയേറിപ്പാർപ്പായി
ബാക്കിയുള്ള തൊക്കെയും സിമൻറ്
തറയായി
അമ്മൂമ്മ കണ്ണീരാലെ പൂത്തറ കഴുകുന്നു
മാനസപൂക്കളാലെ പൂക്കളം തീർത്തീടുന്നു





നിങ്ങളാൽ അവൾ.....




വംശവൃക്ഷമായ് വളരേണ്ടവൾ പെണ്ണ്
വരും തലമുറയേ വാർത്തെടുക്കേണ്ടവൾ
അവളുടെ കണ്ണീരെണ്ണയിലല്ലോ നിങ്ങൾ
തിരി തെളിയിക്കുന്നു
അവളുടെ,യിളം മേനിയിലല്ലോ നിങ്ങളു
റഞ്ഞാടിടുന്നു
പൂമ്പാറ്റയായുല്ലസിക്കേണ്ട ശൈശവം
ആടിയും, പാടിയും തിമർക്കേണ്ട ബാല്യങ്ങൾ
സ്വപ്നങ്ങൾ മൊട്ടായ് കിളിർക്കേണ്ട കൗമാരം
പൂവായ് സുഗന്ധം പരത്തേണ്ട യൗവ്വനം
ഇല്ലില്ലവർക്കിന് .
കിടപ്പറയിൽ, വേട്ടയാടപ്പെടും മുയൽ  ക്കുഞ്ഞുങ്ങളായ് പിടയുന്നു
പൂമേനിയിൽ പൊൻപണം കായ്ക്കുന്ന
വഴിവാണിഭ വസ്തുവാകുന്നു
രജകനായുള്ളൻ അവളുടെ കൊഴുപ്പും
തഴപ്പും പൊലിപ്പിച്ച്
അരചനായ് വാണരുളുന്നു
പാനോത്സവത്തിന് മദിരയവൾ
മദം കൊണ്ടിടുന്നോർക്ക് മാംസമവൾ.
അവളുടെയുള്ളിൽ മുളയിട്ടവർ നിങ്ങൾ
ആ മുലപ്പാലുണ്ട് വളർന്നവർ നിങ്ങൾ.
ആ ഗർഭപാത്രം തകർക്കുന്നു നിങ്ങൾ
ആ അരക്കെട്ടുപിളർക്കുന്നു നിങ്ങൾ
ആ ചുടുമാംസം ചുട്ടുതിന്നു രസിക്കുന്ന
കാട്ടാളർ നിങ്ങൾ

മരുക്കാട്ടിൽ....



നേരമൊത്തിരിയായി
രാവുറക്കമായി
നിശ്ചലം എങ്ങും ഭയാനകം
എങ്കിലും തിരക്കിലാണെന്നിട്ടും
ഞാനിപ്പൊഴും.
ഉടൽ പിണങ്ങുന്നെന്നാലും
പണി ചുമടായ്ക്കിടപ്പൂ
കിടപ്പറയിൽ നിന്നു കേൾക്കാം
കൂർക്കംവലി ക്രമാൽ
ചേടിയായുള്ളവൾ ഞാൻ
ചൊടിച്ചിട്ടെന്തു കാര്യം
ഇച്ചേതിവക്കിലെങ്ങാൻ
നടുനിവർത്താൻ കഴിഞ്ഞാൽ
അതു താൻ ഭാഗ്യമെന്ന് കരുതേ
ണ്ടുന്നോളല്ലോ
പൂർവ്വാംബരം ചുവക്കാൻ ഇല്ലിനി
നേരമേറെ
തീർക്കണം അപ്പോഴേക്കും ബാക്കി
യുള്ള ജോലിയും
പാതിരാവോളം പാനോത്സവമാ,യാണും
പെണ്ണും
പണക്കൊഴുപ്പിൻമേളങ്ങൾ ആർപ്പുകൾ
അട്ടഹാസങ്ങൾ
വെട്ടിയിട്ട വാഴപോൽ പിന്നെ സ്വസ്ഥമാ, മുറക്കങ്ങൾ
ഈ മരുക്കാട്ടിൽ വേലക്കാരിയാംപെണ്ണി
വൾ
ഈ കനൽവഴിയിൽ പൊള്ളിപ്പിടഞ്ഞീടുന്നു

2017, ഓഗസ്റ്റ് 11, വെള്ളിയാഴ്‌ച

പ്രണയമേ....!




മഴയാജനാലയിൽ ശോകാർത്തമായി
തലയടിക്കുന്ന,വളെപ്പോൽ
തോരാതെ പെയ്യുന്നുമഴ മിഴിനീർപോലെ
ഹൃദയത്തെ പൊള്ളിച്ചിടുന്നു
എത്രനിന്നെ പ്രണയിക്കുന്നുഞാനെന്ന്
പതംപറയുന്നു തേങ്ങുന്നു
എന്റെഏകാന്തമാം രാത്രിതൻ അന്ത്യം ക്കുറിക്കും പ്രഭാതം നീ യെന്നുനിനച്ചു ഞാൻ
എന്റെ പ്രഭാതത്തെ ഞെരിച്ചടർത്തീടുന്ന
കൂരിരുളായിഭവിച്ചല്ലൊനീ
എന്തിനായെന്നോട് ചൊല്ലീ പ്രണയം നീ
എന്തിനാ യെന്നിലേയെന്നെയുണർത്തി നീ
വഞ്ചനതൻ കഞ്ചുകം പുതച്ചുംകൊണ്ടേ
കുഞ്ചിരാമൻ കളിച്ചുപറ്റിച്ചു നീ
സത്യമായല്ലോഞാൻ നിന്നേപ്രണയിച്ചു
സ്വന്തമെന്നല്ലോഞാൻ നിന്നേകരുതി
എന്തിനായെന്തിനായ് ഈയന്ധകാരത്തിൽ
എന്നെയെറിഞ്ഞു കളഞ്ഞു നീ പ്രണയമേ

2017, ഓഗസ്റ്റ് 8, ചൊവ്വാഴ്ച

മീൻ മാർക്കറ്റിൽ



പരുന്തുകളുടെ പറക്കലും
ഈച്ചകളുടെ ആർപ്പും
ഉളുമ്പ് മണത്തിന്റെ
തുളുമ്പലും കൊണ്ടറിയാം
മീൻമാർക്കറ്റ് എവിടെയെന്ന് .
ശ്വാസംമുട്ടലിന്റെ ആ ഒറ്റനിമിഷ
ത്തിന്റെ ഭയംകൊണ്ട്
ഇമകൾ പൂട്ടാൻ മറന്നതു
കൊണ്ടായിരിക്കണം
ചില്ലുപാത്രംപോലെ മീനുകളുടെ
കണ്ണുകൾ തിളങ്ങി നിൽക്കുന്നത്.
കലങ്ങിയ ഒരു കടലായിരിക്കണം
മുറിഞ്ഞ മീനിൽനിന്ന് ചോരയായ്
ഒഴുകുന്നത്.
മരണത്തിന്റെ ഒരു കടലാണ്
മാർക്കറ്റ്.
തലച്ചോറ്ചിതറി, ഹൃദയംനുറുങ്ങി
എല്ലും തൊലിയുമായ് തറഞ്ഞുകൊണ്ടി
രിക്കുമ്പോഴും
കൊന്നിട്ടും കൊതിതീരാതെയെന്ന
ഭയാശങ്കയല്ല
ഇത്രയേയുള്ളൂ,യെന്ന ഒരുപുച്ഛച്ചിരി കാണാം
ചില മീന്തലകളിൽ.
ഇരകളെയെന്നപോലെ പിൻതുടരുന്നുണ്ട്
ചിലകണ്ണുകൾ
മീൻമാർക്കറ്റിലെത്തുന്ന സ്ത്രീകളെ
പച്ചയോടെ മസാലചേർത്ത് പൊരിച്ച്
തിന്നുന്നുണ്ട് !
അപ്പോഴാണറിയുക
മരണം മേഞ്ഞുനടപ്പുണ്ട് നമ്മിലുമെന്ന്.


2017, ഓഗസ്റ്റ് 7, തിങ്കളാഴ്‌ച

വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴി




ഇടനേരങ്ങളിൽ ഇടയ്ക്ക്
ഇന്നും ഇറങ്ങിനടക്കാറുണ്ട്ഞാൻ
അന്നത്തെകുന്നിറമ്പായ ഇന്നത്തെ
നാഷണൽ ഹൈവേയിലൂടെ.
നാലാൾകൂടുന്ന നാലുംകൂടിയ മുക്കിൽ
കാത്തുനിൽക്കാറുണ്ട്
കുഞ്ഞിക്കണ്ണേട്ടനെ, സെയ്തലവിയെ, -
ജോസഫിനെ
ഇന്നത്തെ സൂപ്പർമാർക്കറ്റിന്റെ
ആളൊഴിഞ്ഞ കോണിൽ.
മുറുക്കിചുവന്ന ചാറൊലിപ്പിച്ച് കുഞ്ഞി -
ക്കണ്ണേട്ടൻ,
തലയിലൊരു വട്ടക്കെട്ടുമായ് സെയ്ദലവി
പിരിച്ച മീശയും, ചുണ്ടിൽ ബീഡിയുമായി
ജോസഫ്
നാട്ടുവർത്തമാനം ചൊല്ലിചിരിച്ച് നടക്കു
മ്പോൾ
ഭ്രാന്തനെന്ന്,ഭ്രാന്ത്ചൊല്ലാറുണ്ട് ചിലർ
പഴയ പുഴയരികിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ
പുഴവെള്ളംപോലെ കുതിച്ചുവരുന്നു
ക്രിക്കറ്റ്ബോള്
കുളക്കോഴികൾ, കണ്ണാംതുമ്പികൾ
പുഴയിറമ്പിലുണ്ടോയെന്ന് നോക്കുമ്പോൾ
പുഴ ക്രിക്കറ്റ്കോർട്ടെന്ന് കുട്ടികൾകൂവി
വിളിക്കുന്നു
നാണുവേട്ടന്റെ നാലുകാൽ ചായക്കടയിൽ
കയറി
ചായപ്പറ്റ് കണക്കിൽഎഴുതിക്കോ,ന്ന് പറയുമ്പോൾ
കുണ്ടൻമേസ്തരിമകൻ കനകരാജന്റെ
രണ്ട്നില ഹോട്ടൽവരാന്തയിലെന്ന്
കലമ്പലിന്റെ കല്ലുകൾ കർണ്ണപുടം
പൊട്ടിക്കുന്നു
സന്ധ്യവറ്റിയനേരത്ത് വീട്ടിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ
ആദ്യവളവിലെ ഓലപ്പുരയെവിടെ?
ഉമ്മറപ്പടിയിൽ ഏക്കം പിടിച്ച്
എങ്ങിയിരിക്കുന്ന താങ്ങുവടിയെവിടെ?
എന്നോമൺമറഞ്ഞുപോയ കുഞ്ഞി-
ക്കണ്ണേട്ടനും, സെയ്തലവിയും, ജോസഫു
മെവിടെ?!
കൊളളും, കോണിയും, പറമ്പുകയറിപ്പോ
കുന്ന വഴികളും,
കണ്ടാ മിണ്ടുന്നവരും, കന്നുകാലികളും
എവിടെ
വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴിയും, വീടും, അന്നത്തെ
ഞാനുമെവിടെ ?!!


2017, ഓഗസ്റ്റ് 6, ഞായറാഴ്‌ച

ഒച്ച് ജീവിതം




പൂർത്തീകരിക്കാത്ത
ഒരു സിംഫണി പോലെയവൾ!
ഏതു പാട്ടിലായിരിക്കും മാഞ്ഞു
പോയിട്ടുണ്ടാവുക?!
എന്റെ മനസ്സിൽ കപ്പൽച്ചേതങ്ങളും,
ശൂന്യ ദ്വീപുകളും മാത്രം.
നിറങ്ങൾ നിശ്ശബ്ദം മരിച്ചൊടുങ്ങിയ ഇടവഴിയിലാണു ഞാൻ.
മൂവന്തി നേരമെങ്കിലും
ഉരുകിയ ഈയ്യത്തിൽ ഒഴുകുന്ന ജലം
പോലെ
ഇഴഞ്ഞിഴഞ്ഞ് ഒരുപാടു പോകുവാനു
ണ്ടാവണം ഇനിയും ജീവിതം
അതുകൊണ്ടായിരിക്കണം
കാറ്റിൽപറക്കുന്ന കരിയിലപോലെ
നടപ്പാതയില്ലാത്ത വാക്കുകളുടെ വന
ത്തിൽ
ഞാൻ ഒറ്റപ്പെട്ടു നിൽക്കുന്നത്
തളിർക്കാതെ പോയ മോഹങ്ങൾ
മുരടിച്ചായിരിക്കണം
പൂക്കാതെ, കായ്ക്കാതെ പോയിട്ടും
ഓർമ്മകളുടെ വേദനതിന്നാനായ്
ഒര് ഒച്ച്ജീവിതം കാലം നീട്ടിനീട്ടി
തരുന്നത്

2017, ഓഗസ്റ്റ് 4, വെള്ളിയാഴ്‌ച

കണ്ണാടി




കണ്ണാടിയിൽ ഞാനെന്നുമെന്നെ കാണാറുണ്ട്
സുന്ദരമായമുഖവും ഭംഗിയാർന്ന
ശരീരവുംകണ്ട്
എന്നെതന്നെ മറന്നുനിൽക്കാറുണ്ട്
ഇന്നു ഞാനെന്നെ കണ്ട് ഞെട്ടിത്തരിച്ച്
നിൽക്കുന്നു!
സ്വയം വെറുക്കുന്നു ,പേടിക്കുന്നു!!
കണ്ണാടി ഇന്നെന്നോട് ഒത്തിരിക്കാര്യം
പറഞ്ഞുതരുന്നു
എന്റെ വിഡ്ഡിത്തത്തെ, വാക്കുകളെ, കോമാളിക്കളികളെ.
വൃത്തികെട്ടമുഖംമൂടി ഞാനഴിച്ചുവെയ് ക്കുന്നു
ഞാനിങ്ങനെയാവുമെന്നൊന്നും
വിചാരിച്ചിരുന്നില്ലല്ലോ!
ഞാൻ ആരിൽനിന്നൊക്കെയാണോ
മുഖംതിരിഞ്ഞുനിന്നത്, തുറിച്ചുനോക്കി
യത്
അവരൊക്കെ കണ്ണാടിയിൽ നിന്നെന്നെ
യിന്ന് തുറിച്ചുനോക്കുന്നു
ആർക്കുവേണ്ടിയാണോ ഞാനെല്ലാം
വെട്ടിപ്പിടിച്ചത്
അവരെല്ലാം വെറും കാഴ്ച്ചക്കാരായിരി
ക്കുന്നു
അസംതൃപ്തിയുടെവേരുകൾ അവരിൽ
മുളച്ചുതുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു
എല്ലാചായങ്ങളും കൂട്ടിക്കലർത്തി ഒഴിച്ച
തുപോലെഞാൻ
തോടിനുള്ളിലൊളിച്ചു നിൽക്കുന്ന
ഒച്ചുപോലെഞാനെന്ന് ഇന്നറിയുന്നു
വിച്ഛേദിക്കപ്പെട്ട ചിലന്തിയുടെ കാലുകൾ
പോലെന്നിൽ
ജീവൻ പിടഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു

2017, ഓഗസ്റ്റ് 3, വ്യാഴാഴ്‌ച

അമ്മയില്ലാത്ത വീട്




അമ്മയില്ലാത്തവീട്
എനിക്കാലോചിക്കുവാനേ
കഴിയുമായിരുന്നില്ല.
എങ്ങും നിശ്ചലത തളം കെട്ടി
നിൽക്കുന്നു
യന്ത്രമില്ലാത്ത ക്ലോക്കിൽ
സൂചിമാത്രം അവശേഷിച്ചപോലെ.
എന്റെ വിചാരങ്ങളിലെല്ലാം അമ്മ.
പണിത്തിരക്കിനിടയിൽ അങ്ങുമിങ്ങും
നടക്കുമ്പോൾ
പറയുന്ന വാക്കുകളെല്ലാം
മുറിഞ്ഞുപോകുന്ന ശബ്ദങ്ങളായ്
എങ്ങുംകേട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
എന്റെ മനസ്സിൽ വേണമെന്നു തോന്നുന്ന
ഘട്ടത്തിലെല്ലാം
വിളിക്കാതെ വിളിപ്പുറത്തെത്തുന്ന,
കുഞ്ഞുകുഞ്ഞു കാര്യങ്ങളെ
കളിയായ് കാണാതെ സാധിച്ചു തരുന്ന
അമ്മ.
എന്റെ വിചാരങ്ങളിൽ, ദുഃഖങ്ങളിൽ,
സന്തോഷങ്ങളിൽ
എല്ലാവിഷമങ്ങളും,വിങ്ങിപ്പൊട്ടലുകളും
ചുണ്ടിനും, മുണ്ടിന്റെ കോന്തലയ്ക്കുമിട
യിലൊളിപ്പിച്ച്
എനിക്കായ് കണ്ണുകൊണ്ട് കളിപറഞ്ഞ്
സുരക്ഷയുടെ കവചമൊരുക്കുന്ന അമ്മ
കഴിയില്ലഅമ്മയെ വായിക്കുവാൻ
ആർക്കും
രാത്രിയിലിന്നും ഓർത്തു കിടക്കുമ്പോൾ
ഒരാർത്തനാദം ഉള്ളിൽ നിന്നുമുയരുന്നു
മനസ്സിലിന്നും മായാത്ത വലിയൊരു ,മ്മ-
യാണമ്മ


2017, ഓഗസ്റ്റ് 2, ബുധനാഴ്‌ച

ഭക്ഷണത്തിന്റെ പേരിൽ ....!




മഴ പെയ്തൊഴിഞ്ഞിട്ടും
മനസ്സിൽ വെള്ളംതുള്ളിയിട്ടു നിൽക്കുന്നു
കുഴികളിലെ കുഞ്ഞുവെള്ളത്തിൽ
നിലാവ് നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു
പാമ്പിനെപ്പോലെ ഇഴഞ്ഞുപോകുന്ന
വഴിച്ചാല്
ഇരുമ്പ്പാളമായ് ഉയർന്നുനിൽക്കുന്നു
എന്നിലേക്കൊരുതീവണ്ടി കുതിച്ചു
പായുന്നു
മനസ്സിലൊരു ജുനൈദ് പിടഞ്ഞുവീഴുന്നു
അഖ്ലക് എന്നൊരു കർഷകന്റെ രക്ത-
മൂറ്റിയസന്ധ്യ
കാവിയുടുത്ത് കുന്നിറങ്ങി പതുക്കെ നടക്കുന്നു
ആഗ്രഹങ്ങൾ മഴവെള്ളംപോലെ കുത്തിയൊലിച്ച് പോയിരിക്കുന്നു!
വേദനയുടെ വേനൽപക്ഷി ഹൃദയത്തിൽ
കൂടുകൂട്ടുന്നു
ഭക്ഷണത്തിന്റെപേരിൽ മനുഷ്യർ
കൊല്ലപ്പെടുന്നു
മനുഷ്യത്വംമരിച്ച ഒരുകൂട്ട,മാളുകൾ മൃഗങ്ങളായ് പുനർജനിക്കുന്നു
ഇവിടെ മൃഗങ്ങളുടെ തേർവാഴ്ച്ച
അനാദിയായൊരു അപൂർണതാ
ബോധമെന്നെ ചൂഴ്ന്നുനിൽക്കുന്നു
വർണ്ണത്തിൽ വെറിപൂണ്ടവർ
അമ്മ പെങ്ങൻമാരെന്നില്ലാതെ
വെട്ടിമുറിക്കുന്നു.
പുകപോലൊരാവരണം മനസ്സിനെ
മൂടുന്നു
വാക്കുകൾ വരണ്ടകാറ്റായ് തൊണ്ടയിൽ
തടഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു.

2017, ഓഗസ്റ്റ് 1, ചൊവ്വാഴ്ച

പുതുകാലം



എന്റെ മൗനത്തിന്റെ മഞ്ഞക്കിളി
നിന്റെ വിളികൾ എന്നാണ് വിലക്ക
പ്പെട്ടത്
നിന്റെ കണ്ണിലെ കാർമേഘക്കൂട്ടങ്ങൾ
എന്നാണ് പെയ്തൊ ഴിയുക
പിച്ചവെയ്ക്കുമ്പോൾ നക്ഷത്രമുണ്ടാ
യിരുന്നു നിന്റെ കണ്ണിൽ
പിന്നെ പിന്നെ പേടിയുടെ കാട് അവർ
നിന്റെകണ്ണിൽ നട്ടുപിടിപ്പിച്ചു
ഇപ്പോൾ നിന്നെ ഒളിക്കുവാൻ പാകത്തി
ലുള്ള
ഗുഹകളാണ് കണ്ണുകൾ
അദൃശ്യത കൊണ്ട് അവർ നിന്നെ
വലയം ചെയ്തിരിക്കുന്നു
നീയിപ്പോൾ അവർക്ക് മകളല്ല,
അമ്മയല്ല,സ്ത്രീ പോലുമല്ല.
മതവും, ജാതിയും, ഇരയും!
നിന്റെ ഇളം മാംസവും, രക്തവും
അവർനുണഞ്ഞു കൊണ്ടേയിരി
ക്കുന്നു
നിന്റെ ചിത്രങ്ങളിൽ വർണ്ണങ്ങൾ
ചാലിച്ച്
കമ്പോളങ്ങളിൽ നിറഞ്ഞാടുന്നു
അവർ പൂച്ചയും നീ എലിയുമാകുന്നു!!
അവർ നിന്നെ തട്ടിക്കളിച്ചു കൊണ്ടേ
യിരിക്കുന്നു
അങ്ങനെയാണ് പോലും നീ ചരിത്രമാ
കുന്നത്

2017, ജൂലൈ 31, തിങ്കളാഴ്‌ച

ജീവിതം ഒരു തീവണ്ടിയാകുമ്പോൾ



തേരട്ടയെപ്പോലെ ഇഴഞ്ഞുനീങ്ങുന്ന
തീവണ്ടി
പാലത്തിൽ കയറിയപ്പോൾ
ഭയാനകമായശബ്ദം പുറപ്പെടുവിച്ചു തുടങ്ങി
ഒരു പെരുമഴപോലെ,യതുപെയ്തി
റങ്ങുന്നു
ഓർമ്മകളുടെ കീറക്കുടയുമായി ഞാനെന്റെ
പഴയ നാളുകളിലേക്കിറങ്ങുന്നു
മങ്ങിയ ദൂരങ്ങളിൽനിന്ന്
മറഞ്ഞു പോയവർ നടന്നുവരുന്നു
ചിലതൊക്കെ ഇരമ്പിവന്ന് ചൂഴ്ന്നു
നിൽക്കുന്നു
അരുണപ്രഭാതവും, ചുവന്നസന്ധ്യയും
തുടുത്തു നിൽക്കുന്നു
വെയിലിലൂടെ, മഴയിലൂടെ, മഞ്ഞിലൂടെ
എന്റെഒഴുകൽ
പരിഭവം കൊറിച്ചുകൊണ്ടുളള അമ്മനീട്ടിയ
കട്ടൻചായയിൽ
മധുരമില്ലെന്ന് മധുരമായ്നുണയുന്നു.
ആകാംക്ഷയുടെ ശിഖരങ്ങൾ മുളയ്ക്കുന്ന,
ചില്ലകൾപൂക്കുന്ന പ്രായം
പറയാൻവന്നത് പെട്ടെന്ന്മറന്നുപോയ
പ്രണയകാലം.
ആ കാലം പാഞ്ഞുപോകുന്ന
വണ്ടിയുടെയിടയിലേക്കിന്ന് നടന്നു
കയറിയിരിക്കുന്നു .

2017, ജൂലൈ 30, ഞായറാഴ്‌ച

പ്രണയ രക്തം



നദി ചുവന്നൊഴുകുന്നു
ശൂന്യത പെരുകുന്നു
വേദനയുടെ കുന്നിൻമുകളിൽ
മരിച്ചുകിടക്കുന്നു ചലനം
ജീവിതമരത്തിലെ പൂവിന്
കറുപ്പുനിറമോ ?!
വാക്കിനേക്കാൾ മൂർച്ചയുള്ള
ആയുധം
ആയുസ്സിൽഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല.
എന്നിൽവാക്കുകൾ വറ്റിപ്പോയി
രിക്കുന്നു
ചിറകറ്റപക്ഷി.
ഉറഞ്ഞു പോയ എന്റെചോരയിൽ
നിന്റെ വാക്കുകൾ തറഞ്ഞിരിക്കുന്നു!
വേദനയുടെവൃണം പൊട്ടിയൊഴുകുന്നു
എന്റെമനസ്സ് ഇന്നൊരു ശവമഞ്ചം !!
അന്ത്യനിദ്രയ്ക്ക് വിധിക്കപ്പെട്ടവന്റെ
കണ്ണീരുപോലെ
ഹൃദയത്തിന്റെ അഗാധതയിൽവെച്ച്
അവവറ്റിപ്പോകുന്നു
എന്റെ പ്രണയത്തിന്റെ രക്തത്തിൽ
നദി ചുവന്നൊഴുകുന്നു
പ്രഭാതത്തിൽ വിരിഞ്ഞ് ദിനാന്ത്യത്തിൽ
കൊഴിഞ്ഞുപോകുന്നതോ
പ്രണയജീവിതം

2017, ജൂലൈ 29, ശനിയാഴ്‌ച

ഇന്ന്




അങ്ങേവീട്ടിലെ
അനന്തേട്ടന്റെ മരണമറിഞ്ഞത്
ശവമടക്ക് കഴിഞ്ഞാണ്.
അയൽപക്കത്തെ അമ്മുവിന്റെ
വീട്ടിലേക്ക്
അരയേക്കർ വളഞ്ഞുപോകണം.
വീടുകളെല്ലാം വളഞ്ഞുവെച്ചിരിക്കുന്നു
കുശുമ്പും, കാശുംചേർത്ത് മതിൽ
പണിതിരിക്കുന്നു
കമ്പിവേലിയോട് ചിലർക്കു കമ്പം.
പറമ്പുകളിലൂടെ, വീടിന്റെ പിന്നാമ്പുറ
ങ്ങളിലൂടെ,
അടുക്കളമുറ്റത്തൂടെ, പാടവരമ്പിലൂടെ.
നിത്യമുള്ള കണ്ടുമുട്ടലുകൾ, കുശലങ്ങൾ
കലശലായ നാടൻ പ്രേമങ്ങൾ
ഒത്തുചേരലുകൾ, നാടുനീങ്ങിയ നാട്ടുവർത്തമാനങ്ങൾ
കുളക്കടവിലെ രഹസ്യങ്ങൾ, കുട്ടികളുടെ
കശപിശകൾ.
തിരിഞ്ഞുനടപ്പുകൾ സാദ്ധ്യമോ?!
കാലം തിരിഞ്ഞു നടക്കാറേയില്ല
ഇപ്പോഴുള്ളവർക്ക് ഇതൊന്നുമറിയില്ല


2017, ജൂലൈ 28, വെള്ളിയാഴ്‌ച

പ്രണയ പക്ഷി




നമുക്ക് രണ്ട് അരയന്നങ്ങളാകണം
പ്രണയ സരസ്സിൽ നീന്തിതുടിക്കണം
തൂവലുകളെ കൊക്കുകൾചേർത്ത്
ചീകിയൊതുക്കണം
ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്കപ്പുറത്ത് കാണാത്ത
ഭാവതലങ്ങൾക്കപ്പുറത്ത്
രാഗസംഗീതത്തിന്റെ ഈണവും
ഈരടിയുമായി മാറണം
നീയെന്റെ പ്രഭാത പുഷ്പമാണ്
സഹസ്രകോടി പ്രഭവിടർത്തുന്ന
പ്രണയത്തിന്റെ സൂര്യപുഷ്പം
നിന്റെ ചിത്രത്തെ ഞാൻമുത്തം വെയ്ക്കുന്നു
നിന്നിൽ വിരിയും അക്ഷരങ്ങളെ
ലാളിക്കുന്നു
മനസ്സുകൾ ഇണചേർന്നാണോ
പ്രണയം പിറക്കുന്നത്!?
പ്രണയമെരു പക്ഷിയായിരിക്കണം.
ചക്രവാള സീമയ്ക്കുമപ്പുറം
മഴവില്ലുവിളയുന്ന രാജ്യത്തിനുമപ്പുറം
സൂര്യനെ ഉമ്മവെയ്ക്കുന്ന മേഘങ്ങൾ
ക്കുമപ്പുറം
അപ്പുറത്തിനുമപ്പുറം അതിനുമപ്പുറം
മധുരിക്കുന്ന മൃദുലമലകളിൽ ചേക്കേ
റാവുന്ന പ്രണയപക്ഷി

2017, ജൂലൈ 27, വ്യാഴാഴ്‌ച

ഓർമ്മപ്പുഴ



മുന്നേ പോയവരാണേറേയും.
അച്ഛൻ അമ്മ സഹോദരങ്ങൾ
ഒട്ടിനിന്നവരാണ്ഒറ്റയ്ക്കാക്കി
പോയത്
ജീവിതം ഇരുണ്ടതുരങ്കം
അടർന്നുവീണ സംവത്സരങ്ങളുടെ
കുന്നിൽ നിന്നുനോക്കുമ്പോൾ
നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു നിശ്ശൂന്യത
ഓർമ്മകളുടെ പ്രവാഹം
ഒഴുകിപ്പരക്കുന്നു
തടഞ്ഞു നിർത്താൻ കഴിയാത്ത
ഓർമ്മപ്പുഴ
ആത്മാവിൽ കോറിവരഞ്ഞതൊക്കെ
കണ്ണിന്റെ തണ്ണീർത്തടങ്ങളിൽ
ചാലിട്ടൊഴുകുവാൻ കഴിയാതെ
ഊഷരമായ ഏതോ ഉള്ളറയിൽ
ഉറഞ്ഞുകട്ടിയാകുന്നു
നെഞ്ചകം കനത്തുവീർക്കുന്നു
മനസ്സിന്റെ മരുപ്പറമ്പിൽ ഒരു
കള്ളിമുള്ളെങ്കിലും!
ജീവിതമെന്ന ഇരുണ്ടഗുഹയ്ക്കുള്ളിൽ
എന്നെങ്കിലും തുറക്കുമോ
ഇത്തിരി വെട്ടത്തിന്റെ ഒരുവാതിൽ

2017, ജൂലൈ 26, ബുധനാഴ്‌ച

ഓർമ്മത്തുള്ളി




പ്രണയത്തിന്റെ പാനപാത്രം
വച്ചുനീട്ടിയവൾ നീ
ചുണ്ടിനും കപ്പിനുമിടയിൽ
നീ ശൂന്യമാകുന്നു
ഇന്ന് വീഞ്ഞിന്റെ വീര്യമായി
നീയെന്നിൽ
നീ യോരോദിനവും ഓരോ കല്ല്
എന്നിൽ പടുക്കുന്നു
നീയെനിക്കായ് പ്രണയത്തിന്റെ
താജ്മഹൽ പണിയുകയാവാം!
നീയെന്റെ മുംതാസ്
ഞാൻ നിന്റെ ഷാജഹാൻ
ഇനിയുള്ളപടുക്കലെല്ലാം
ഷാജഹാനിലാവട്ടെ
പ്രണയത്തിന്റെ പറുദീസയുടെ
കാവൽക്കാരി
വിലക്കപ്പെട്ടകനി ഭക്ഷിച്ചതുമുതൽ
അടുത്തിട്ടും നാം അന്യരായല്ലോ
നീയെന്റെ ഏദൻതോട്ടം
നീ തന്നെ വിലക്കപ്പെട്ടകനിയും
നീയുയർത്തിയ കുടീരത്തിൽ
ഉറങ്ങാതെ ഞാൻ കിടക്കും
നിന്റെ ഓർമ്മകളുള്ളിടത്തോളം
എനിക്ക് മരണമില്ലല്ലോ
നിനക്ക് ഞാൻയെന്നേ മരിച്ച
വനെങ്കിലും
എന്റെ ശവക്കല്ലറയിൽ
ഒരിറ്റു കണ്ണിരിന്റെ ഒരുപുഷ്പം
വെയ്ക്കണം നീ
നിലാവിലും വെയിലിലും
തിളങ്ങുന്ന പ്രണയത്തിന്റെ ഒരു
വൈരക്കല്ലായ്
ഓർമ്മത്തുള്ളിയായ് അതെന്നും
തിളങ്ങി നിൽക്കട്ടെ


2017, ജൂലൈ 25, ചൊവ്വാഴ്ച

ആഘോഷം



ആഘോഷങ്ങൾ പലതര
ത്തിലുണ്ട്
സ്നേഹത്തിന്റെ, പുണ്യദിന
ത്തിന്റെ,
പൂരത്തിന്റെ, ഉത്സവത്തിന്റെ
അവഹേളനത്തിന്റെ, അക്രമ
ത്തിന്റെ
ആൾക്കൂട്ടത്തിന്റെ അതിരുവിട്ട
ആവേശം ആഘോഷമാകുമ്പോൾ
അപരൻ ശത്രുവാകുന്നു
വെറുപ്പിന്റെആഘോഷം നുരഞ്ഞു
പൊന്തുന്നു
മരണത്തിന്റെ ഘോഷയാത്രയാണ്
പിന്നെ
ജാതികൾ, മതങ്ങൾ,വർണ്ണം, വംശം,വർഗ്ഗീയത
വാളുകൾ ‌, വാക്കുകൾ,ശൂലങ്ങൾ,
സൂത്രങ്ങൾ, തോക്കുകൾ, തേർവാഴ്
ച്ചകൾ
അന്നുവരെമൃദുലമായ ജീവിതക്കുപ്പായം
മുള്ളുകുപ്പായമാകുന്നു ചിലർക്ക്
കലാപങ്ങളുടെ കതിനകൾ പൊട്ടുന്നു
ആഘോഷങ്ങൾ പലതരത്തിലുണ്ട്

2017, ജൂലൈ 23, ഞായറാഴ്‌ച

എന്നാണ്....!



ഓർമ്മ വെച്ച നാൾ മുതൽ
ഒന്നിച്ചായിരുന്നു ഞങ്ങൾ
കളിച്ചു വളർന്നത്
അന്നും മതങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു
മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്നില്ല
ജാതിയുണ്ടായിരുന്നു
ചോദിച്ചിരുന്നില്ല
എത്ര കളിച്ചിട്ടുണ്ട് ഞങ്ങൾ
അച്ഛനുമമ്മയും, ഇറച്ചിക്കച്ചവ
ടങ്ങൾ, തെയ്യക്കോലങ്ങൾ.
പാത്തൂമ്മാന്റെ കപ്പപ്പുഴുക്കും
കാന്താരിമുളക് വെളിച്ചെണ്ണയിൽ
ചാലിച്ചതുംഇന്നും നാവിലുണ്ട്
ലിസ്സമ്മയുടെ വീഞ്ഞിന്റെ വീര്യം
സൂക്ഷിക്കുന്നുണ്ടിന്നുമാ ചുകപ്പ്
ഉളളിൽ
നിന്റെ കാളയിറച്ചിയും, എന്റെ
പശുവിൻ പാലൊഴിച്ച ചായയും
എന്നൊന്നുമില്ലാതെ
 ഒന്നിച്ചിരുന്ന് ഒരേ പാത്രത്തിൽ
ഒന്നിച്ചു കഴിച്ച പച്ച മനുഷ്യരായി
രുന്നില്ലെ നാം
പിന്നെയെന്നാണ്
മനുഷ്യത്വത്തിൽ മൃഗത്വം കലർന്നത്
മതത്തിൽ മാംസം കലർന്നത്
ജാതിക്ക് കൊമ്പു മുളച്ചത്


2017, ജൂലൈ 22, ശനിയാഴ്‌ച

മുഖം മൂടി




അണിയേണ്ടി വരുന്നുണ്ട്
ഓരോരുത്തർക്കും ഓരോ
മുഖം മൂടി
ഊരിവെയ്ക്കാൻ പറ്റാത്ത -
വിധത്തിൽ
ഉറച്ചു പോയവ
പലതുമോർത്ത് എത്ര വട്ടം
ഉരുകിയൊലിച്ചിട്ടുണ്ടാകും
ഒരോരുത്തരും.
പലരിൽ നിന്നും പലതും
നമുക്കൊളിക്കാം
നമ്മിൽ നിന്ന് നമുക്ക്
എങ്ങനെ നമ്മെയൊളിക്കാൻ
കഴിയും.
വയസ്സൻക്ലോക്കിൽ
പന്ത്രണ്ടടിച്ചിരിക്കുന്നു
പച്ചപ്പിന്റെ തഴപ്പ് ഇനിയില്ല
ആത്മഗതംഅയവിറക്കിയിരിക്കാം
എന്നിട്ടും ഒരിക്കൽ പോലും
അഴിഞ്ഞു വീഴുന്നില്ലല്ലോ
ആമുഖം മൂടി
മണ്ണോടുമൺ ചേർന്നാലും

2017, ജൂലൈ 21, വെള്ളിയാഴ്‌ച

നിർണ്ണയം



രോഗത്തിന്റെ ഏതു പക്ഷിക്കും
ചേക്കേറാവുന്ന
ഉറക്കുത്തിയ ഉടൽമരമാണ്
ഞാൻ.
മരണത്തിനും, ജീവിതത്തിനു -
മിടയിൽ
മരുന്നുകൾ മൽപ്പിടുത്തത്തിലാണ്.
രോഗനിർണ്ണയം തുടർന്നു കൊണ്ടേ
യിരിക്കുന്നു!
പരീക്ഷണ വസ്തുവായ് ഞാൻ
തിരിഞ്ഞും, മറിഞ്ഞും, നീണ്ടും,
നിവർന്നും
പൂച്ചയുടെ കൈയിലെഎലി പോലെ.
എന്റെ കാമനകൾ, അഭിനിവേശങ്ങൾ
ഓർമ്മകൾ, ഓമനകൾ
ഇരുമ്പുകട്ടിലിൻ തുരുമ്പായുതിരുന്നു.
പുകവലിച്ചിട്ടില്ല ,മദ്യം തൊട്ടിട്ടേയില്ല,
വേണ്ടാദീനമൊന്നുമില്ല
മിതവ്യയം, മിതഭക്ഷണം.
എന്നിട്ടും,പൊട്ടിമുളച്ചപോൽ മൊട്ടിടുന്നു
നിമിഷംപ്രതി രോഗങ്ങൾ.
രോഗനിർണ്ണയം കഴിഞ്ഞു
റിസൽട്ട് വന്നു:
ഏറെ സ്വപ്നങ്ങൾ കാണുന്നു പോലും
ഏകാന്തതകൂട്ടുകൂടുന്നു പോലും
കാൽപനികതയുടെ ചിറകിലേറി
ലോലഹൃദയനായി പോലും
ദൃഢപ്രണയം മുഖ്യ കാരണമെന്ന്
ഡോക്ടർ

2017, ജൂലൈ 20, വ്യാഴാഴ്‌ച

ഇന്റർവെൽ



ജീവിതത്തിനും ഒരു ഇന്റർവെല്ലോ ?!
സംശയം തോന്നുന്നുണ്ട് അല്ലേ
നിങ്ങടെ മുത്തശ്ശൻമാരെ, മുത്തശ്ശിമാരെ
കണ്ടിട്ടില്ലെ?
ഒരിക്കൽ എല്ലാ തിരക്കുകളും ഒഴിഞ്ഞ് നീയും.
ഏഴരവെളുപ്പിനെഴുന്നേറ്റ് വെമ്പി വിയർത്ത്
അടുപ്പിൽ തീയായി, അരിയിൽ തിളയായി
കറിയിൽ കടുകായി, നനക്കല്ലിൽ വിഴുപ്പായി. കുട്ടികളിൽ കരുതലായി
സമയമൊരു ഭ്രാന്തൻ കാഴ്ച്ചയായി
ഓടി മറയുമ്പോൾ
ഒന്നിനും നേരമില്ലെന്ന് കൈകാട്ടിയിട്ടും
നിർത്താതെ വണ്ടി വിട്ടു പോകുമ്പോൾ
പറയുന്നത് ചെവിയോർമ്മയാൽ കേട്ടും
കാണേണ്ടവനെ കടക്കണ്ണാൽ കണ്ടും
ജലത്തിൽമീൻപ്പോലെ, കരയിൽ
വായുപോലെ, എണ്ണയിട്ട യന്ത്രം പോലെ
പായുന്നതിനിടയിൽ
ഒരു ദിവസം.
പൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്നതെന്തു നീ
പട്ടാങ്ങു പറയുകയാണുഞാൻ.
ജീവിതത്തിൽ ഇനിയിടവേളയില്ലടോ
പാടത്തു വിത്തു മുളയ്ക്കുന്ന പോലെവേ
ഓർമ്മമനസ്സിൽ മുളയിട്ടു നിൽക്കവേ
അതു നനച്ചീടാൻ, വളർത്തി വലുതാക്കാൻ
കതിരുകൊത്താൻ വരും കിളികളെയാ
ട്ടുവാൻ
വൃദ്ധസദനത്തിൽ ചേക്കേറുവാൻ പോലും
നേരമില്ലാത്തൊരു കാലമെടോ മുന്നിൽ



2017, ജൂലൈ 19, ബുധനാഴ്‌ച

ഒറ്റുകാരി



എന്റെ ഹൃദയത്തിലാണു നീ
പ്രണയത്തിന്റെ ടാറ്റൂ വരഞ്ഞത്
അങ്ങനെയാണ് നിന്റെയാഴങ്ങ
ളിൽ
ഞാനലിഞ്ഞു ചേർന്നത്.
ശുദ്ധമായ കാൽപ്പനികതയിലാണ്
പ്രണയം വളരേണ്ടത്
പ്രണയത്തിന്റെ ഉയിർത്തെഴുന്നേ
ൽപ്പും, തിരിച്ചുവരവും
അറച്ചുനിൽപ്പിലും, ഭീരുത്വത്തിലും
തുടങ്ങുന്നു.
പ്രണയത്തിന്റെപടിവാതിൽ തുറന്നു
തന്ന നീ
നടുമുറിയിലിരിക്കാതെ പുറംചുമരുചാരി
ചുമ്മാ ചുമച്ചുകൊണ്ടു നിൽക്കുന്നു
ഈ രാത്രിയിൽ ഇരുട്ടുമായി,യിണചേർന്നു
നിൽക്കുന്ന നീനോക്കൂ
തണുത്തു മുഷിഞ്ഞ മൗനം വീർത്തു
നിൽക്കുന്നത് .
നീ ഭ്രാന്തൻ പാലായനം തുടർന്നു കൊണ്ടി
രിക്കുന്നു
എന്റെ ഹൃദയത്തിലാണു നീ
പ്രണയത്തിന്റെ ടാറ്റൂ വരഞ്ഞത്
എന്നിട്ടും; നീ പ്രണയത്തിന്റെ
ഒറ്റുകാരിയാകുന്നു.റ്റുകാരി

എന്റെ ഹൃദയത്തിലാണു നീ
പ്രണയത്തിന്റെ ടാറ്റൂ വരഞ്ഞത്
അങ്ങനെയാണ് നിന്റെയാഴങ്ങ
ളിൽ
ഞാനലിഞ്ഞു ചേർന്നത്.
ശുദ്ധമായ കാൽപ്പനികതയിലാണ്
പ്രണയം വളരേണ്ടത്
പ്രണയത്തിന്റെ ഉയിർത്തെഴുന്നേ
ൽപ്പും, തിരിച്ചുവരവും
അറച്ചുനിൽപ്പിലും, ഭീരുത്വത്തിലും
തുടങ്ങുന്നു.
പ്രണയത്തിന്റെപടിവാതിൽ തുറന്നു
തന്ന നീ
നടുമുറിയിലിരിക്കാതെ പുറംചുമരുചാരി
ചുമ്മാ ചുമച്ചുകൊണ്ടു നിൽക്കുന്നു
ഈ രാത്രിയിൽ ഇരുട്ടുമായി,യിണചേർന്നു
നിൽക്കുന്ന നീനോക്കൂ
തണുത്തു മുഷിഞ്ഞ മൗനം വീർത്തു
നിൽക്കുന്നത് .
നീ ഭ്രാന്തൻ പാലായനം തുടർന്നു കൊണ്ടി
രിക്കുന്നു
എന്റെ ഹൃദയത്തിലാണു നീ
പ്രണയത്തിന്റെ ടാറ്റൂ വരഞ്ഞത്
എന്നിട്ടും; നീ പ്രണയത്തിന്റെ
ഒറ്റുകാരിയാകുന്നു.

2017, ജൂലൈ 18, ചൊവ്വാഴ്ച

യുദ്ധാനന്തര ഭൂമിയിൽ




മിച്ചഭൂമികിട്ടിയ മൂന്ന്സെന്റിൽ
കുടിലൊന്ന്കെട്ടാൻ കുടുംബ
ക്കാരൊത്തു
വാനംവെട്ടുമ്പോൾകിട്ടി തൊട്ടിൽ,
ചാരുകസാല, കോളാമ്പി,
കരിഞ്ഞസ്വപ്നത്തിന്റെ
കറുത്ത കൽച്ചട്ടികഷ്ണം.
നിലവറയ്ക്കുള്ളിൽ നിലവിളിയും
തേങ്ങലും
കുതിരക്കുളമ്പടി, ഷെൽവർഷം ,
ആളുകളുടെ പരക്കംപാച്ചിൽ,
ആറാനിട്ട മീൻവലപോലെ
ഷെല്ലുകൾ സുഷിരമിട്ടചുമര്
നീലജ്വാലയുയർത്തി തീരത്തേക്ക്
തീതുപ്പുന്ന നീലക്കടൽ
അരിയുണ്ടപോലെ ഉരുട്ടിവെച്ച
ബോംബുകൾ -
വിശക്കുമ്പോൾ എടുത്തുകടിച്ച
കുഞ്ഞിന്റെ
അരിമണിപോൽചിതറിയ തല-
ച്ചോറ്
അസ്ഥികൾപൂത്ത പാടം,
വിളഞ്ഞമത്തങ്ങപോലെ
തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന തലയോട്ടികൾ
അസ്ഥികൂടങ്ങളുടെ ഗിരിനിരകൾ
ചത്ത മീൻകണ്ണുപോലെ വിളറിയും
ചുണ്ണാമ്പുകല്ലുപോലെ ചതഞ്ഞും
നിൽക്കുമ്പോൾ
കുടിലുകെട്ടി പാർപ്പുറപ്പിക്കാൻ
ഈശ്മശാനഭൂമിയിൽ എവിടെയിടം

2017, ജൂലൈ 17, തിങ്കളാഴ്‌ച

പോയവളോടൊരു ആത്മഗതം....!



കണ്ണീരുവാറ്റിയതിൽ നിന്നാണ്
കവിതപിറന്നത്
നിലാവിന്റെ പളുങ്കുപാത്രത്തിലാ
ണ് നിറച്ചുവെച്ചത്
അതിർത്തി കടന്നുപോയ
 തീവണ്ടിനീ
വത്സരങ്ങളുടെയെത്ര പുഴകളും,
പാലങ്ങളും താണ്ടിനീ.
ഏകാന്തതയുടെ ചില സൗവർണ്ണ
നിമിഷങ്ങളിൽ
മേലേരികത്തുന്ന മനസ്സിൽ
പുതമഞ്ഞുപോലുള്ള കുളിരായിനീ
സൗമ്യമായ്,ദീപ്തമായ്
ചുടുനിശ്വാസവും, നെടുവീർപ്പുമായി.
കാത്തിരിപ്പിനൊടുവിലെ ഒത്തുചേരൽ
പോലെ
പങ്കയില്ലാതെ, പായയില്ലാതെ, കതകും,
മേൽക്കൂരയുമില്ലാതെ
മരിച്ചുപോയ ഭൂതകാലത്തെ തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ
പനിമതിനൽകിയ പാതിരാമഞ്ഞിൽ
നാം മലർന്നുകിടക്കുന്നു
ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന സൂര്യനായ് ഒട്ടിനിൽ
ക്കുന്നു
കുത്തും, കോമയുമില്ലാത്ത ആചേരാത്ത
ചേർന്നു കിടക്കലിലാണ്
ഓർമ്മകൾ ഊറിവന്നതിൽ നിന്നാണ്
കവിതപിറന്നത്
പിന്നെയെങ്ങനെ ദുഃഖത്തിന്റെ പുഴകളും,
പാലങ്ങളും താണ്ടി
എനിക്ക് നിന്നിലേക്കെത്താതിരിക്കുവാ
ൻകഴിയും

2017, ജൂലൈ 15, ശനിയാഴ്‌ച

ബന്ധം



എല്ലാം വ്യർഥമെന്നറിയുന്നവേളയിൽ
പെട്ടുപോകുന്നു നിശ്ശൂന്യപെട്ടകത്തിൽ
ഞാൻ
ഞാനെന്റെ ചിതയായെരിഞ്ഞുതീരുന്നു
ഞാനാം ഹവിസ്സ് വിലയിതമാകുന്നു.
നീ വീണവായിച്ച് സങ്കൽപ്പലോകത്തിൽ
ചിരകാലസ്മരണ അയവിറക്കീടുക
ഞാനെന്ന സ്വപ്ന (സത്യം)ത്തെ പുച്ഛിച്ചു
കൊള്ളുക
ഞാനെന്ന സ്നേഹത്തെ 'ചേട്ട' - യെ,യെ
ന്നപോൽ
ആട്ടിപ്പുറത്താക്കി ശുദ്ധിനേർന്നീടുക
എങ്കിലുമൊരുചോദ്യം ശേഷിപ്പതുണ്ടിന്നും!
എന്നോടു തന്നെ ഞാൻ ചോദിപ്പതുണ്ടിന്നും!!
ചിത്രങ്ങളായ്നാംയിരുവരും കാണുന്നു
അക്ഷരങ്ങളായി പരസ്പരം മൊഴിയുന്നു
ഒരുചിത്രം മാത്രംഞാൻ ചോദിച്ചതിനാലെ
അറുത്തുമാറ്റാവുന്ന ബന്ധമോനാം തമ്മിൽ
എങ്കിലീ ബന്ധത്തിനെന്താണ് പേരെന്ന്
നീ തന്നെചൊല്ലുക, അറിയില്ലെനിക്കേതും

വെളിച്ചത്തെ വായിക്കുമ്പോൾ



ഇരുളുറഞ്ഞ അലമാരനിറയേ
പുസ്തകങ്ങൾ
എത്ര ആഹ്ലാദത്തോടു കൂടിയാണ്
ഓരോപുസ്തകവും
കൈകളിൽ തൂങ്ങിയും, സഞ്ചിയി
ലേറിയും, പ്ലാസ്റ്റിക്ക് കവറുകളിൽ
ശ്വാസംമുട്ടിയും
പടികൾകയറി വന്നത്
വന്നപാടെ ഒന്നു തൊട്ടും തലോടിയും,
തുറന്നുപോലും നോക്കാതെ
അലമാരയിലേക്ക്
ഒരു പരിഗണനയുമില്ലാതെ പൊടിപിടിച്ച്
ശ്വാസംമുട്ടി,യേങ്ങിവലിച്ച്
തുറന്നു നോക്കാൻ സമയമൊട്ടും കിട്ടുന്നി
ല്ലപോലും.
എന്നിട്ടും,ആരാണീ പുസ്തകമെല്ലാം
വാരിവലിച്ചിട്ടത്!
ക്രമംതെറ്റിയുള്ള അക്രമംകാട്ടിയത്
അയാളുടെ കൈ തട്ടിമാറ്റി പുസ്തക _
ങ്ങളെല്ലാം
വരിവരിയായി വെളിയിലേക്കിറങ്ങി
നോക്കിനിൽക്കെ ഓരോപുസ്തകവും
വിളക്കിനരികിൽചെന്ന് മലർക്കെതുറന്ന് വെളിച്ചത്തെവായിക്കുവാൻ തുടങ്ങി



ചവച്ചരച്ച് .....!




കുടിക്കണം കുടുകുടെ
കടുപ്പമേറെയെങ്കിലും
കഷായമെങ്കിലും .
ചവച്ചരച്ചു തിന്നണം
എരുവേറെയെങ്കിലും
പച്ചമുളകു പോൽ
ജീവിതത്തെ.
വേറെയൊന്നുമില്ല
കുറുവഴി
ജീവിതത്തെ തൊണ്ടതൊ-
ടാതെ വിഴുങ്ങാൻ .
ചിലർകണ്ണടച്ച് തൊണ്ടക്കുഴി
യിലേക്കിറക്കിവെച്ച്
ഇത്തിരി വെള്ളമൊഴിച്ച് ഒറ്റ
വിഴുങ്ങലാണ് ,
ചിലർപൊടിച്ച് പഞ്ചസാരകലർത്തി
ഒറ്റമോന്തൽ,
മറ്റുചിലർ ചോറുരുളയിൽപുഴുത്തി
വെച്ച്,
തേനിൽചാലിച്ച്, കഴിക്കാതെ കഴിച്ചെ
ന്നുനടിച്ച് .
ഇതൊന്നുമല്ലജീവിതം
ജീവിതത്തെ ജീവിതമായ്
ജീവിച്ചു തീർക്കണമെങ്കിൽ
ജീവിതത്തെ പച്ചയായി
ചവച്ചരച്ചു തിന്നണം

ശിലാ മുഖങ്ങൾ




ചുറ്റിലും കൊത്തിവെച്ചപോൽ
ശിലാമുഖങ്ങൾ
വിഷമവൃത്തത്തിലെന്നപോലൊന്ന്,
വിളർച്ച ബാധിച്ച, വീറുറ്റ, മുഷിഞ്ഞ,
ക്രൂരത കൂർത്ത.
കാണുന്നില്ലവരാരേയും, അവനവനെ
ത്തന്നെയും!
തിരിഞ്ഞു നോക്കുന്നില്ല
തിരക്കിന്റെ തിരകളായ് തീരത്തിലേക്കെ
ന്നപോൽ .
കാലഗതിയിൽ ക്ലാവുപിടിച്ചുള്ള ഓട്ടുപാത്രംപോലെ
തിളക്കമറ്റുള്ളവർ,
ഞാനെന്നചിന്തയാൽ ജ്ഞാനംവെടിഞ്ഞ വർ,
മരണമേസത്യമാം ലക്ഷ്യമെന്നറിയാതെ
ലക്ഷ്യത്തിലേക്കെന്ന് ഉന്നംപിടിച്ചവർ,
ചുറ്റിലുംകെട്ടിപ്പൊക്കി ചിതൽപ്പുറ്റിനുള്ളി
ലായ്
ചിന്തയെതപസ്സനുഷ്ഠിക്കുവാൻ വിട്ടവർ,
സഹജീവി സ്നേഹസമഭാവനയില്ല
'അർത്ഥ'ങ്ങളിൽ മാത്രം അർത്ഥങ്ങൾ
തേടുവോർ.
ആരേവിളിക്കുന്നുയെന്നേ;
തിരിഞ്ഞൊന്നുനോക്കി ഞാൻ
വെളുക്കേചിരിച്ചു കൊണ്ടൊരാൾ
കൈമാടി വിളിക്കുന്നു
ചിലരുണ്ടിന്നുമീ ചുറ്റിലുംകാണാം
ശിലാമുഖങ്ങൾക്കിടയിലും മനുഷ്യരായ്

2017, ജൂലൈ 14, വെള്ളിയാഴ്‌ച

ഒരു മാത്രയെങ്കിലും



പ്രണയത്തിന്റെ തരിശുഭൂമിയിൽ
ഏകാന്തധ്യാനത്തിലിന്നും ഞാൻ
നീ പെയ്തകന്നുപോയ കാലവർഷം
ഞാനെന്റെ സ്വപ്നസ്ഥലികളിലൂടെ
സമയമളന്നളന്ന് നടക്കുന്നു
നീ പെയ്തൊഴിഞ്ഞെങ്കിലും
എന്റെയുള്ളിൽ പെയ്തുകൊണ്ടേയിരി
ക്കുന്നു
വീർത്തുപൊട്ടിയവാക്കുകൾ മൗനമായ്
വീർത്തുനിൽക്കുന്നു
ഒരിക്കലും തിരിച്ചുകിട്ടാത്ത ഒരുഭൂതകാല
മാകുമോ നീ?!
എന്റെകവിളൊരു ക്യാൻവാസാകുന്നു
കണ്ണീർഭൂപടങ്ങൾ രൂപംകൊള്ളുന്നു
മുറിച്ചു മാറ്റുവാനാകാത്തവിധം
നിന്റെഓർമ്മകൾ എന്നിൽപറ്റിച്ചേർന്നി
രിക്കുന്നു
പവിത്രമായ പ്രണയമായിരുന്നില്ലെ നമ്മടേത്
എന്നിട്ടും;
ഇഷ്ട്ടത്തിന്റെ കാണാപ്പുറങ്ങളിൽ
നീ കോറിയിട്ടതൊക്കെ വെറുംവാക്കുകൾ
മാത്രം
ഒരുമാത്രയെങ്കിലും ഓർമ്മിക്കാറുണ്ടോനീ
നിനക്കിഷ്ട്ടമില്ലെങ്കിലും നിന്നെയിഷ്ട്ട
മുളളയിവനെ

2017, ജൂലൈ 12, ബുധനാഴ്‌ച

ഈ ലോകം ഇങ്ങനെ



പെട്ടെന്നെനിക്കിഷ്ടമൊട്ടുമില്ലാ-
താകുന്നു ,യീലോകമൊട്ടുനേരം
ചിക്കെന്നു ചിന്തകൾ മാറിടുന്നു
എല്ലാം സാധാരണമായിടുന്നു.
വിഷാദം വിളയാടി നിന്നിടുന്നു
വിനോദം കരകയറിപ്പോയിടുന്നു
കേളിയാടീടും കരിവണ്ടുകൾ
കഴുകുകളായി കറങ്ങീടുന്നു
കാടുകൾ നെഞ്ചകം മൂടിടുന്നു
കരിങ്കാറുകൾ മാനത്തെ മൂടിടുന്നു
മനുഷ്യൻ മൃഗങ്ങളായ് മാറിടുന്നു
തേറ്റകൾ തോറ്റങ്ങളാടിടുന്നു
നീയില്ല ഞാനില്ല പിന്നെയെല്ലാം
ചോര വരയ്ക്കുന്ന ഭൂപടങ്ങൾ
കാഷായ വേഷമണിഞ്ഞ സന്ധ്യ
ചെന്തീയിൽ നിന്നൊരു ചെമ്പകപ്പൂ
രണ്ടുവെള്ളക്കൊറ്റി കണ്ണിൽനിന്നും
വേറിട്ടുവേഗം പറന്നുപോകേ
കാണുമാറാക്കും നേരായതെല്ലാം
എന്നെയെനിക്കു തിരിച്ചുകിട്ടും
പെട്ടെന്നെനിക്കിഷ്ടമൊട്ടുമില്ലാ-
താകുന്നു ,യീലോകമൊട്ടു നേരം
ചിക്കെന്നു ചിന്തകൾ മാറിടുന്നു
എല്ലാം സാധാരണമായിടുന്നു

2017, ജൂലൈ 11, ചൊവ്വാഴ്ച

സ്വന്തമായല്ലാതെ




ചുംബനത്തിനു പകരം
വിശപ്പടക്കാൻ റൊട്ടി തരൂ
നരഭോജികളായ,യിരുകാലികൾക്ക്‌
ഇളംമാംസത്തോട് പഥ്യം.
ഭോഗതൃഷ്ണകൊണ്ടല്ല
വന്യമായ നിന്റെവികാരത്തിന്
ജീവിതം ബലിയർപ്പിക്കുന്നത് .
സ്നേഹം, മരണത്തേക്കാൾ
തണുപ്പോറിയതെന്ന്, യിന്നുഞാന-
റിയുന്നു!
വേരുകളില്ലാത്ത ഒരുബന്ധം.
മരണമാണിതിലും ഭേദമെന്നറിയാ-
ത്തതുകൊണ്ടല്ല
മിടിക്കുന്ന ചിലജീവനുകളുടെ
പ്രതീക്ഷ കാണുമ്പോഴാണ്
മടിക്കുത്തഴിക്കുന്നത്

2017, ജൂലൈ 10, തിങ്കളാഴ്‌ച

ജീവിതമറിയാൻ




നാമിരുമരമായ് ജനിച്ചിരുന്നെങ്കിലോ
വരില്ലായിരുന്നാരും നമ്മേപിരിക്കുവാൻ
മുഖത്തോടുമുഖംനോക്കി നാമിരുന്നാലും
മുഖത്തേക്കു നോക്കുകയില്ലായിരുന്നാരും
തൊട്ടെന്നും തൊട്ടുതലോടിയിരിപ്പെന്നും
കമ്പിയില്ലാക്കമ്പിയാകില്ലൊരിക്കലും
ജാതി, മതത്തിന്റെ വേലിത്തലപ്പിലായ്
സദാചാര, ചാരൻമാർ ചുറ്റിത്തിരിയില്ല.
സ്നേഹപ്പടർവള്ളിയായിപ്പടർന്ന്
മാറിടാംവർണ്ണ തുടർച്ചയായ്നമ്മൾക്ക്
മോഹമാം മേഘപ്പടർപ്പിനെ തൊട്ടിടാൻ
സ്വപ്നച്ചിറകേറിക്കുന്നിലേക്കേറിടാം
വിരലോട് വിരൽചേർത്ത് മഴയിൽനന
ഞ്ഞൊരാ
പ്രണയത്തെയാവോളം കോരിക്കുടിച്ചിടാം
വേരുകളായ്ചുറ്റി വാരിപ്പുണർന്നിടാം
ജീവിതമെന്തെന്ന് ജീവിച്ചറിഞ്ഞിടാം

2017, ജൂലൈ 9, ഞായറാഴ്‌ച

മഴനാളിൽ





മഴവന്നു കാതിൽ പറയുന്നതെന്തേ
നിന്നോടുമാത്രം സ്വകാര്യം
വാ പൊത്തി കണ്ണിൽകുളിരണിഞ്ഞെ
ന്തേനീ
മലർവാക പൂത്തപോൽപൂത്തു
മലരണിഞ്ഞുള്ളനിൻ മൃദുലവികാരങ്ങൾ
മധുരം തുളുമ്പുകയാണോ?!
മഴ കൊണ്ടുതന്നുള്ള പ്രണയകുസൃതികൾ
എന്നെക്കുറിച്ചുള്ളതാണോ?
നാണത്തിൽ നീകോറും പ്രണയാക്ഷര
ങ്ങളിൽ
വിടരുന്നതെൻ നാമമാണോ
പറയാൻ മടിക്കുന്നതെന്തെനീയെന്നോട് പ്രീയമെഴുന്നൊരാവാക്ക്.
നോക്കിലറിയില്ലെ നേരിൻതിരിനാളം
മൂകം നീചൊല്ലുകയാണോ
മിഴിയിലെ മയിൽപ്പീലി നൃത്തത്തിലെന്തെന്തു
മോഹങ്ങൾ വായിച്ചിടേണം
രാസവിലാസിനിയായ് നൃത്തമാടുന്ന
മഴയും, കുളിരുമെൻ പ്രണയം

2017, ജൂലൈ 8, ശനിയാഴ്‌ച

കണ്ണീർമഴ



തോരാമഴതന്നാണ് നീ പോയത്
എത്രകാത്തിരിന്നിട്ടുണ്ട് ഞാൻ
രാത്രിയുടെ നിശൂന്യതയിലേക്ക്
കണ്ണുംനട്ടിരുന്നിട്ടുണ്ട്.
ചെമ്പകത്തിന്റെ മഞ്ഞകലർന്ന
ശംഖുപുഷ്പത്തിന്റെ നീൾമിഴി
യെഴുതിയ
നിന്നെയിഷ്ടമെന്ന് യെത്രവട്ടം
ചൊല്ലിയിട്ടുണ്ട്
കണ്ണീർ വെളിച്ചത്തിൽ ഇന്നുമുണ്ടാ
രൂപം.
പ്രണയമുണ്ടെന്ന് നീ പറയാതെ
പറഞ്ഞിരുന്നില്ലെ
നീ ചിത്രമായ് നിന്നപ്പോൾ
ഞാൻ കവിതയായ് വിരിഞ്ഞില്ലെ.
കഥയെന്തെന്നറിയാതെ നീ
കൈവിട്ടു കടന്നില്ലെ
നിനക്കു ചേക്കേറാൻ കൂടു വേറെയെന്ന്
ഞാനറിഞ്ഞില്ല
ധാന്യമണി പോലെ ധ്യാനനിരതനായ്
ഞാനിന്നും
തോർന്നതില്ലിന്നുവരെയാ മഴ
ഞാനിന്നും നനഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു
ആ കണ്ണീർമഴയിൽ

2017, ജൂലൈ 7, വെള്ളിയാഴ്‌ച

പുഴയോളമറിയില്ല ആർക്കും കടലിനെ



അവൾ, പുഴ
പ്രാചീനമായൊരൊഴുക്ക്
പഴമയുടെ ഇനപ്പ്
പുതുമയുടെ തുടിപ്പ്.
നിന്റെ പളുങ്കു കൽപ്പടവിൽ
അലസനായ് ഞാനിരിക്കുന്നു
പരിഭവമേതും ചൊല്ലാതെ നീ -
മീൻചിരി തന്നുപോകുന്നു .
എത്രകലങ്ങിയാലും കളങ്കമില്ലാ-
തെ തെളിഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു.
ദു:ഖമാംപങ്കം ഉള്ളത്തിലേറെ
യെങ്കിലും
ചിലമ്പിച്ചചിരിയുടെ ചെറുനുര
ചിതറുന്നു.
കാത്തിരിക്കാം ഞാൻ
ഒരിക്കൽനീ ജലഗോവണി
നീർത്തുന്നതു വരെ
 നിന്റെആഴങ്ങളിലേക്കിറങ്ങി
പ്രണയത്തിന്റെ ചുഴിയിൽ പടരാൻ.
നിന്നിലൂടെ വേണമെനിക്ക്
ആഴക്കടലിന്റെ അരികിലെത്താൻ.
ഒരിക്കൽ വലയിട്ടു പിടിക്കണം നമുക്ക് കടലിനെ !
എന്നും വിലയം പ്രാപിക്കുവാനുള്ളവൾ മാത്രമല്ല നീയെന്ന്
ഒരിക്കലെങ്കിലും കാട്ടിക്കൊടുക്കണം.
പുഴ, പെണ്ണ്
എല്ലാ പാപങ്ങളും കഴുകിത്തോർത്തു
ന്നവൾ
കലങ്ങിയകണ്ണും, കടഞ്ഞ മനസ്സും,
ഉടഞ്ഞ ഉടലുംകാട്ടാതെ
ഉണർച്ചയിലേക്ക് മാത്രം ഉരുകിത്തീരു
ന്നവൾ
പുഴയോളമറിയില്ല ആർക്കും കടലിനെ


2017, ജൂലൈ 6, വ്യാഴാഴ്‌ച

ഒറ്റ




തൊടിയിലെ തെങ്ങിൽനോക്കി
തിടംവെയ്ക്കുന്നു കണ്ണീർ
പിച്ചകം വിരൽതൊട്ട്
സാന്ത്വനിപ്പിച്ചീടുന്നു
കറുകകാൽക്കൽ കണ്ണീർ
വാർത്തുകിടന്നീടുന്നു
മുല്ല മൗനംകുമ്പിട്ട് അതിരിലിരിക്കുന്നു
കൊറ്റിന് വകതന്ന തൊടികൾ,
തണ്ണീർത്തടം, വിറ്റുതുലച്ചുഒക്കെ
ഒറ്റയ്ക്കായിപ്പോയില്ലെ ഞാൻ
കാറുണ്ട്, കറങ്ങും പങ്കയുണ്ട്
കാഴ്ച്ചകളേറെയുണ്ട്, വർണ്ണജാലങ്ങ-
ളതിജോറ്
കാഴ്ച്ചബംഗ്ലാവിൽ ചില്ലുകൂട്ടിലടച്ചു
ള്ളൊരു
കുട്ടിക്കുരങ്ങുപോലെ ഞാനീ-
ഫ്ലാറ്റിനുള്ളിൽ
ഏഴാംനിലയിലെ പെട്ടകത്തിൽ
നിന്നൊന്ന്
പട്ടമായ് പറക്കണം
ഊരിലെ തൊടിവരെ



2017, ജൂലൈ 5, ബുധനാഴ്‌ച

തനിച്ചാകുമ്പോൾ



ഒറ്റയൊറ്റയായിപ്പോയി
ഞങ്ങൾ, രണ്ടുപേരുണ്ടെന്നാലും
മിണ്ടുവാനെന്തുണ്ടിനി
ഓർമ്മതൻകൂട്ടല്ലാതെ
മക്കൾ മൂന്നുവഴിക്കായ്
മൗനമുറങ്ങും വീടായ്
മുറ്റത്തെമാവിൽ നോക്കി,
പിന്നെയാപ്ലാവിൽ നോക്കി,
 കിളിയോലപാറിടും തെങ്ങതിൽ
പാളിനോക്കി
പേരക്കുഞ്ഞിനെയോർത്ത് ആ
ക്കുഞ്ഞുമൊഴിയോർത്ത്
ഉള്ളിലൊന്നു ചിരിച്ചും, കാണുവാ
നുഴറിയും
തുളുമ്പാൻവെമ്പുംകണ്ണീർ കൈ
തലത്താൽ തുടച്ചും
ഈകൊച്ചുവരാന്തയിൽ നാലു -
കണ്ണുകൾ കലങ്ങുന്നു
വാരിധിപോലെ, വർണ്ണജാലംപോ
ലഴകാലെ
വരദാനമാംമക്കൾ വാഴണംവീട്ടകത്ത്
എന്തെന്തുവികൃതികൾ, വാശികൾ,
കുസൃതികൾ
പട്ടമ്പോലുയരത്തിൽ പറക്കുംസ്വപ്ന
ങ്ങളും
ഇലഞ്ഞിപ്പൂക്കൾപോലെ,യലിയും
സ്നേഹഗന്ധം
നുരയുംവാത്സല്യത്തിൻ നിറപുഞ്ചിരി
ക്കുടം.
ദുഃഖത്തിൻകയ്പ്പുനീരെൻ ഹൃത്തിൽ
പടരുമ്പോഴും
സ്മൃതികൾ മാമ്പൂപോലെ, കൺമിഴിച്ചു
നോക്കുന്നു
ഉണ്ണിമാങ്ങതൻചിരി ഉളളിൽനിറഞ്ഞീടുന്നു
പൂണ്ടടക്കംപിടിച്ച് മുത്തങ്ങൾനൽകീടുന്നു

2017, ജൂലൈ 4, ചൊവ്വാഴ്ച

മറവി



മറന്നുവെച്ചുപോയ് ഞാനിന്നു
രാവിലെയെന്നെ
കട്ടിലിൽ, കട്ടൻചായയിൽ,
പത്രത്താളിൽ, പ്രാതൽമേശയിൽ,
വഴിയരികിൽ, ഓഫീസ്ഫയലിൽ.
തിരഞ്ഞുനടന്നുഞാൻ
മൂക്കിലെ കണ്ണാടിയിൽ, ഉടുപ്പിൽ,
നടപ്പിൽ, ചായകുടിച്ചിറങ്ങിയ കടയിൽ,
കോണിപ്പടിയിൽ.

മറന്നുവെച്ചുപോയ് ഞാനിന്നുരാവിലെ യവളെ
പലവ്യഞ്ജനങ്ങൾവെച്ച ജാലക
പ്പടിയിൽ, അടുപ്പരികിൽ, അലക്കു
കല്ലിൽ,
ക്ഷീണമെത്രയെന്നാകിലും
നീരസമൊട്ടുമേശാതെ
യെന്നിലെയെന്നെയുണർത്തി -
ഞാനാക്കുന്ന കട്ടിലിൽ

2017, ജൂലൈ 2, ഞായറാഴ്‌ച

സന്ധ്യയിൽ

സന്ധ്യയിൽ



മുറ്റത്തെ കൊള്ളിറങ്ങുന്നു
മുത്തശ്ശിയുടെ വിരലിൽപിടിച്ച്
ഒരൂന്നുവടി
അകത്തുനിന്നൊരുശബ്ദം
ചരലുംചാടിക്കടന്ന് പറമ്പിലേക്ക്
പോകുന്നു
ആരോതള്ളി താഴെയിട്ടെന്നമട്ടിൽ
കിടപ്പുണ്ട് മുറ്റത്ത്കുറേയിലകൾ
കുളക്കടവിലെ പെണ്ണുങ്ങളുടെവിശേഷ
ങ്ങൾ
ഷാപ്പിലെ കറിക്കാൻകള്ളിനൊപ്പം
തൊട്ടുകൂട്ടാൻ വെച്ചിരിക്കുന്നു
ഷാപ്പിൽനിന്നൊരുകാറ്റ് വേച്ചുവേച്ച്
കുന്നിറങ്ങിപ്പോയി
ഇരുട്ട് വന്നുനിൽപ്പുണ്ട് ഇറയത്ത്
അകത്തുനിന്നെത്തി നോക്കുന്നുണ്ടൊരു
വെളിച്ചം
കാലിൽകെട്ടിപ്പിടിച്ച കാട്ടുവള്ളിക്കുഞ്ഞു
ങ്ങളെനോക്കി
അതിരിലൊരുമരം ആകാശംതൊടാനാ
യുന്നു
നടന്നുതളർന്ന വഴികളൊക്കെ
ക്ഷീണിച്ചുകിടക്കുന്നു
ചുവന്നഒരുബീഡിക്കണ്ണ് ഈവഴിയിലൂടെ
പോകുന്നു
കാലുനീട്ടിയിരുന്ന പടിഞ്ഞാറ്റയകം
രാമനാമം ജപിച്ചുതുടങ്ങി

മുറ്റത്തെ കൊള്ളിറങ്ങുന്നു
മുത്തശ്ശിയുടെ വിരലിൽപിടിച്ച്
ഒരൂന്നുവടി
അകത്തുനിന്നൊരുശബ്ദം
ചരലുംചാടിക്കടന്ന് പറമ്പിലേക്ക്
പോകുന്നു
ആരോതള്ളി താഴെയിട്ടെന്നമട്ടിൽ
കിടപ്പുണ്ട് മുറ്റത്ത്കുറേയിലകൾ
കുളക്കടവിലെ പെണ്ണുങ്ങളുടെവിശേഷ
ങ്ങൾ
ഷാപ്പിലെ കറിക്കാൻകള്ളിനൊപ്പം
തൊട്ടുകൂട്ടാൻ വെച്ചിരിക്കുന്നു
ഷാപ്പിൽനിന്നൊരുകാറ്റ് വേച്ചുവേച്ച്
കുന്നിറങ്ങിപ്പോയി
ഇരുട്ട് വന്നുനിൽപ്പുണ്ട് ഇറയത്ത്
അകത്തുനിന്നെത്തി നോക്കുന്നുണ്ടൊരു
വെളിച്ചം
കാലിൽകെട്ടിപ്പിടിച്ച കാട്ടുവള്ളിക്കുഞ്ഞു
ങ്ങളെനോക്കി
അതിരിലൊരുമരം ആകാശംതൊടാനാ
യുന്നു
നടന്നുതളർന്ന വഴികളൊക്കെ
ക്ഷീണിച്ചുകിടക്കുന്നു
ചുവന്നഒരുബീഡിക്കണ്ണ് ഈവഴിയിലൂടെ
പോകുന്നു
കാലുനീട്ടിയിരുന്ന പടിഞ്ഞാറ്റയകം
രാമനാമം ജപിച്ചുതുടങ്ങി

2017, ജൂലൈ 1, ശനിയാഴ്‌ച

ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ




മഴയുടെ നനവോർമ്മകളിൽ
ഞാൻ പെട്ടുപോകുന്നു
വിട്ടുപോകാതെ ഒട്ടിനിൽക്കുന്നു
നിർവ്വികാരതയുടെ ചതുപ്പിൽ
മലർന്നുകിടക്കുന്നു
മഴ ഒരുബിംബമാണ് .
മരണത്തിന്റെ, മാദകത്വത്തിന്റെ,
പ്രണയത്തിന്റെ, പങ്കുവെയ്ക്കലിന്റെ,
പിച്ചവെയ്ക്കലിന്റെ, പച്ചതേടലിന്റെ,
പട്ടിണിയുടെ, പടപ്പുറപ്പാടിന്റെ.
പുഴവഴിയിലൂടെ മഴയുടെ കടൽ
വീട്ടിലൊന്ന്പോകണം
ജലത്തിന്റെ ചില്ലുവാതിൽതുറന്ന്
അകത്തൊന്ന് കടക്കണം
കാണാം മഴക്കുഞ്ഞുങ്ങളെല്ലാം
ഒത്തുചേർന്നുള്ള മഹാപ്രവാഹം
കടലിനുളളിലെകരയിലും അവകളിച്ചു
കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു
മഴക്കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ആഹ്ലാദമായിരി
ക്കണം
തിരമാലകളായി അടിച്ചുകൊണ്ടേയിരി
ക്കുന്നത്
മഴ ഒരുകവിതയാണ്
മണിപ്രവാളകവിത.
ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ
മഴ എന്തെല്ലാമോആണ്
കവിതപോലെ


2017, ജൂൺ 30, വെള്ളിയാഴ്‌ച

നിന്നെക്കുറിച്ചല്ലാതെ.....!




നീരാവിലെ ആറുമണിക്ക്
എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ
അതിനുമുന്നേയെഴുന്നേ
റ്റവളെക്കുറിച്ച് അറിയുന്നില്ല.
അമ്മയായ്, അന്നമായ്,
അലക്കിയ വസ്ത്രമായ്
അവളെ അറിയുന്നേയില്ല.
ചായയ്ക്ക് കടുപ്പമില്ല, കറി-
ക്കുപ്പില്ല, അരിവെന്തില്ലെന്ന്
അവളെ അറിയുന്നു
പുകഞ്ഞകൊള്ളിയുടെ
കരിമുഖംകാട്ടി പുറത്തേക്കി
റങ്ങുന്നു
നിന്റെഭർത്സനങ്ങളെ പാതാള
ത്തോളം കാലൂന്നിനിന്നവൾ
കേൾക്കുന്നു.
അവൾ ക്ഷമയാകുന്നു.
നീയെന്ന ആളലിനെ അവൾ
അണക്കുന്നുചെറു
കാറ്റായ്, കുളിരായ്
നിന്റെ ചിന്തയും,ചന്തവുമവൾ
നിന്നിലെനിന്നെ പകരുവാ
നൊരുപാത്രമായവൾ
നിന്നെനീയാക്കിയുയർത്തു
വാനൊരു,യിരാകുമവൾ
എന്നിട്ടും, നീയെന്തറിയുന്നു
നിനക്ക് നിന്നെക്കുറിച്ചല്ലാതെ
എന്തുണ്ട്ചിന്ത




2017, ജൂൺ 28, ബുധനാഴ്‌ച

ഇന്നും മനസ്സിന്റെ ഞാവൽച്ചുവട്ടിൽ....!




മനസ്സിന്റെ ഞാവൽച്ചോട്ടിൽ
കൈതപ്പൂവിൻഗന്ധമായി
അവൾനിൽക്കുന്നു
നാണംകൂമ്പിയമിഴികൾ
പടർപ്പൻപുല്ലിൽ കളംവരയ്
ക്കുന്നു
വിജനമായവീഥിയിൽ മൗന
മായ്ലോകം
ഞങ്ങളിലേക്കൊതുങ്ങുന്നു
കവിതപോലൊരു തണുത്ത
കാറ്റ്
തൊട്ടുരുമ്മുന്നു
അളകങ്ങൾഫാലത്തെ തൊട്ടു
രുമ്മി
യെന്നെമാടിവിളിക്കുന്നു
അടുക്കാനാഞ്ഞ യെന്നിൽനിന്ന-
വൾ
മുയൽക്കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ
തെന്നിതെന്നിപോകുന്നു
നിഴലും, നിലാവും കെട്ടുപിണ
ഞ്ഞയീരാത്രിയിൽ
ഓർമ്മകളുടെ വള്ളിപ്പടർപ്പിൽ
കണ്ണീർതണുവേറ്റ് ഞാൻനിൽ
ക്കുന്നു
ഇന്നുംഓരോരാത്രിയും ആ
 ഞാവൽച്ചുവട്ടിൽ
ഞാനൊറ്റയ്ക്ക്നിൽക്കുന്നു





2017, ജൂൺ 27, ചൊവ്വാഴ്ച

മറന്നു വെച്ചഭൂമിയിൽ ഒരുവീട്



കിളിക്കൂട് പോലൊരു
വീടുവേണം
കുട്ടികൾ കളിച്ച് വളരണം
മണ്ണും, വിണ്ണുംകാണണം
പാടത്തിനോരത്തായിരി
ക്കണം
പരന്നമനസ്സായ്തളിർക്കണം
കുരുന്നുസ്നേഹം കിളിർക്കണം
മണ്ണിന്റെ മണമേറ്റ്, രുചിയേറ്റ്
അച്ഛനു, മമ്മയും, മക്കളുംചേർന്ന്
കളിപറഞ്ഞ്, കാര്യംപറഞ്ഞ്
കൊച്ചു കൊച്ച് ആഗ്രഹങ്ങളുടെ
ഒരുസ്വർഗ്ഗം പണിയണം.
പാടമന്വേഷിച്ചു കുറേയലഞ്ഞു കണ്ടെത്തിയില്ലപതിരുപോലും
കാടെല്ലാം കഥയിലെ കാടുകളി
ലേക്ക്കൂട്മാറി
കോൺക്രീറ്റുകാടുകൾ
പലവർണ്ണത്തിൽ പൂത്തുനിന്നു
മണ്ണിനെ കല്ലറകൾക്കുള്ളിൽ
അടക്കം ചെയ്തിരിക്കുന്നു
ആകാശത്തെ പ്രതാപത്തിന്റെ
മേൽക്കൂരകൾ മറച്ചിരിക്കുന്നു
മണ്ണും, വീണ്ണും നഷ്ട്ടമായയെന്നെ
നോക്കി പാടിഞ്ഞാറു നിന്നൊരു
പാടം നോക്കിച്ചിരിക്കുന്നു
അവിടെ കുഞ്ഞുങ്ങൾ സ്വർഗ്ഗം
പണിയുന്നു

അറിയാത്തത്



ദൈവത്തിലേക്ക്
നാം നടക്കുമ്പോൾ
നാമറിയുന്നില്ല
ദൈവം നമ്മിലേക്ക്
നടക്കുകയാണെന്ന്
കാരണം,
ആരാധനാലയം
അശാന്തിയുടെ,യുറ
വിടമെന്ന് ദൈവം

നാറാണത്തു ഭ്രാന്തൻ



ഞാൻ കൊമ്പില്ലാത്തവൃക്ഷത്തിൽ
കുടുക്കൂട്ടുന്നവൻ
ചിറകറ്റ വെയിൽപക്ഷി,
വെന്തഇന്നലെകളെ ഓർമ്മകളിൽ
ചികയുന്നവൻ,
തലയിൽതീപാമ്പുമായി നാടുചുറ്റുന്ന
വൻ,
നഷ്ട്ടപ്പെട്ടവളപ്പൊട്ടിന്റെ സ്ഫടികത്തി
ളക്കം,
പ്രഭാതവും, പ്രദോഷവുമില്ലാത്തനട്ടുച്ച
യുടെകാവൽക്കാരൻ,
കാലുവെന്തനായ,
കടിഞ്ഞാണില്ലാത്തകുതിര,
വൈര്യവും, വീരവും, സ്നേഹവുമില്ലാത്ത
അചേതനയുടെ ആൾരൂപം,
ചിലപ്പോൾ വാനരൻ, ചിലപ്പോൾ മദഗജം
എന്നിട്ടും;
ഉറക്കമിറങ്ങിപ്പോയ പാതിരാവിൽ
പാതിവഴികളിൽ,അടുക്കളപ്പുറങ്ങളിൽ
 പാതിവ്രത്യങ്ങളുടെ പകർന്നാട്ടംകണ്ടിട്ടും
പകൽമാന്യതയുടെ മൂടുപടംകണ്ടിട്ടും
ഇരുചെവിയറിയാതെ, ഒരുദ്രോഹവും
ചെയ്യാതിരുന്നിട്ടും
നീതിയുടെ കാവൽക്കാർനടിച്ച്
ഭ്രാന്തനെന്നുവിളിച്ച് കല്ലുമായെന്നും ഓടുന്നല്ലോ
നിങ്ങളീ നാറാണത്തുഭ്രാന്തനുപിന്നാലെ

2017, ജൂൺ 25, ഞായറാഴ്‌ച

ശ്രാദ്ധം




ശ്രാദ്ധമൂട്ടലാണ്
ശ്രദ്ധയോടെ
മുരിക്കുമരത്തിൽ
കാക്കയിരിപ്പുണ്ട്
ലൈവായ്പകർത്തിടാം
വീഡിയോ
വൈറലായ് മാറ്റീടാം
ലൈഫിൽ ഇതിലേറെ -
യാനന്ദമെന്തുണ്ട്.
വന്നിട്ടുണ്ട്മക്കളെല്ലാം
മരിക്കുവോളംവരാനൊ
ത്തില്ല
കോരിക്കൊടുത്തിട്ടില്ല
ഇന്നേവരെ ഒരുതുള്ളി
കഞ്ഞിവെള്ളം.
വാരിക്കൊടുക്കുന്നുണ്ട്
ഇപ്പോൾ ഉരുളുരുളയായ്.
ഉടുക്കുവാൻ നല്ലൊരുമുണ്ട്
കിടക്കുവാൻ ഒരു മുഴുപായ
ചുളിഞ്ഞ ദേഹത്തിത്തിരി
യെണ്ണ
വേദനയ്കൊരുകൈ കുഴമ്പ്
രുചിയോടൊരുനേരമാഹാരം
സ്നേഹമായൊരു വാക്ക്,
നോക്ക്, പുഞ്ചിരി.
കരയുന്നുണ്ടിപ്പോൾ കണ്ണീരി -
റ്റിറ്റി വീഴുന്നുണ്ട്
ചിരിക്കുന്നുണ്ട് തരാതരംനോക്കി
മോക്ഷത്തിനായ് എവിടെ -
യൊക്കെ കൊണ്ടുചെന്നാക്കാണം
ആത്മാവിനെ
ചർച്ചകൾ നടക്കുന്നുണ്ട്
ചിരിച്ചു തുള്ളുന്നുണ്ട്
ഉത്സവച്ഛായയെങ്ങും
പേരമകനൊരു കുണ്ഠിതം
ലൈവായ്പകർത്താൻ
കഴിഞ്ഞില്ലല്ലോ മരണം


2017, ജൂൺ 20, ചൊവ്വാഴ്ച

കാന്താരിച്ചമ്മന്തി



കാന്താരിച്ചമ്മന്തി
ഒരു കവിതയാണ്
എരുവുള്ള കവിത.
കാണാതൊരു കൂട്ടു
കരനുണ്ട് കൂടെ
കാര്യത്തിനില്ലാത്ത
വനെന്ന്
കുഴപ്പക്കാരനെന്ന്
ജനസംസാരം.
കാര്യക്കാരനും
പരോപകാരിയുമായി
രുന്നെന്നും ചിലർ
അമ്മയെതല്ലിയാലും
രണ്ടുണ്ട് ന്യായം.
സായിപ്പെന്നാവിചാരം
കൊളസ്ട്രോളെന്നാ
പേര്
കവിതയെകണ്ണെടുത്ത്
കണ്ടുകൂടപോലും.
കാന്താരിച്ചമ്മന്തി
ഒരു കവിതയാണ്
പിണക്കാതെ പിരിച്ചയക്കാൻ
കവിതതൊട്ടുകൂട്ടണമെന്ന്
കുടുംബക്കാർ

കല്ലറയിൽ



മീസാൻകല്ലുകളിൽ
പ്രത്യാശയുടെപൂവുകൾ
മരിച്ചവർക്ക് ജീവനിൽ
കൊതി
അമ്മയുടെ അങ്കത്തിലെ
ങ്കിലും
ആരവമുയർത്താൻ മോഹം
ചുറ്റിപ്പടർന്നവള്ളികൾനോക്കൂ
പ്രണയത്തിന്റെ പ്രതീകം
ഇരുമരമെങ്കിലുംവേടുകൾചുറ്റി പിണഞ്ഞിരിക്കുന്നു
ശാഖകൾ തമ്മിൽചേർന്നു
നിൽക്കുന്നു
അവയ്ക്കില്ല ജാതി,മതം,
സവർണ്ണം, അവർണ്ണം
മണ്ണിനില്ല സസ്യഭുക്കെന്നും,
മാംസഭുക്കെന്നും
ഇരുകരംനീട്ടി മടിത്തട്ടിലുറ
ക്കുന്നു
പുതുസ്വപ്നങ്ങൾ നൽകി
പുതുമരമായുണർത്തുന്നു
ഇരുളുറഞ്ഞ മനസ്സുകളെ
ഉത്ഥാനംചെയ്യണം
കൈശോര സ്വപ്നത്തിൻ
കുളിര് തളിർക്കണം.
കുഴിമാടങ്ങൾ ശാന്തമല്ല
ചെയ്തുപോയ നിരർത്ഥ
കതയെ, യോർത്ത്
അനലുകയാണ്

കുടുംബം



രണ്ടുപൂവുകൾനമ്മൾ
പിന്നെ നാമൊന്നിച്ചൊന്നായ്
കൊരുത്തു കുടുംബത്തിൻ
കുസുമ മാല്യങ്ങൾ
മക്കൾ, പേരമക്കൾ കളിയും
ചിരികളും
കുറഞ്ഞതല്ലാത്തൊരു ദു:ഖവും
കഷ്ട്ടപ്പാടും
എങ്കിലും നിരാശതൻ കുഴിയിൽ
പതിക്കാതെ
ജീവിതവെൺനൂലിഴ നെയ്തു
കൂട്ടിയോർ നമ്മൾ
തളർച്ച,യോതീടാതെ
തളിരിൻ തലപ്പിനെ
വള്ളിപ്പടർപ്പാക്കീടാൻ
രാപ്പകൽ മറന്നവർ
പിച്ചവെച്ചു,കാലങ്ങൾ
പച്ചയായ് മാറീടവേ
പിരിഞ്ഞു പോയീയവർ
പച്ചമേലാപ്പും തേടി
ഇന്നിവീട്ടകത്തുനാം
ഉരുകും മെഴുതിരി
മൊഴികൾ മൗനമായി
ചേക്കേറി മച്ചിൻ പുറം
ആരുണ്ടൊരു താങ്ങായ്
കുരിശേറ്റം കഴിഞ്ഞിനി
കുഴിമാടത്തിലൊന്നിറക്കി
കിടത്തുവാൻ

എന്തൊക്കെ ഇനിയും....!



വെളുപ്പിനാണറിഞ്ഞത്
വിറങ്ങലിച്ചിരുന്നു
പനയോല കുടിലിലാണ്
ചാണകമെഴുക്കിലാണ്
പച്ചോലക്കീറിലാണ്
പുറം തിരിഞ്ഞാണ്
പച്ചപ്പ് ചുറ്റിലും
പശിയടക്കാനില്ല ഒന്നും
മഴചാറി നിൽപ്പുണ്ട്
മിഴിയാറിപ്പോയോരവർ
ഒരു തുള്ളിതണ്ണീരിന്
തോടുതേടി പോണ്ടോ
രവർ.
കണ്ണിമാങ്ങ കടിച്ചുതിന്ന്
പയിപ്പ് മാറ്റിയ നാളൊന്നിൽ
പാതി കീറിയ പാoപുസ്തക
താളിലൊരു തുണ്ടു പീലി
തിരുകി വെച്ച് കരയല്ലേ,യെ
ന്നുചൊല്ലി
സ്വപ്നങ്ങൾ തന്നതിവൾ
ആ നീയാണീനീയെന്നറിഞ്ഞില്ല
പൊറുത്തിടുക
അറിയാത്തവയെന്തൊക്കെ
കാണണമിനി ജീവിതത്തിൽ

അരികിലെന്നും




പുലർകാല മർമ്മരം മന്ത്രങ്ങളാ
കുമ്പോൾ
സ്മൃതി തൻ തുഷാരങ്ങൾ തൂവുന്നു
ഹൃത്തിൽ
കാറ്റിൻ തണുവിരൽ വന്നു തൊടുന്നേരം
നിൻ ചൊടിയെന്ന പോൽ തുടുത്തു
പോകുന്നു ഞാൻ
സ്നേഹ സരിത്തിന്റെ, യക്കരെയിക്കരെ
മോഹച്ചെറുതോണിയായി നിൽക്കുന്നു നാം
മിണ്ടുവാനൊട്ടേറെയുള്ളതിനാലാകാം
മൗനങ്ങളിത്രയും നീണ്ടു പോകുന്നത്
വെള്ളിലമലർപോലെ ചിന്നുന്നസ്വപ്നങ്ങൾ
എത്രകാലം നമ്മൾ പാർത്തു വെച്ചൂസഖേ
സന്ദേഹമൊന്നുമേ വേണ്ടതില്ലൊട്ടുമേ
കാലം കൊരുത്തുള്ള പൂമാലയാണു നാം
നീർച്ചോല പോലെ നീ നീന്തി തുടിക്കുക
കാറ്റിന്നലച്ചാർത്തായ് ചാരത്തു ഞാനുണ്ട്
പ്രണയമേ,യെത്രയകലെ നീയെങ്കിലും, യി ല്ലൊട്ടു ദൂരമെൻ കരളിലാണെപ്പൊഴും

2017, ജൂൺ 15, വ്യാഴാഴ്‌ച

പ്രണയ ഖഗം



പ്രാണനിൽ ഒരുമുഖം
പറിച്ചുമാറ്റുവാൻ വയ്യ
മുറിഞ്ഞുനോവുന്നു
പെണ്ണേ
മറിച്ചുചൊല്ലല്ലെയൊന്നും.
ശുദ്ധമാം പ്രണയത്തെ
ശക്തിയാൽ തടുക്കാമോ?!
ജാലങ്ങളല്ല പ്രണയം
ജ്വലനമാണതിടനെഞ്ചിൽ
നാട്ടുമാവിൻ തണലായ്
വള്ളിപ്പടർപ്പിൻ തണുവായ്
മഞ്ഞുകാല കുളിരായ്
മധുരമൂറും കനവായ്.
മാറണംനമുക്ക് മരമായ്
പ്രണയമലരായ് പൂത്തു
നിൽക്കണം
ചില്ലയായ്ചിരിച്ചു നിൽക്കണം
ഇലകളായിണചേരണം
പ്രണയമേശാശ്വതമെന്ന്
ഖഗമായ് ഗഗനത്തിൽപറക്കണം

പുലരിയിൽ



മഴപെയ്തു തോർന്നൊരീ
പുലരിയിൽ നിന്നോർമ്മ
മിഴികളായെന്നിൽ തെളിഞ്ഞുനിൽപ്പൂ
മൊഴികളിലൊരു കുസുമചാരുത  
ചാർത്തിനീ
മഞ്ഞിൻകുളിരായ് നിറഞ്ഞുനിൽപ്പൂ
നൽപുഞ്ചിരിപ്പൂവേ,യാച്ചെഞ്ചൊടികളിൽ
ചാർത്തുന്നുഞാനെന്റെ പ്രേമമുദ്ര
പച്ചവിരിപ്പിട്ട മഞ്ഞിൻതടുക്കിൽ നീ
മൗനമായെന്നോടുചൊൽവതെന്തേ
പൂർവ്വാംബരത്തിലെ പാർവ്വണതിങ്കൾ
പോൽ
പാൽച്ചിരിതൂകിനീ നിൽപ്പതെന്തേ.
പിഞ്ചിളംകൈകളാ,ലർക്കാംശുവന്നുനിൻ
മേനിയിൽവന്നു തൊടുന്നനേരം
പൊട്ടിത്തരിക്കുന്നു യെന്നിലേമോഹങ്ങൾ
വന്നുനീകെട്ടിപ്പിടിച്ചുവെങ്കിൽ

കാക്കകഴുകുകൾ



എല്ലാകാക്കകളും
കാക്കകളല്ല
കഴുകുകളും ഉണ്ട്
പോലും
കാക്കകളെ
കരുതിയിരിക്കുക!
ഓട്ടക്കണ്ണുകളിൽ
ഒളിക്യാമറകളാണു
പോലും
കൊത്തിവലിക്കുന്നത്
ചീത്തകളായിരിക്കില്ല
ജീവനുകളെയായി
രിക്കും
വേലിയിലിരുന്ന്
വിളിച്ചുപറയുന്നത്
വിരുന്നായിരിക്കില്ല
മാടിനാലുള്ള
മരണമായിരിക്കും
കാക്കകളെ
 കരുതിയിരിക്കുക

കല്ലറയിൽ



മീസാൻകല്ലുകളിൽ
പ്രത്യാശയുടെപൂവുകൾ
മരിച്ചവർക്ക് ജീവനിൽ
കൊതി
അമ്മയുടെ അങ്കത്തിലെ
ങ്കിലും
ആരവമുയർത്താൻ മോഹം
ചുറ്റിപ്പടർന്നവള്ളികൾനോക്കൂ
പ്രണയത്തിന്റെ പ്രതീകം
ഇരുമരമെങ്കിലുംവേടുകൾ ചുറ്റി പിണഞ്ഞിരിക്കുന്നു
ശാഖകൾ തമ്മിൽചേർന്നു
നിൽക്കുന്നു
അവയ്ക്കില്ല ജാതി, മതം,
സവർണ്ണം, അവർണ്ണം
മണ്ണിനില്ല സസ്യഭുക്കെന്നും,
മാംസഭക്കെന്നും
ഇരുകരംനീട്ടി മടിത്തട്ടിലുറ
ക്കുന്നു
പുതുസ്വപ്നങ്ങൾ നൽകി
പുതുമരമായുണർത്തുന്നു
ഇരുളുറഞ്ഞ മനസുകളെ
ഉത്ഥാനം ചെയ്യണം
കൈശോര സ്വപ്നത്തിൻ
കുളിര് തളിർക്കണം
കുഴിമാടങ്ങൾ ശാന്തമല്ല
ചെയ്തുപോയ നിരർത്ഥ
കതയെ, യോർത്ത്
അനലുകയാണ്

2017, ജൂൺ 11, ഞായറാഴ്‌ച

എന്റെ ഗ്രാമം



എത്രസുന്ദരം, യെന്റെഗ്രാമമിതെത്ര സുന്ദരംമോഹനം
മോഹിനിയാമവൾ വശ്യസുന്ദരി
മദഭരിതംഋതുകന്യക
കുചങ്ങളാകും,യിടതൂർന്ന കുന്നു
കൾ
ഉsലാം സമതലം,താഴ്വരകൾ
മഷിക്കറുപ്പിട്ട മിഴിവസന്തങ്ങൾ
കറുത്തകാനന കാർകൂന്തൽ
ചേലഞൊറിവുപോൽ പടർന്ന
പാടത്തിൽ
ചേലെഴുംഞ്ഞാറിൻ ഞൊറിവുകൾ
പ്രണയമാമൊരു പുഴയൊഴുകുന്നു
സ്നേഹമാ,മാഴക്കുളങ്ങളും
കാൽചിലമ്പിട്ട നീർത്തോടു ചില
മ്പുന്നു
വാഴ കൈമുദ്രകാട്ടുന്നു
തലകളാട്ടുന്നു തെങ്ങും കവുങ്ങും
മാവുകൾ പനസങ്ങൾ
നൃത്തവേദിയിൽ നർത്തകരെന്ന
പോൽ
നിരന്നു നിൽക്കുന്നു റബ്ബർമരങ്ങളും
എത്ര സുന്ദരം, യെന്റെ ഗ്രാമമിതെത്ര
സുന്ദരം മോഹനം

ഇനിയെത്ര കാതം



ഞാൻ മരണംനടന്ന വീട്ടിലേക്ക്
പോകുന്നു
ഇരുപുറവും റബ്ബർക്കാടുകൾനിറ
ഞ്ഞ താഴ്വാരം
ബസ്സ് ചീറിപ്പായുകയാണ്
അൽപ്പമൊന്ന്പിഴച്ചാൽ എനിക്ക്
എന്റെമരണംകാണാം
മരണം എന്നുമെന്റെ,യിരുപുറവും
കണ്ണും നെറ്റിക്കണ്ണുംവെച്ച് ഉറ്റുനോക്കി
ക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു
ഒരുകാക്ക മുരിക്ക്മരത്തിലിരുന്ന്
ഓട്ടക്കണ്ണിട്ട് നോക്കുന്നു
ഈവാഹനത്തിന്പിറകെ അതുണ്ടാ
കുമോ ?!
എനിക്കിനിയൊരു കാക്കജന്മംകൂടി ഉണ്ടാകുമോ?!!
നിങ്ങൾകൈകൊട്ടി വിളിക്കുമ്പോൾ
വരാൻമാത്രം
ആർക്കറിയാം,യെത്രകാതമുണ്ടി
നി,യീ ജീവിതത്തിനെന്ന്

കുരുതിപൂക്കും കാലം



കരുതിയിരിക്കുക
കുരുതിപൂക്കും കാലമിത്
ചേതനയറ്റവർ
സൗഹൃദംച്ഛേദിച്ചവർ
നെഞ്ചകത്താകെയും
നഞ്ചുകലക്കുവോർ
കരുതിയിരിക്കുക
കുരുതിപൂക്കുംകാലമിത്.
സ്മൃതികളുടെ
മരണത്തിൻ
തീപ്പാടം തീർക്കുവോർ
തൃഷ്ണയുടെ തടവറിൽ
ലഹരികളുടെ മൃതിയറയിൽ
ഭോഗത്തിൻ മദിരകളിൽ
ആസക്തികളടക്കിടുവോർ
മൊട്ടെന്നോ, പൂവെന്നോ
വകതിരിവില്ലാത്തവരിവർ
കാമനതൻകാകോളം
ചീറ്റുന്നസർപ്പമിവർ
കരുതിയിരിക്കുക
കുരുതിപൂക്കും കാലമിത്

2017, ജൂൺ 6, ചൊവ്വാഴ്ച

തെരുവിൽ ഒരമ്മ




പെയിന്റടർന്ന
പായൽ പടർന്ന
ഒരു പഴയ കാല ചുമർ
ചിത്രം പോലെ
ചേലത്തലപ്പ് തലയിൽ ചുറ്റി
ഒരു വൃദ്ധയിരിക്കുന്നു .
ഏതു നിമിഷവും ഇറുന്നു
വീഴാവുന്ന ഒരില പോലെ.
കമിഴ്ത്തിവെച്ചചെമ്പു പാത്ര
ത്തിലെന്ന പോലെ
പ്രതിധ്വനിക്കുന്നുണ്ട് ചുമയു
ടെ ചെത്തം
കാറ്റിന്റെ കുളിരിൽ വള്ളി
ച്ചെടിയെന്ന പോലെ വിറ
യ്ക്കുന്നുണ്ട്
ചേലത്തുമ്പിൽ നിന്ന് ശലഭ
ങ്ങൾ പറക്കുന്നതു പോലെ
തോന്നുന്നു.
ഒരു തിത്തിരി പക്ഷി പോലിരി
ക്കുമാ ജീവനിൽ
എത്ര വിത്തുകൾ മുള വീശി
ചെടിയായ്, മരമായ്
വംശപരമ്പരയെ പ്രതാപത്തി
ന്റെ പറുദീസയേറ്റി
എങ്കിലും, വടവൃക്ഷമാം മാതാ
വിനെ
പടുവൃക്ഷമായ് പീഞ്ഞപ്പെട്ടി
പോൽ
വലിച്ചെറിയുന്നു തെരുവിൽ

പ്രണയം



ഇന്നലെരാത്രിയിൽ
നീനൽകിയ
ചുംബനത്തിൽ
നിന്നാണ്
ഇന്ന്പൂക്കാലം
പിറന്നത്
(2)
പ്രീയേ, ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന
രണ്ട്തീകുണ്ഡമാണ്നാം
എന്നാണിനി മഴയായ്പെയ്യുക

മുക്തഛന്ദസ്സ്




ഹൃദയത്തിന്റെ
രണ്ടുവരിക്കോപ്പിയിൽ
എത്രയെഴുതിയിട്ടും
കൈപ്പട നന്നാവാത്ത
ഒരു പ്രണയം
വെളിയിലേക്കിറങ്ങിനടന്നു.
നാണത്തിന്റെ വെയിൽ
വിതറിയ
വെള്ളിനാണയംപോലെ
ചിരിക്കുന്നവളെതേടി
സ്നേഹത്തിന്റെ പച്ച -
ത്തണ്ടിൽ
ഒറ്റപ്പൂവായ് വിരിഞ്ഞു -
നിൽക്കുന്നവളെതേടി.
ഇലകളും, ശാഖകളുമില്ലാത്ത
ഒറ്റപ്പൂവാണ് പ്രണയം.
ഇന്ന്, ഹൃദയത്തിന്റെ
രണ്ടുവരിക്കോപ്പിയിൽ
കൈപിടിച്ചെഴുതിക്കുന്നു
അവൾപ്രണയം
മുക്തഛന്ദസ്സിൽ ഒരു
കവിത വിരിയുന്നു.

2017, ജൂൺ 4, ഞായറാഴ്‌ച

നീയാണെല്ലാം



ചില്ലകളെ തൊട്ടനക്കുന്ന
കുഞ്ഞുകാറ്റുപോലെ
നിന്റെഓർമ്മകൾ
എന്റെഹൃദയത്തെ
തൊട്ടനക്കുന്നു
കവിതയൂറുന്ന കണ്ണുകൾ
കവനംനടത്തുന്നു
കാർമേഘത്തുണ്ടുപോലെ
സങ്കടത്തിന്റെഒരു കരിമഷി
ത്തുണ്ട്
പടർന്നുകയറുമ്പോൾ
പെയ്യാൻവിതുമ്പിനിൽക്കു
മ്പോൾ
നിന്റെഓർമ്മകൾക്കല്ലാതെ
ആർക്കുംകഴിയില്ല
അടക്കിനിർത്താൻ
പെണ്ണെ ,നീയെനിക്കാരാണ് ?!
ഉള്ളകങ്ങളിൽ ഒളിഞ്ഞിരി
പ്പുണ്ട്നീയെന്നും
അതുകൊണ്ടായിരിക്കണം
വഴിപിഴയ്ക്കാതെ
പഴികേൾക്കാതെ
സങ്കടക്കടൽ മുറിച്ച്കടക്കാൻ
കഴിയുന്നത്
പെണ്ണേ,നീയെനിക്കെല്ലാമാണ്!

ഇഷ്ട്ടമെങ്കിൽ....!




കൂറ്റൻ കന്മതിലില്ല
കോൺക്രീറ്റ് നടപ്പാതയില്ല
മൊസൈക്കിട്ട മുറ്റമില്ല
കാട്ടുമരക്കാതൽകടഞ്ഞ
വാതിലുകളോ
വർണ്ണപെയിന്റു ചാർത്തിയ
ചുമരുകളോയില്ല
തെങ്ങിൻകഴുക്കോലിൽ
പുല്ലുകൊണ്ട് മേൽപ്പുര
മേഞ്ഞ
പുരാതന ചിത്രംപോലൊരു
കുഞ്ഞുവീട്
ചാണകംമെഴുകിയ അകത്ത
ളങ്ങൾ
മൗനത്തിൽമുഴുകിയ ഇരുളറകൾ
കാട്ടുമരങ്ങളുടെ നീലിമയിൽ
നിലാവുപൂത്തതുപോലെ
പെണ്ണേ, മുറ്റത്തെക്കൊളളിൽ
നിന്റെഗോപിക്കുറിപോലെ
ചാഞ്ഞുവളർന്നു കിടക്കുന്ന
ഒരുവെൺചെമ്പകമുണ്ട്
കുസൃതിമൂളുന്ന കുഞ്ഞുകാറ്റുണ്ട്
നിന്റെകവിൾത്തടംപോലെ
ചുവന്നുതുടുത്ത
ചെക്കിപ്പൂങ്കുലയുണ്ട്
ഓർമ്മപൂക്കുന്ന ഒരുപാട്കഥകളുണ്ട്
ചെമ്പകത്തിലെന്നും നിന്റെ
പുഞ്ചിരിപോലെ
സുഗന്ധംപരത്തുന്ന ഒരുപൂക്കുലയുണ്ട്
വാടാതെയെന്നും സ്നേഹം പൂത്തു
നിൽക്കുന്ന
ഒരുഹൃദയമുണ്ടെന്റെയുള്ളിലും
പെണ്ണേ, കൂടൊരുക്കാം നമുക്കീകിളി
ക്കൂട്ടിൽ
ഇഷ്ട്ടമാണെങ്കിൽ മാത്രം!

കണ്ണുകൾ




കണ്ണുകൾ വെറും
കാഴ്ച്ചക്കാരല്ല
മനസ്സിന്റെ കണ്ണാടിയാണ്
കണ്ണിൽനോക്കിയാലറിയാം
കള്ളനെ, കാമുകനെ,
രക്ഷകനെ, ശിക്ഷകനെ,
അനർഗ്ഗളവാചാലതയെ,
നിഗൂഢമൗനത്തെ.
കണ്ണുകളിൽകാണാം
കവിതയെ, കഥയെ,
കളിയെ, പ്രണയത്തെ,
നാനാഭാഷകളെ,
മൂന്ന്കാലങ്ങളെ.
കണ്ണുകൾ വെറും
കാഴ്ച്ചക്കാരല്ല.
ചരിത്രാതീതകാലത്തുനിന്ന്
തുടങ്ങി
ചരിത്രംസൃഷ്ട്ടിച്ച്
ചരിത്രത്തിലേക്ക് നീണ്ടു
നിൽക്കും
സൂക്ഷ്മമാപിനി


2017, ജൂൺ 2, വെള്ളിയാഴ്‌ച

ബന്ധം



രാവിലെ വീട്ടിൽനിന്നിറങ്ങിയ
ഞാനല്ല
രാത്രിയിൽ വീട്ടിൽതിരിച്ചെത്തുന്നത്
ഞാൻ നവീകരിച്ചെന്നുപറയണോ
അതോ; മരിച്ചെന്നോ?!
കുഞ്ഞുനാളിൽ കളിച്ചുനടന്നവർ,
സുഹൃത്തുക്കൾ ,പരിചയക്കാൻ,
ബന്ധുക്കൾ
ദിവസവുംപത്രത്താളിലെ ചരമ -
കോളത്തിൽ ചേക്കേറുന്നു
അല്ലെങ്കിൽ; പലവഴിയേ പറഞ്ഞ
റിയുന്നു
എന്നിട്ടും, എനിക്കൊന്നുംതോന്നു
ന്നില്ല
കാരണം, ഞാൻ മുന്നേമരിച്ചവനല്ലോ!
അത്യാഗ്രഹത്തിന്റെ ഒരുഭാണ്ഡമാണ്
മനുഷ്യൻ
ബന്ധമെന്ന ഒരുചങ്ങലക്കുരുക്കിൽ
തളയ്ക്കപ്പെടുമ്പോഴും
ഉള്ളിലെങ്ങോസ്വന്തമെന്നതിനപ്പുറം
 ബന്ധമൊട്ടുമില്ലാത്തവൻ

കാക്ക ജീവിതം



വാക്കുകളെ വരഞ്ഞിടുന്നു
വേലിയിലൊരുകാക്ക
വെളുത്തവറ്റാൽപെറുക്കി
യെടുക്കുന്നു
കറുത്ത ജീവിതത്തെ
ചീത്തയെന്നു നിങ്ങൾപാർത്തു
കളഞ്ഞതൊക്കെയും
ആർത്തരാമവർപാർത്തുവെച്ച്
കാലംകൂട്ടുന്നു
ആർത്തിപൂണ്ടനിങ്ങളധികാര
ദണ്ഡാലേ
ദണ്ഡിച്ചുദാസരാക്കിയെന്നും
രസിച്ചുവാഴുന്നു
ചീത്തകൊത്തിവലിച്ചിടുവാൻ
ചേറ്റു,കണ്ട,മവർക്ക്
ചോറുരുളതിന്നബാക്കി,എച്ചിലവർക്ക്
കാലമായെഴുന്നേൽക്കുവാനെന്ന്
കാക്കുവാനവർ
കൽപ്പനകൾ കാതുചേർത്തു കേൾക്കു
വാനവർ
കാക്കകളാംകറുത്തവര,വർ അരികു
പറ്റേണ്ടോർ
കാലിൽകാൽവച്ചിരിക്കുവോരോ
നാടുകാക്കേണ്ടോർ


പ്രവാസം



എത്രവേഗമാണ് ദിവസങ്ങൾമറയുന്നത്
പൂവിതളുകൾപോലെ കൊഴിഞ്ഞു പോകുന്നത്
ഇനി പ്രവാസത്തിന്റെവനവാസം
എന്റെ,നാടിന്റെ പിന്നോർമ്മകൾപോലെ
വണ്ടിയുടെചില്ലുഗ്ലാസിലൂടെ പിന്നോട്ട്
ഓടിമറയുന്നു പാതയും ,പാതയോരവും,
നാടും
പുഴുക്കളെപ്പോലെനുരയ്ക്കുന്നു റോഡിൽ
വാഹനങ്ങൾ
എല്ലാവരും തിരക്കിലാണ്
ആർക്ക് ആരെഓർമ്മിക്കുവാനിവിടെ
നേരം
ശീതീകരിച്ച ഈവണ്ടിയിരിക്കുമ്പോഴും
ശരീരത്തിലേക്ക് തണുപ്പിന്റെതരികൾ
ആഴ്ന്നിറങ്ങുമ്പോഴും
അകക്കാമ്പിൽ അലറിക്കരിയുന്നൊ
ണ്ടൊരുവിരഹം
സ്നേഹങ്ങളും, മോഹങ്ങളുമുപേക്ഷിച്ച്
ജീവിതത്തിന്റെനാൾവഴികളിൽ അന്നം
തേടിയുള്ള അലച്ചലുമായി
മണലുകൾപൂത്ത മരുഭൂമിയിൽ ഞാനി
റങ്ങുന്നു
പ്രണയത്തിന്റെ കാടുകൾപൂത്തമനസ്സിൽ
വിരഹത്തിന്റെകണ്ണീർമഴ പെയ്തു
കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു

2017, മേയ് 28, ഞായറാഴ്‌ച

ചുട്ടുപൊള്ളുമ്പോൾ



പേരെടുത്തുപറഞ്ഞ്
എത്രപ്രാകിയിട്ടുണ്ട്
പേരാല്ചരിഞ്ഞെന്ന്
നെഞ്ചിലടിച്ചിട്ടുണ്ട്
കള്ളക്കർക്കടകമെന്ന്
കലിതുള്ളിയിട്ടുണ്ട്
പഞ്ഞക്കാലമെന്ന്
പിച്ചിക്കീറിയിട്ടുണ്ട്
കൊതിയാവാറുണ്ടിന്ന്
ഒന്നുകാണാൻ
തൊട്ടുനോക്കാൻ
ആകുളിരിലൊന്ന്
നനഞ്ഞ്കുതിരാൻ
ചുട്ടുപൊള്ളുന്നുണ്ടുള്ളം
ചട്ടുകപഴുപ്പായിജീവിതം
കണ്ടിരുന്നു ഇന്നുംരാവിലെ
അങ്ങകലെഒരുപൊട്ടുപോലെ
എങ്ങോപോയ് മറഞ്ഞതിൻ
കലയായി

2017, മേയ് 27, ശനിയാഴ്‌ച

പുലരി



ആകാശംനിറയേ മേഘകുഞ്ഞു
ങ്ങളാണ്
മുട്ടുകുത്തി,യിഴഞ്ഞ്, പിച്ചവെച്ചു -
കളിക്കുന്നവ
അവപരസ്പരം ഉരുമ്മിക്കളിക്കുന്നു
എങ്ങോട്ട് പോകണമെന്ന് നിശ്ച-
മില്ലൊട്ടുമേ
സൂര്യന്റെ സ്വർണ്ണനൂലുകൾകൊണ്ട്
പുലരി പൂവാടതുന്നുന്നു
അങ്ങകലെ ഭൂമിയുടെനീലക്കണ്ണുക
ളായതടാകങ്ങൾ
വെള്ളിയരഞ്ഞാണമായ അരുവികൾ
മുലകളായമലകളിൽ അമ്മിഞ്ഞ കുടക്കുന്ന
മേഘക്കുഞ്ഞുങ്ങൾ
ഹാ.... എത്രമനോഹര,മീപ്രഭാതം

2017, മേയ് 23, ചൊവ്വാഴ്ച

അതിൽപിന്നെ,യിന്നേവരെ



ഒരു വെളുപ്പാൻ
കാലത്താണ്
ഇറയത്തെ ഗ്രില്ലി
നരികിലിരുന്ന്
ചുമരിലെ കണ്ണാടി
നോക്കി
ഒരു പ്രാവ് ചിറകൊതു
ക്കുന്നു
അപ്പോൾ മേൽപ്പുര
യിലേക്ക്
പക്ഷിയെപ്പോലെ
ഒരുമേഘം പറന്നു
വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു
ഓർക്കാപ്പുറത്ത് ഒരിടി
നാദം
പിന്നെ മാലപ്പടക്കം
തച്ചോളി ഓതേനന്റെ
ഉറുമി പോലെ വെള്ളിടി
വാൾ
ചാഞ്ഞും ചരിഞ്ഞും.
പൊടുന്നനെപൊട്ടിവീണു
മഴ
പിന്നെ താമസിച്ചില്ല
മഴയെ കൊത്തിയെടുത്ത്
കാറ്റിനൊപ്പംപ്രാവ് പറന്നു
അതിൽ പിന്നെയിന്നേവരെ
വന്നിട്ടില്ല
മഴയും, പ്രാവും

ഇവൾ പെണ്ണ്



ആരിവൾ
അരിവാളേന്തിയോൾ
നേരിന്റെ അലകും -
പിടിയുമായവൾ
തെറ്റിന്റെ മുന്നിൽ
തോറ്റു പോകാത്തവൾ
ശരിതൻശരമായുറഞ്ഞാടി
നിന്നവൾ
സ്ത്രീയെന്നും ഭോഗതൃഷ്ണ
യകറ്റുന്ന
തൃണമെന്നു നിനയ്ക്കുന്ന
കാമാന്ധരേയോർക്ക.
മുലപറിച്ചെറിഞ്ഞവൾ
ജീവിച്ച നാടിത്
കണ്ണകി കാത്തു രക്ഷിച്ചു
ള്ളനാടിത്
നിർഭയം, നിർഭയമാർ കാത്തു
സൂക്ഷിച്ച
ചാരിത്ര്യശുദ്ധികളിയാടുംനാടിത്
പൊന്നരിവാളേന്തി നിൽക്കുക
പെണ്ണെനീ
രതിവൈകൃതത്തിന്റെ വിഷ-
ബീജദണ്ഡിനെ
ശരിതൻ ഗരിമയാ,ലറുത്തെറി
ഞ്ഞീടുക


2017, മേയ് 22, തിങ്കളാഴ്‌ച

ചരമഗീതം



പൂമരമില്ലിന്ന്
പൂങ്കാവനമില്ല
പൂങ്കുയിലെങ്ങുമേയില്ല.
കാനനഭംഗി
കണികാണുവാനില്ല
കദനങ്ങൾമാത്രമേ ബാക്കി.
നെല്ലുവിളഞ്ഞുള്ള പാടങ്ങളി
ല്ലെങ്ങും
നിലവിളിച്ചെത്തങ്ങൾമാത്രം.
നീലക്കയങ്ങൾതീർത്തൊഴു
കും പുഴയില്ല
നിലയില്ലാക്കയങ്ങളായ് ജീവി
തങ്ങൾ.
നീരണിഞ്ഞുളെളാരു കാറണി
മേഘത്തെ
നാളെത്രയായിനാം കാത്തിരിപ്പൂ.
നീരദവർണ്ണങ്ങൾ ഇല്ലയിന്നെ
ങ്ങുമേ
നീരിനായ് കാത്തുമരിച്ചുവീഴും.
നേരിന്റെ നാളുകൾ എന്നുവരു
മിനി
നന്മതൻവാക്കുകൾ എന്നുപൂ
ക്കും.
എന്നേ ,കുറിച്ചിട്ടു മനീഷികവി
വരൻ
അമ്മയാം ഭൂമിതൻ ചരമഗീതം
കണ്ടാലും കൊണ്ടാലും പഠി-
ക്കില്ല, യെന്നു ശഠിക്കുന്നകാല
ത്തിലല്ലൊനമ്മൾ


2017, മേയ് 19, വെള്ളിയാഴ്‌ച

കാമുകിയോട്




പെണ്ണേ, നിൻമന്ദസ്മിതമുണ്ടിരി
ക്കുമ്പോൾ
കോൾമയിർകൊള്ളുന്നെന്നന്തരംഗം
കാർമുകിലായിനീ ചാരേയണഞ്ഞെങ്കിൽ
മാമലയായിഞാൻ മാറിൽചേർക്കാം
താമരപൊയ്കയായ് ചാരുതച്ചാർത്താ
കിൽ
ഓളത്തിൻകൊച്ചലച്ചാർത്തായ് മാറാം
വെൺമണൽതട്ടായി ചാരത്തിരിക്കുകിൽ
പ്രേമത്തിരയായി പുൽകിനിൽക്കാം
വാരൊളിചന്ദ്രികയായിവന്നീടുകിൽ
തൂമഞ്ഞുതുള്ളിയായ് തഴുകിനിൽക്കാം
രാധയായ്വന്നു നീ, യാടിനിന്നീടുകിൽ
കണ്ണനായ് വേണുനാദം പൊഴിക്കാം
കോകിലമായിനീ കാകളിപാടുകിൽ
പൂമരക്കൊമ്പായ്ഞാൻ കൂടൊരുക്കാം
പ്രണയകാന്താരമായെന്നീലണയുകിൽ
കാനനച്ചോലയായ് നിന്നിൽച്ചേരാം

ജീവിതം മരണത്തോട്പറഞ്ഞത്




മരണം
ജീവിതത്തോട് പറഞ്ഞു:
ജീവിതമേ, നീനശ്വരം
അനശ്വരമായിട്ടുള്ളത് ഞാൻ
മാത്രം
ശങ്കിച്ചു നിന്നില്ല ജീവിത, മൊട്ടു
നേരം....!
മരണമേ; തളിർക്കുകയും
പൂക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട് ഞാൻ
മരിച്ചാലും തെരുവിലൂടെ നടക്കു
ന്നുണ്ട്
മരണവീട്ടിലിപ്പോൾ വെള്ളമൗന
ങ്ങളുടെ
പരലോകപറവകളല്ല പറക്കുന്നത്
ജീവിതത്തിന്റെഫീനിക്സ് പക്ഷിക
ളാണ്
കണ്ണും, കരളും, ഹൃദയവും പ്രണയ
കവിതയിലെ
സ്നേഹവരികളല്ലിന്ന്
പുതുജീവിതത്തിന്റെ പുളകപ്പൂ
വുകളാണ്
മരണമേ, മരിച്ചാലും ജീവിക്കുന്നു
ഞാൻ
മരണമില്ലാതെ

2017, മേയ് 13, ശനിയാഴ്‌ച

പ്രണയമഴ



ബാക്കിയായ ഒരുവാക്കാണുനി
യാത്രപറയാതെ മഞ്ഞുതുള്ളി -
യായ്പോയില്ലെനീ
മഞ്ഞമരണമെന്ന് നീയാണെ
നിക്ക് പറഞ്ഞുതന്നത്
മഞ്ഞനിറമാർന്നുതുടങ്ങിയ
ഒരു ഒറ്റയിലയാണിന്നുഞാൻ.
ഇന്നും തീർച്ചയുണ്ട് ഇടവഴിയി
ലെ യാത്രപോലും
പുലമ്പുന്നു ഞാൻ ഭ്രാന്തനെപ്പോലെ
ചോരകൊണ്ടുനീ എഴുതിവെച്ചിട്ടു
ണ്ടെൻയിടനെഞ്ചിൽ
സ്നേഹമെന്നാൽ സ്വയം നാശമല്ല
ജീവിതമെന്ന്.
പ്രണയം മഴയെന്നുപറഞ്ഞുതന്നതുംനീ
എത്തണംമഴയായ് നീയെന്നിലേക്ക് എന്നും,യീറനായെന്നിൽനീ,യാറാതി-
രിക്കണം


നാട്ടുമാവിൻ നന്മ



മാംഗോഫ്രൂട്ടിനുണഞ്ഞ് ഇരിക്കുന്നൊരു കുട്ടി
എന്തൊരു രുചിയെന്ന് ചൊല്ലുന്നുണ്ടിട
യ്ക്കിടേ
ഉണ്ണിനീയറിഞ്ഞിട്ടില്ലിന്നോളം നാട്ടുമാവിൻ
രുചിയും,ഗുണങ്ങളും അതൊന്നുവേറെ
തന്നെ
മുത്തച്ഛനുള്ളിൽനെഞ്ചു പൊട്ടുന്നവേദ
നയാൽ
മന്ദമായ്മൊഴിയുന്നു ചാഞ്ഞുകിടന്നീടുന്നു.
മുറ്റത്തിനറ്റത്തുകണ്ടോ ഒരുമാവിൻമൂടാ
ണത്
എത്രമാമ്പഴംതന്നു പോറ്റിയതാണന്നെന്നെ
ഉണ്ണിയന്നുനിന്നച്ഛൻ അങ്കണതൈമാവിൽ
നിന്നെത്രമാങ്കനിയുണ്ടു, ഊഞ്ഞാലിതെത്ര
യാടി
തണലായ്തഴുകിയും അമ്മയായന്നംതന്നും
അന്തിക്കടുപ്പായി വെളിച്ചംപകർന്നതും
മറക്കാനെളുതാമോ അമ്മമാവിനെ യെന്നും
എന്നിട്ടു;മുറിക്കുവാൻ തിരക്കെന്തായിരുന്നു
മുറ്റത്തിനറ്റത്തുകണ്ടോ ഉണ്ണിനീമാവിൻ
മൂട്
അത,മ്മതൻ ശ്മശാനം, സ്മാരകം, സ്വന്തം
രക്തം.
അങ്കണതൈമാവില്ല ഇന്നാനന്ദമൊട്ടുമില്ല
ആത്മാവിൻ നടക്കല്ലിൽ പൂങ്കുലതല്ലിതല്ലി
ആർത്തലച്ചീടുന്നൊച്ച ഇന്നുമുണ്ടുള്ളിൽ
കെടാതെന്നും തികട്ടി നിൽപ്പൂ .
ഉണ്ണിയെന്തറിയുന്നു ഉൺമ ചൊല്ലീടേണ്ടവർ
ഉമ്മറപ്പടിവാതിൽ അടച്ചു തഴുതിട്ടാൽ

വാക്കുതീർക്കും നക്ഷത്രം



കവിത കടലുപോലെയാണ്
ആഴങ്ങൾകാട്ടി ഭയപ്പെടുത്തും
ആലോലമാട്ടി മയപ്പെടുത്തും
അമ്മമടിത്തട്ടുപോലെ താരാട്ടും
ഉടുപ്പുകൾ ഊരിയെറിഞ്ഞ്
തിരകൾ മുറിച്ചുകടക്കാൻ
പഠിക്കണം
മുങ്ങാങ്കുഴിയിട്ട് മുങ്ങിനിവരുവാൻ
പഠിക്കണം
കടലിനക്കരെയിക്കരെതൊട്ടു കളി
ക്കണം
അപ്പോൾ വാക്കുകളുടെകടലും,
കരയുംചേർന്ന്
കവിതയുടെ ഒരുനക്ഷത്രം പിറവി
യെടുക്കും

പ്രണയകാന്താരത്തിൽ



പെണ്ണേ, നിന്റെകണ്ണിണകളിൽ
പ്രണയത്തിന്റെ കാന്തീകതയുണ്ട്
ചുണ്ടിണയിൽ ചൂണ്ടിനിൽക്കും
നക്ഷത്രമുണ്ട്
നീമൂളിയപാട്ടിന്റെ മുതുകത്തു
കയറിഞാൻ
പക്ഷിയായ്പാറുന്നു, വൃക്ഷമായ്
പടരുന്നു
വിരലിനാൽമീട്ടുന്നു മഴവീണകമ്പിയെ
ഓടക്കുഴൽവിളി നാദമായ്മാറുന്നു
പരൽമീനുപോലെയാ തെളിനീരിലലയുന്നു
ഫണംവിരിച്ചാടുന്ന ഫണിയായിമാറുന്നു
പാടംനനക്കുവാൻ ചക്രംചവുട്ടുന്നു
ഒരുനാടൻപാട്ടിന്റെ വെള്ളംതേവീടുന്നു
പച്ചവിരിച്ചുള്ള നാട്ടുകുന്നിൻമേലെ
കാറ്റായ് കവിതയായ് താളത്തിലാടുന്നു
തളിരിട്ടുനിൽക്കുന്നോരെന്റെ പ്രണയത്തിൽ
പെണ്ണേനി പ്രാണനായ് പൂവിട്ടുനിൽക്കുന്നു

2017, ഏപ്രിൽ 29, ശനിയാഴ്‌ച

കഥകളി



പോയി ഞാനിന്നലെ
കഥകളി കാണുവാൻ
ആ മഹാക്ഷേത്രാങ്കണത്തിൽ
ആബാലവൃദ്ധം ജനങ്ങളൾ
ചേർന്നീടവേ
അർണ്ണവംപോലേവിളങ്ങി
ഒട്ടൊന്നുമില്ലെനിക്കറിയുന്നവരായി
അറിയുവോരോട് പിരിശം ചൊല്ലി
സന്താനഗോപാലം കാണാനിരുന്നു
ഞാൻ
ആട്ടവിളക്കു തെളിഞ്ഞു
മേളപ്പദങ്ങളുയർന്നുമുന്നിൽ
തിരശ്ശീലമെല്ലെയകന്നു
ദ്വാരകാപുരിതത്തിന്നിലെത്തിയോ -
രർജ്ജുനൻ
കൃഷ്ണനോടൊത്തു വസിക്കേ
കൈകളിലൊരു പിഞ്ചുകുഞ്ഞിൻ
ജഡവുമായ്
നെഞ്ചത്തടിച്ചുവിലപിച്ചുകൊണ്ട്
ഒൻമ്പതുമക്കളും നഷ്ട്ടമായുള്ളൊരു
അച്ഛൻ നിലവിളിക്കുന്നു
പത്താമതുണ്ണിയെ കാത്തുനൽകാമെന്ന്
ഫൽഗുനനുരചെയ്തിടുന്നു
കാത്തിരിക്കുന്നു ശരകൂടവുംതീർത്തു
കാലനെ കാലേകുടുക്കാൻ
പത്താമതുണ്ണിയും കാണാതെപോകുന്നു
താതനാം ബ്രാഹ്മണൻ ഭർസ്സിച്ചിടുന്നു
അഗ്നിക്കുതന്നെ സമർപ്പിക്കുവാനായ്
ചിതയൊരുക്കീസ്വയം പാർഥൻ
അവിവേകമരുതെന്ന് കൃഷ്ണനുര
ചെയ്യുന്നു രക്ഷകനായിമാറുന്നു
പാലാഴിയിൽചെന്നു വിഷ്ണുവിൽനിന്നും
ദശബാലകരുമായിവരുന്നു
ഇന്നേതു കൃഷ്ണൻ, കാണാതെപോകുന്ന
വസുധതൻ മക്കളെ രക്ഷിക്കുവാൻ
പീഡനമേറ്റു പിടയുന്നകൃഷ്ണയെ
കൃഷ്ണമണിപോലെ കാക്കാൻ

2017, ഏപ്രിൽ 28, വെള്ളിയാഴ്‌ച

മുഖം




പ്രീയപ്പെട്ടവളേയെന്നുവിളിച്ച്
എന്നെഎത്രമാത്രം ചുംബിക്കുമായി
രുന്നുനീ
പ്രണയനാഗമായ് ചുറ്റിവരിയുമായിരുന്നു
ഇലഞ്ഞിപ്പൂസുഗന്ധമെന്ന്,യെത്രമൊഴി-
ഞ്ഞിരുന്നു
വഴിയരികിലും,ബസ്സ്റ്റോപ്പിലും കാത്തു -
നിന്നിരുന്നു
ഞാനരികിലെത്തുമ്പോൾ നിന്റെ മിഴികളിൽ
നക്ഷത്രംപൂക്കുമായിരുന്നു
മഞ്ഞുപെയ്യുംരാവുകളിൽ
ഞരമ്പുകളിൽഅഗ്നി പടർത്തുമായിരുന്നു
ചുട്ടുപൊള്ളുംപകലിൽ കുളിരായ്
പടരുമായിരുന്നു
വാക്കുകളുടെ വികാരങ്ങളിൽ
ആലസ്യപ്പെടുമായിരുന്നു
ഇന്ന്കരിപിടിച്ച കൽത്തൂണുഞാൻ
ചിതറിയചിതൽപുറ്റ്
തിരസ്കൃതയുടെഹതാശയായ
ഒരലച്ചലിലാണുഞാൻ
നിന്റെഓർമ്മയിൽ മുഖംനഷ്ട്ടപ്പെട്ട
ഒരുവൾ.
ആരൊക്കെയിലൂടെയാണ്
വ്യഗ്രതയോടെനീ കടന്നുപോകുന്നത്
ഓർമ്മയുണ്ടോ? ഏതെങ്കിലും ഒരു മുഖം!

2017, ഏപ്രിൽ 24, തിങ്കളാഴ്‌ച

പ്രണയപ്പൂവ്



എനിക്ക് ഒരുറോസാച്ചെടി
വേണം
പൂവ്ഹൃദയംപോലെ ചുവന്നതും
പ്രണയംപോലെ തപ്തവുമായി
രിക്കണം
കുളിരുനുണയുന്ന,കിനാവുതിന്നുന്ന, -
പാട്ടുപെയ്യുന്ന, മഴവായിക്കുന്ന
ഒരു റോസാച്ചെടി.
പെണ്ണേ, നീയല്ലാതെ ആപ്രണയപ്പൂവ്
മറ്റെന്താണ് .

തോറ്റുപോകുന്ന ജീവിതം



മനസ്സ് വല്ലാതെ തളർന്നുപോയി
രിക്കുന്നു
എന്തെന്നില്ലാത്തഒരു വേദന -
എന്നെ കാർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു
മരണത്തെ ഞാൻപഠിച്ചുതുടങ്ങി
മരണമല്ലാതെ എന്താണ്നാമിന്ന്
രാവിലെ ചൂടോടെയറിയുന്നത്
ജീവിതംഅപ്പാടെ തോറ്റുപോകുന്നല്ലോ?
പൂത്തുചുവന്ന വാകമരച്ചോട്ടിൽ
ചോരയിൽകുളിച്ചുകിടന്ന പെൺകുട്ടി
യുടെരക്തംതെറിച്ചുവീണത് യെന്റെ   മുഖത്താണ്
പൂവുപോലുളള ഒരുപെൺകുട്ടിയെ
 സ്വന്തംഅച്ഛൻവലിച്ചീമ്പിയത് യെന്റെ
കൺമുന്നിലാണ്.
ഒരുമകൻ അമ്മയെപീഡിപ്പിച്ച് ഗർഭിണി
യാക്കുന്നു
ആർആർക്കാണിന്ന് രക്ഷകനായിട്ടു
ള്ളത്?!
ഒറ്റക്കുതിപ്പിന് തൊടാനെത്താത്തൊരകലം
ആരുമായുംസൂക്ഷിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു

നിറംകെട്ട നാളുകൾ



നിറമില്ലായ്മയുടെ മൂർത്തരൂപമായി
രാത്രിയിരുണ്ടുനിന്നു
മഞ്ഞിന്റെ ഉറഞ്ഞുപോയജലകണങ്ങൾ
ജാലകപ്പാളിയിൽ മങ്ങിനിന്നു
ഇരുളിലും പൗരാണികമായഒരുമണം
നിറഞ്ഞുനിന്നു
എന്നുംപൂത്തുനിൽക്കുന്ന ഒരുഗ്രാമമായി
രുന്നുയെൻേറത്
ഓരോഋതുവിലും മഞ്ഞയും, പച്ചയും, _
മഞ്ഞയും, വെള്ളയും, ഹൃദയച്ചുവപ്പും.
ഒരിളംചൂടൻവെയിലുളള ദിവസമാണ്
ഞങ്ങളെപച്ചപ്പിനെകോരിക്കളയുവാൻ
യന്ത്രകൈകളെത്തിയത്
ഞങ്ങളുടെഹൃദയത്തിൽ നീളത്തിലൊരു
മുറിവുകുത്തിപണിതുടങ്ങിയത്
പതിനേഴുതികഞ്ഞ പെണ്ണിനെപ്പോലുളള
മണ്ണ്
എത്രപെട്ടെന്നാണ് അവളുടെവസ്ത്രങ്ങൾ
പറിച്ചുമാറ്റിയത്
അവളുടെഓരോ അവയവത്തിലൂടെ
യന്ത്രകൈകൾചലിച്ചത്
മൃതപ്രായയായി അവളിന്നും
അന്നുമുതലാണ്; ഞങ്ങളുടെകാടുകൾ
കുന്നിറങ്ങിപ്പോയത്
കുളങ്ങളും, കുന്നുകളുംനാടൊഴിഞ്ഞു
പോയത്
വയലുകൾകപ്പലേറിപടിഞ്ഞാട്ടേക്ക്
പോയത്
പകച്ചുമെലിഞ്ഞുപോയ സംസ്ക്കാരത്തി
ലേക്ക്
പച്ചപരിഷ്ക്കാരങ്ങൾ പിച്ചവെച്ചത്
വിടർന്നുവരുന്ന പെൺപൂക്കൾ
പാതിവഴിയിൽ പൊഴിയാൻതുടങ്ങിയത്

ഉപ്പ്പാടം പോലെ ......!



ജീവിതം ഒരുപ്പുപാടമാണ്
എപ്പോഴും അലിഞ്ഞുതീരാവുന്ന
ജീവന്റെഉപ്പുപാടം
ഞാൻ നട്ടുനനച്ചതെല്ലാം
തഴച്ചുവളർന്ന് തലയുയർത്തി
നിൽക്കുമ്പോൾ
ജീവിതവഴിയുടെ അവസാനയറ്റത്ത്
ഞാനറച്ചുനിൽക്കുന്നു
ആഗ്രഹങ്ങളുടെ വസന്തങ്ങളെല്ലാം
കെട്ടടങ്ങി
ഇനി ഗ്രീഷ്മം
ഇലകൊഴിഞ്ഞ ശിഖരങ്ങളില്ലാത്ത
ഒറ്റത്തടി
എന്നിട്ടും,അവളിന്നും ഒരുദ്വീപായെന്നിൽ
അവശേഷിക്കുന്നല്ലോ?!
അവളിലേക്കുള്ള കടലാഴങ്ങൾതാണ്ടു -
വാനാകാതെ
ഈകണ്ണീർമഴയിൽ നനഞ്ഞ്കുതിരുന്നല്ലോ

2017, ഏപ്രിൽ 20, വ്യാഴാഴ്‌ച

പെണ്ണായാൽ




പാട്ടുകൾകാക്കുന്നൊരു പെൺകുട്ടി
കളിപ്പാട്ടംതിരയുന്നൊരു പെൺകുട്ടി
ഞാനറിയുന്നു,യെങ്ങുംകാണാം, -
യിതുപോൽപെൺകുട്ടി.
എങ്ങനെയിന്നവൾ കേൾക്കുംപാട്ടുകൾ
എങ്ങനെതിരയും കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ
വാക്കുകൾ, നോക്കുകൾ, വിഷമുനകൾ
വിഷയാസക്തിതൻ മിഴിമുനകൾ
പരിചിതരെന്നുനടിച്ചു വരാനായ് -
പഴുതുകൾപലതും നോക്കിയിരിപ്പൂ
ഇനിനനയില്ലീ മിഴികൾചൊല്ലി
കണ്ണിലൊരുകടലാഴം തീർപ്പൂ!
വിടരുംമുകുളം വിരിയാതെന്നും
വിഷാദംമൂടുന്നു.
കുഞ്ഞുമുഖങ്ങൾ കൂനിപ്പോയൊരു
ബന്ധിതമൊരു പക്ഷി
കൊത്തിക്കീറാൻ കാർക്കോടകരവർ
നടവഴിയിടവഴിയിൽ
വിടരുംമൊട്ടിന് വീഞ്ഞിൻവീര്യം
ചൊല്ലുംകാട്ടാളർ
കൊതിതീരാത്തൊരു കൂനനുറുമ്പുകൾ
ചാലിട്ടെത്തുന്നു
രക്തംതീർത്തൊരു ചുവന്നവീഞ്ഞവർ
ഉണ്ടുമദിക്കുന്നു

കാഴ്ച്ച




കൽച്ചീളുകളാകുന്നുകാഴ്ച്ച
കാർക്കോടകൻമാർചുറ്റിലും
കത്തിപ്പിടയുന്നുഉള്ളം
എങ്ങും കത്തിപ്പടരുന്നുകള്ളം
പൊട്ടിച്ചിതറുംപരുഷം
പെറ്റുപെരുകുന്നുപീഡ
രാവിൻചതുപ്പുകൾ തീർത്ത്
പെണ്ണിനെമൺചിരാതെന്നപോലു-
sയ്ക്കുന്നു
കാതിൽ കടലിരമ്പുന്നു
ചീറിയടിക്കുന്നു ശബ്ദം
പാതനഷ്ട്ടപ്പെട്ടവൻ ഞാൻ
പാതാളം പൂകാൻ കൊതിപ്പോൻ

സ്ത്രീ



സ്ത്രീയുടെ ചരിത്രത്തെക്കുറിച്ച്
നിനക്കെന്തറിയാം?
ശരീരഘടനയെക്കുറിച്ചല്ലാതെ.
അവളുടെ വ്യാകുലതയെക്കുറിച്ചെ_
ന്തറിയാം?
വാക്ചാതുരിയെക്കുറിച്ചല്ലാതെ.
അവളുടെ ചിന്തയെക്കുറിച്ച് നീ -
ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ !
ആകാരങ്ങളിൽനിന്ന് ഓരോഅവയവ -
ങ്ങളിലേക്ക്
തെറിച്ചുമാറി കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നതല്ലാതെ.
ശരീരം കൊണ്ട് തികച്ചും വ്യത്യസ്തരായ
രണ്ടു പേരാണ് സ്ത്രീയും, പുരുഷനും
നിനക്കറിയോ;
ഏതുതണുപ്പിലും ചൂളയിൽനിന്നെന്ന പോലെ
പുളയുകയാണവൾ!
അവളെത്രവട്ടം നിന്റെ മുന്നിൽ നിന്ന്
നിലവിളിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് നിനക്കറിയോ?!
നീയറിഞ്ഞിരിക്കില്ല.
മനസ്സുകൊണ്ട് നിലവിളിക്കുമ്പോൾ
ശബ്ദം എവിടെയോവെച്ച് മൃതി -
പ്പെട്ടുപോകയാണെന്ന്.
എന്നിട്ടുംഅവളുടെ ചരിത്രത്തെക്കുറിച്ച്
ചിന്തിക്കാതെ
ചാരിത്ര്യത്തെക്കുറിച്ച് സംശയിക്കാനാണ്
നിനക്ക് താത്പര്യം

2017, ഏപ്രിൽ 15, ശനിയാഴ്‌ച

ഒരു മഴദിനം




മഴനനഞ്ഞ് കുന്നിൻചരുവിലൂടെ, യവൾ
ഓടി
മൺതിട്ടുകളിൽതട്ടിയും, പാഴ്സസ്യങ്ങളിൽ
മറഞ്ഞും
വസ്ത്രങ്ങൾ ഒട്ടിച്ചേർന്നഉടലോടെ
ഭയമറ്റിയ കണ്ണുകളോടെ
അവസാനത്തെ ആശയായ
ഭ്രാന്തമായ ആവേശത്തോടെ
കിതപ്പാറ്റാനാവാതെ നെഞ്ചോട്കൈ ചേർത്ത്
ലക്ഷ്യമില്ലാതെ,യോടി
പക്ഷേ, കാമാന്ധനായചെന്നായ
അവളെകീഴടക്കുക തന്നെചെയ്തു
കാട്ടുവഴിയിലെ കുടപ്പനക്കീഴിൽ
ഇരുട്ടുകലർന്ന വെളിച്ചത്തിൽ
മഴയായ്കരച്ചിൽ പെയ്തു
ആർത്തുപെയ്യുന്ന മഴയുടെ ആവേശത്തിൽ
അവളുടെഉടൽ വിറകൊണ്ടു
നീർച്ചാലിലെഉരുളൻ കല്ലുകൾ
അവളുടെനഗ്നതയെ തൊട്ടുരുമി
കെട്ടഴിഞ്ഞമുടി മുഖത്തുചിതറി
മാറിൽപിണച്ചുചേർത്ത കൈകൾ
ഒടിഞ്ഞുതൂങ്ങി
ഏതോആഴങ്ങളിലെ ഉറവക്കണ്ണുകളിൽ
നിന്ന്
ഇറ്റിറ്റുവീണ രക്തതുള്ളികൾ
നീർച്ചാലിനെഒരു ചോരച്ചാലായ്
രൂപപ്പെടുത്തി

അലമേലു



തീവണ്ടിയിലെ ബാത്ത്റൂംനിറയെ
അശ്ലീലചിത്രങ്ങളും, കിടപ്പറരഹസ്യങ്ങളും
ഇത്രയുംവരച്ചിടാൻമാത്രം ആസക്തി
ഏത് ഒറ്റകൈയ്യനായിരിക്കും ?!
അതോ, മാന്യതയുടെ മഞ്ഞച്ചിരിയുമായി
മുന്നിലിരിക്കുന്നവന്റെ
ആത്മരതിയുടെ ബഹിർസ്ഫുരണമോ?!!
ഓർമ്മയിലിപ്പോൾ അലമേലുവാണ്
കാട്ടുവഴിയിലെ അപ്പക്കാട്മറഞ്ഞ്
അലമേലു
ഒരുസ്ത്രീയുടെ രഹസ്യത്തിലേക്കുള്ള
മങ്ങിയവെളിച്ചവും, തണുപ്പുമുള്ളയിടം
ചില്ലുഗ്ലാസിലെ തെളിഞ്ഞവാറ്റിൽ
അലമേലുവിന്റെ, യിളകിച്ചിരി
ജീവിതത്തിന്റെ ഉളളകം കത്തുന്നചിരി
പോലെ
ഉള്ള്പൊള്ളിക്കുന്ന ചാരായം
ആട്ടിൻചൂരുള്ള അലമേലുവിനെകാണു
മ്പോൾ
ഞരമ്പിൽ ആസക്തിയുടെഅഗ്നിയല്ല
തിളക്കുന്നത്
അരച്ചാൺ വയറിനുവേണ്ടി
എരിഞ്ഞുതീരുന്ന ജീവന്റെശൈത്യമാണ്

ജീവിതം ഇങ്ങനെയും



പാപത്തിന്റെ അനിവാര്യമായ
വ്യസനത്തോടെ
അവൾ മഴയിലേക്കിറങ്ങി
വിയർപ്പിൽമഴ കലർന്ന്
ദേഹത്തൂടെ ചാലിട്ടൊഴുകി
മിന്നലിന്റെമൂർച്ചയുടെ തിളക്കം
അവളുടെമുഖത്ത് സ്ഫുരിച്ച
ദൈന്യത, യിടയ്ക്കിടേകാട്ടിതന്നു.
കുടിലിൽനിന്ന് കുഞ്ഞിന്റെവിശന്ന
നിലവിളി അവളുടെകാതിൽ
പറ്റിക്കിടന്ന് പാടിയുറക്കിയഅമ്മയെ
ഇരുളിൽതപ്പിനോക്കി കാണാതെ
വന്നപ്പോഴുള്ള
കുഞ്ഞിന്റെഭയം അവളുടെകണ്ണിൽ
മഴയേക്കാൾ ആർത്തലയ്ക്കുന്നകണ്ണീർമഴ
അവളുടെകവിളിൽ ഓളംവെട്ടുന്നു
മുഷിഞ്ഞുചുളുങ്ങിയ ഏതാനുംനോട്ടുകൾ
അപ്പോഴും നനയാതിരിക്കാൻ
അവൾകൈചുരുട്ടി പിടിച്ചിരുന്നു

തീചുംബനം




പ്രണയിച്ചു പ്രണയിച്ചാണവർ
വിവാഹിതരായത്
അവന്റെചുംബനത്തിന് തീപ്പോലെ
പൊള്ളുംചൂടായിരുന്നു
അവനെന്നാൽ അവൾക്ക്
പ്രാണനായിരുന്നു
അതുപോലെയവനും
മുഷിവൊട്ടും ഉണ്ടായിരുന്നതേ
യില്ല
മഷിയിട്ടമിഴി നനയിപ്പിച്ചതേയില്ല
പിന്നിലൂടെവന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ചാണ്
പിൻകഴുത്തിലവൻകൊളുത്തിയത്
ഒരു'തീ'ചുംബനം
ഒന്നുതിരിഞ്ഞു നോക്കുവാനവൾക്ക്
സമയമുണ്ടായിരുന്നില്ല
ചുംബനച്ചൂടിന് പെട്രോളിന്റെ ഗന്ധമാ-
യിരുന്നു.
ഇന്നും അവൾക്കായവൻ കണ്ണീരൊഴു
ക്കുന്നു!

2017, ഏപ്രിൽ 12, ബുധനാഴ്‌ച

വിഷുക്കണി



മേടംവന്നു കരേറുന്നു
മാനംപൊന്നിൻ കുടമായി
കൊന്നമരത്തിൻ ചില്ലകൾതോറും
കനകക്കിങ്ങിണി പൂക്കുലകൾ
തേൻവണ്ടുകളുടെ വരവായി
വരിവരിയായ്പൂമ്പാറ്റകളും
ഉണ്ണിക്കുട്ടനുസന്തോഷം
കുഞ്ഞികൈയ്യിൽ കൈനേട്ടം
മധുരപുഞ്ചിരി തൂകുംമാമ്പഴം
ഉണ്ണിക്കുട്ടനുസമ്മാനം
സദ്യകൾവട്ടം അമ്പമ്പോ.....
സംഗീതങ്ങൾ ഹാ...ഹാ...ഹാ...
കണികണ്ടുണരാൻ കൊതിയായി
പൂത്തിരിപ്പൂക്കൾ വരവായി

വിഷു




കുന്നലനാടിന്നൊരുങ്ങിനിന്നു
കൊന്നപോൽ പൂത്തുവിളങ്ങിനിന്നു
സ്നേഹസൗഭാഗ്യ സൗരഭങ്ങൾ
കണിയായ്കരേറും വിഷുദിനമായ്
വർണ്ണമേലാപ്പൂ വിരിച്ചുനിൽപ്പൂ
കർണ്ണികാരത്തിൻ കുസുമമെങ്ങും
സ്വർണ്ണമെഴുംനല്ല കിങ്ങിണികൾ
കാന്തിവിടർത്തിക്കുണുങ്ങി നിൽപ്പൂ
കൈകളിൽവിത്തും കൈക്കോട്ടുമേന്തി
കർഷകർ പാടവരമ്പിലേറി
പുത്തൻവിഷുപക്ഷി പാട്ടുപാടി
ഉത്സവ ശ്രീയെഴുന്നുള്ളപാട്ട്
വർഷമേഘങ്ങൾ വിരിച്ചുപീലി
ഹർഷനാദങ്ങൾ തൊടുത്തുകണ്ഠം
കൈനേട്ടമായെങ്ങും കായ്ഫലങ്ങൾ
ആനന്ദലബ്ധിക്കിനിയെന്തു വേണം

2017, ഏപ്രിൽ 11, ചൊവ്വാഴ്ച

പ്രണയ മുന്തിരി




ഉന്മേഷം ഉള്ളകങ്ങളെ
ഇളക്കിമറിക്കുന്നു
മനസ്സ് ആകാശം പോലെ.
നിലാവിന്റെ നീലധൂളികൾ
നൃത്തമാടുന്നു
ഒരുകുല മുന്തിരിയുമായി
അപ്പോൾ പറിച്ചെടുത്ത
ഒരുകുല മുന്തിരിപോലെ
അവൾ അരികിൽനിൽക്കുന്നു
സോളമന്റെ പാട്ടിൽനിന്നെന്നപോലെ.
പ്രണയത്തിന്റെമുന്തിരി അവൾ
ചുണ്ടോടുചേർക്കുന്നു
എങ്ങുനിന്നോവന്ന ഒരുകുളിർക്കാറ്റ്
തൊട്ടുരുമിനിൽക്കുന്നു
ചന്ദനത്തിരിയുടെഗന്ധം മദിപ്പിക്കുന്നു
മഞ്ഞുപൊഴിഞ്ഞ നടപ്പാതയിൽനിന്ന്
പിയാനോവായിക്കുന്നതുപോലെ
അതി മൃദുലമായൊരുകൈത്തലം
എന്നെസ്പർശിക്കുന്നു

മരിയാ തോമസ്




അവൾ, ഒര്ഓർക്കിഡ്‌ പുഷ്പംപോലെ
പുഞ്ചിരിച്ചുനിന്നു
ഉപചാരപൂർവ്വം അവൻഅവൾക്കായി
കൈനീട്ടിനിന്നു.
വിറയാർന്നചുണ്ടുകളുടെ നനുത്ത സ്പർശം
മുന്തിരിത്തോപ്പും, ഗോതമ്പുപാടവുംകടന്ന്
ഒരുകാറ്റ്കൊണ്ടുവന്നു
അനവധിഓർമ്മകൾക്കു മുകളിലായി
സ്നേഹത്തിന്റെ ഓർമ്മയായതുയർന്നു
നിന്നു
മരിയാതോമസ്, നിനക്കായ്ഞാനെന്ന്
നീയെത്രവട്ടം, യെന്നോടുമൊഴിഞ്ഞു!
നിന്റെകല്ലുവെച്ച കാതിലെനക്ഷത്രം
എത്രകണ്ണിറുക്കി
പ്രണയത്തിന്റെപുത്തൻ ശീലുകൾ
പാടിതന്നവൾനീ
പാതിരാപവിഴമല്ലിയായ് നീയെന്നിൽ
എത്രവട്ടം പൂത്തുവിടർന്നു
പ്രണയത്തിൻപൂമ്പാറ്റയായിരുന്നു നീ
പൂവുകൾതേടി പറക്കുന്നപൂമ്പാറ്റ
മരിയാ, ഞാനുംനിനക്കൊരുപൂവു
മാത്രമെന്ന്മനസ്സിലാക്കാൻ
ഞാനെത്ര കാത്തിരിക്കേണ്ടിവന്നു

സ്നേഹം




അടച്ചുവെച്ച വീഞ്ഞുപോലെ
എന്റെമനസ്സിന്റെവീര്യം കൂടിക്കൂടി
വരുന്നു
മൊഴികൾതിങ്ങിയിരിക്കുന്നു
എന്നെ,യെത്രമാത്രം സ്നേഹിച്ചിരുന്നുനീ
പക്ഷേ,യിന്ന് ഒരുകള്ളനെയെന്നോണം
നീയെന്നെ, യകറ്റിനിർത്തുന്നു
"സ്നേഹമാണഖിലസാരമൂഴിയിൽ "- സ്നേഹമില്ലെങ്കിൽ പിന്നെമറ്റെന്ത്?
സ്നേഹമാണ് വലുത്
അല്ലെങ്കിൽവ്യർഥം ജീവിതം
കുശുമ്പും, കുന്നായ്മയും, സ്വാർത്ഥത,
അഹങ്കാരം എത്രനാൾ ഇനിയുമിത്
ഇതെല്ലാ,മറിഞ്ഞീടിലും
സ്നേഹത്തെ, യകറ്റിയും, ഒറ്റുകൊടു
ത്തും കൊണ്ടിരിക്കുന്നുലോകം

2017, മാർച്ച് 31, വെള്ളിയാഴ്‌ച

വാക്കുകൾ




ചില വാക്കുകളുണ്ട് ക്ഷാമകാല
ത്തെന്ന പോലെ
ഇറ്റിറ്റി വീഴും വളരെ കുറച്ചു മാത്രം
അല്ലെങ്കിൽ ആഗ്യംങ്ങളായും,
നോട്ടങ്ങളായും, മുദ്രകളായും.
ചില വാക്കിന്റെ വറ്റുകൾ വാരിയിടും
കൊത്തിയെടുക്കാൻ പാകത്തിനു
ള്ളവയും
അതികഠിനമായുള്ളവയും
ചിലത് വേഗം വിഴുങ്ങാം, ചിലത് തൊണ്ട
യിൽ കുടുങ്ങി കളിക്കും
ചിലവാക്കുകൾ പൊള്ളുന്നവയാണ്
സ്വയം തുണിയുരിഞ്ഞ് ഭ്രാന്തമായി തുള്ളി
തിമിർക്കും
ഘോരമായി അട്ടഹസിക്കും.
ചില വാക്കുകൾ മഴപോലെയാണ്
പതുക്കെ തുടങ്ങി പെട്ടെന്ന് അവസാനി
ക്കുകയോ, കോരിച്ചൊരിയുകയോ
ചെയ്യും
ചില വാക്കുകളുണ്ട് സംഗീതം പോലെ
സാന്ദ്രമായവ
കേട്ടാലും, കേട്ടാലും മതിവരാതെ
ഇനിയുമിനിയുമെന്ന് മനസ്സു പറയുന്നവ

കണ്ണീർ സീരിയൽ




കേരളം കണ്ണീരിൽ കുതിരുന്നു
വരൾച്ചയുടെ തളർച്ചയിലും
ഇറ്റുവെള്ളത്തിനലയുമ്പോഴും
വീടുകളുടെ നടുത്തളങ്ങൾ
കണ്ണീർച്ചാലുകളാണ്
സീരിയൽ തുടങ്ങിയതേയുള്ളു
സ്ത്രീ കഥാപാത്രം ദുഃഖം സഹിക്ക
വയ്യാതെ കരയുകയാണ്
കഥാപാത്രത്തിന്റെ കണ്ണീർ
സ്ക്രീനിൽ നിന്ന് നിലത്തേക്കൊഴു
ക്കുകയാണ്
ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന ഒരിറ്റുവെള്ളമില്ലാത്ത
അറ്റവേനലിലും
എങ്ങിനെയാണിത്രയും കണ്ണീരുണ്ടാ
കുന്നത്

അമ്മ




ഉമ്മറത്തമ്മവെച്ച നിലവിളക്കിന്റെ
മുന്നിൽ
രാമനാമം ജപിച്ചതിന്നുമെന്നുള്ളിലുണ്ട്
നിറനിലവിളക്കായെൻ ഉള്ളിലുണ്ടിന്നു,മമ്മ
ജാലമില്ലാതെയിന്നും ജ്വലിച്ചുനിൽക്കു
ന്നുണ്ട്
മച്ചറയ്ക്കുള്ളിൽനിന്നും ഒച്ചകളിന്നും കേൾക്കേ
നക്ഷത്രവെളിച്ചമായ് മിഴികൾതിളങ്ങീടും
കുമ്മായച്ചുമരിൻമേൽ കാട്ടിയകുസൃതി യിൽ
ഉൺമയാം അമ്മച്ചിത്രം വരയായിന്നും കാണാം
ആ നല്ല നാളുകൾ ചിന്നി നിൽക്കുന്നു യിന്നും
തെന്നിയ സ്വപ്നം പോലെ ഓർത്തോർ
ത്തെടുക്കുന്നു
ക്ലാവു പിടിക്കാതുണ്ടാ,വാക്കെന്നുൾ
കിടാരത്തിൽ
തെന്നൽ താരാട്ടീടുന്നോരോളമായുള്ളി
ലുണ്ട്
ശോണ ദീപ്തമാ,മൊരു കമ്ര നക്ഷമ,മ്മ
കർമ്മം ചെയ്തു തീർത്തീടാൻ ശക്തിയു,
മിന്നെന്ന,മ്മ

2017, മാർച്ച് 28, ചൊവ്വാഴ്ച

ശ്മശാനം




കാറ്റാടി മരങ്ങളതിരിട്ട ശ്മശാനത്തിൽ
ആ യാത്രയൊടുങ്ങുന്നു
കാറ്റാടികളുടെമൂളക്കം രോദനംപോലെ
ഓടിനടക്കുന്നു
അത്അനുനിമിഷംതീവ്രമായി നെഞ്ചിൽ
തുളച്ചുകയറുന്നു
മഴപൊടുന്നനെ പൊട്ടിവീണപ്പോൾ
ഉള്ളിലെന്തോ പിടഞ്ഞുണരുന്നു
പൂമ്പാറ്റയെപ്പോലൊരു പെൺകുട്ടി.
കാറ്റിലിളകുന്ന പുൽത്തലപ്പുകൾക്കിടയിൽ
പതിരറിയാത്തപെണ്ണിന്റെ ഉടൽനിവരുന്നു
കറുത്ത കൊക്കുകൾ കൊത്തിവലിക്കുന്നു
നിലവിളിക്കുവാൻ കഴിയാതെ
അവളുംമഴയും പിടയുന്നു
മൃഗങ്ങൾ നാണിക്കും വിധത്തിൽ
ചൂടാറുന്നതുവരെ അവർ....
പണ്ടു പണ്ട് ഒരു പെൺകുട്ടിയുണ്ടായിരുന്നു
അമ്മൂമകഥതുടർന്നു
ഉറങ്ങിയുണരുമ്പോൾ കഥയുണ്ടായിരുന്നില്ല
അമ്മൂമേ, അന്നുപറഞ്ഞകഥയിലെപെൺ -
കുട്ടി
എവിടെയാണെത്തിയത് ?!
ശ്മശാനത്തിൽ ഒരു തലയോട്
ഇരുളിൽ തിളങ്ങുന്നു

ജാഥ




ഓരോജാഥയു,മിപ്പോൾ മൗനജാഥയാണ്
ജാഥകടന്നുപോകുന്നു,യെന്നറിയുന്നത്
മുന്നിൽനടക്കുന്ന ബാനറും,കൊടിയും -
കണ്ടാണ്
നീണ്ടവരികളിലെകണ്ണുകൾ നീളുന്നത്
വളർന്നുനിൽക്കുന്ന മാളുകളിലേക്കാണ്
ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് ഒറ്റയുംതെറ്റയുമായി
തെറിച്ചുവരുംചിലവാക്യങ്ങൾ.
മുദ്രാവാക്യങ്ങളെല്ലാം മുദ്രണംചെയ്യപ്പെട്ടി-
രിക്കുന്നു
മുഷിഞ്ഞമുഖങ്ങളിൽ വലിഞ്ഞുമുറു-
കലില്ല
ചുരുട്ടിയമുഷ്ട്ടികളിൽ ദൃഢതയില്ല
കഷ്ട്ടതരംകാൺമാനില്ല
ജാഥകൾ നടന്നുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു
മൗനത്തിന്റെ ചിതൽപ്പുറ്റുകൾ വളർന്നു -
കൊണ്ടും

പ്രത്യാശ



വേപഥുവാർന്നഒരുസ്വരം ഇഴഞ്ഞുവരുന്നു
പ്രീയതരമായതെല്ലാം മുന്നേമറയുന്നു
കാലത്തിന്റെ കാണാമറയത്ത് ചേക്കേറുന്നു
പുറത്തെങ്ങും കാറ്റു വീശുന്നു
കരിയിലകൾ കാറ്റിൽ പറക്കുന്നു
കാഴ്ച്ചമങ്ങിയ കണ്ണുകളുയർത്തി
അവളൊന്നുകൂടി നോക്കി
മൺകൂടാരത്തിന് ഏതോ ആകാശത്തിന്റെ
ഘനനീലിമയെന്നു തോന്നി
പാഴ്മഞ്ഞിന്റെ ഗിരിശിഖരങ്ങളിൽ
വെളളിമേഘങ്ങളുടെ പാളികൾ.
വെയിലിന്റെ വർണ്ണനൂലുകൾ
മരണത്തിനു മേൽ ഉയിർപ്പിന്റെ -
പ്രത്യാശകൾ
അവൾക്ക് സമ്മാനിക്കുന്നു.

പ്രണയത്തിന്റെ മീവൽപക്ഷികൾ




ചായക്കൂട്ടുകൾ തട്ടി മറഞ്ഞതുപോലെ
വർണ്ണങ്ങൾ നിറഞ്ഞ മനസ്സ്
വാൻഗോഗിന്റെ മഞ്ഞ പോലെ പ്രണയാ
തുരം
ചില്ലുജാലകത്തിനപ്പുറം
മീവൽ പക്ഷികൾ ചിറകടിക്കുന്നു
മനസ്സിലൊരു ഭൂപടം നിവർന്നു വരുന്നു
വൻകരകളും, സമുദ്രങ്ങളും, കടലിടുക്കു
കളും,മഞ്ഞുപർവ്വതങ്ങളും,മരുഭൂമികളും
നിന്റെ കണ്ണുകളിൽ പ്രണയത്തിന്റെ
പതിനാലു ലോകങ്ങൾ
എന്റെ വിരലുകൾ നിന്റെ ഭൂപടത്തിലേക്ക്
നീളുന്നു
പ്രണയത്തിന്റെ അലകടലിൽ
നാവികനും, കപ്പലുമായ് നാമിരുവരും
ഇപ്പോൾ മറ്റൊന്നുമോർക്കുന്നില്ല
മേഘരഹിതമായ നീലാകാശത്തിൽ
മീവൽ പക്ഷികളായ് നാമിരുവരും

2017, മാർച്ച് 23, വ്യാഴാഴ്‌ച

അമ്മയുടെ മരണം



ജാലകത്തിനപ്പുറം
ചിതകത്തിയമരുന്നു
വായുവിനിപ്പോഴും ചന്ദനത്തിരിയുടേയും
വെന്തതേങ്ങയുടേയുംഗന്ധം
തേങ്ങിത്തളർന്ന കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ
വീട് മൂകമായിരിക്കുന്നു
അമ്മപോയി, ചേച്ചിയുടെ കവിളിലൂടെ
രണ്ടു തോടുകൾ ചാലുകീറി
" എവിടേക്ക് ''?_ എന്ന ചോദ്യത്തിനെ
നെഞ്ചോട് ചേർത്തമർത്തി ഒരു ഗദ്ഗദം
കരഞ്ഞു തളർന്ന കണ്ണുകൾ
ഉറക്കമില്ലാത്തരാത്രിയിൽ അമ്മയെ
ത്തേടി
കുഞ്ഞുകൈകൾ അമ്മയെപരതി
മുറിയിൽ മുലപ്പാലിന്റെ മണം
മാറോട് ചേർത്തമർത്തുന്ന സുരക്ഷി
തത്വത്തിന്റെമൃദുത്വമാർന്നകൈ
തീയാളുന്ന ഉടലുമായി ഉരുകിത്തീരുന്ന
അമ്മഅരികിലേക്കു വരുന്നു
ഉറക്കത്തിലുറക്കെകരഞ്ഞ്
ഞെട്ടിയുണർന്നപ്പോൾ
അമ്മയെവിടെ?!
ജാലകപ്പുറത്ത്ഒരുകനൽ അനലുന്ന പോലെ

അമ്മനട്ടനാരകം




കുശലം ചൊല്ലുന്നപോൽ
കുറുകുന്നുഒരുകാക്ക നാരകച്ചില്ലയിൽ
അമ്മനട്ട നാരകത്തിൽ പുഞ്ചിരി പോ-
ലൊരുപൂവ് വിരിഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു
അമ്മയുടെ ഓർമ്മയാണ് നാരകം
അമ്മ കുഞ്ഞിനെ കൈയ്യുയർത്തി
വിളിക്കുന്നപോലെ
ചില്ലയുയർത്തി വിളിക്കുന്നു നാരകം
അമ്മ ചുമലിൽ മുഖമമർത്തിച്ചിരിക്കുന്നു
പടിഞ്ഞാറ്റയിൽ നിലവിളക്കായ് ജ്വലിക്കുന്നു
വെള്ള വസ്ത്രമണിഞ്ഞഅമ്മ
ഓർമ്മയുടെ നാരകപ്പൂവ് തന്ന്
ഏതു വഴിക്കാണ് പോയത്?!
നാരകച്ചില്ലകൾ കാറ്റിലുലയുന്നു
കണ്ണിൽ നിന്നൊരു കുടം തുളുമ്പുന്നു
ഓർമ്മയുടെ വാതിലിൽ ഒറ്റയ്ക്കാക്കി
അമ്മ പോയിരിക്കുന്നു.
ജലത്തിൽ നിന്നുംപിറന്ന ജീവൻ
ജലത്തിനുള്ളത് മൺകുടത്തിൽ മൂടിവെച്ച്
ഒന്നും മിണ്ടാതെ

2017, മാർച്ച് 21, ചൊവ്വാഴ്ച

വേരറ്റ വൃക്ഷം



ഗ്രാമത്തിന്റെ തുടിപ്പിൽ
തുടലൂരിയെറിയപ്പെട്ട
ഒരു ജീവിതമുണ്ടായിരുന്നു
യെനിക്ക്
പുലരിപോലെ തുടുത്തുനിന്ന
ഒരുയൗവ്വനകാലം
ഇന്ന്, ശിഖരങ്ങളൊടിഞ്ഞവൃക്ഷ
മാണുഞാൻ
ജന്മാന്ത്യത്തിന്റെ കൈപ്പുനീർകുടി
ക്കുന്നവൾ
കരിങ്കാറുകൾ കണ്ണിൽഇരമ്പിക്കയ
റുന്നു
വേനലിന്റെ ശമിക്കാത്തപുഴുക്കം
ഉള്ളിനെവേവിക്കുന്നു
ഇല്ലായ്മയുടെ മിഥുനസന്ധ്യയിലാ
ണുഞാൻ
ശവക്കച്ചപോലെ നനഞ്ഞുകിടക്കുന്നു
കവിൾത്തടം
കരിമ്പനതലപ്പുകൾ കരളിനുള്ളിലാടുന്നു
കാമംകുരുത്ത കണ്ണുകളും
ചോരതുളുമ്പുന്ന ചുണ്ടുകളും
തുള്ളിതുളുമ്പുന്ന മാറിടവുമായിരുന്നു
അവർക്ക് വേണ്ടത്
സ്നേഹംഅർത്ഥമില്ലാപദമായി
പാദങ്ങളാൽ ഞെരിഞ്ഞുടഞ്ഞു
ഇന്ന്, വേരറ്റുനിൽക്കുന്ന ശിഖരമൊടിഞ്ഞ
വൃക്ഷംഞാൻ

2017, മാർച്ച് 18, ശനിയാഴ്‌ച

പഴയവീട്



പഴയകാലവീടുകളിന്ന് ജീവിക്കുന്നത്
വരികൾക്കിടയിലാണ്
പൊടിപിടിച്ച ഷെൽഫിനകത്തിരുന്ന്
ചെറുകാടും,എം ടിയും പറയുന്നത്
മരുമക്കത്തായത്തിന്റെ തമ്മിൽതല്ലാണ്
ഉള്ളകങ്ങളിലെ ഉഷ്ണക്കാറ്റാണ്
പഴയകാലവീടുകൾ ഒരുത്തരമാണ്
ഉത്തരങ്ങളേക്കാൾ ശക്തമായ ചോദ്യവുമാണ്.
പഴയകാലവീടൊരു വടവൃക്ഷമാണ്
വൃക്ഷക്കൊമ്പിൽ സന്ധ്യതുണിതോരാ-
നിട്ടാൽ
പെരുത്തുവരുംപേടിച്ചെത്തം
മെല്ലെമെല്ലെ വൃക്ഷക്കൊമ്പിൽ
ഇരുട്ട്ചിറകടിക്കും
പെരുകിവരുന്നയിരുട്ടിൽ
സന്ധ്യമറന്നിട്ട വെളിച്ചത്തിൽ
യക്ഷിക്കൊട്ടാരംപോലെ നിഴൽ -
വിരിച്ചുനിൽക്കുംവീട്

എന്നിട്ടും നീ...!



രൂപങ്ങൾകൂടിക്കുഴയുന്ന കാഴ്ച്ചനഷ്ട്ട -
പ്പെട്ടമനസ്സ്
വാക്കുകൾപിച്ചിച്ചീന്തിയിട്ട മുറ്റമായിരി ക്കുന്നു
എന്റെമുറിവുകളിൽ മുളക് തേയ്ക്കാൻ
തള്ളിക്കയറുന്നു കണ്ണുകളിലേക്ക്സന്ധ്യ
അക്കങ്ങളുടെസങ്കലനപട്ടിക എവിടെ -
യാണ്പിഴച്ചത്?!
ഉറക്കംമാറിയിരുന്ന് വിരൽഞൊട്ടപൊട്ടി ക്കുന്നു
ഉമ്മറക്കോലായിൽ പ്രായംതളർന്നിരിക്കു
മ്പോഴും
വിഭ്രമാത്മകശബ്ദവും കണ്ണുകളിലെ
തീക്ഷണതയും,യിന്നുമോർത്തുപോകുന്നു
എന്നിട്ടുംകണ്ടെത്തുവാൻ കഴിഞ്ഞില്ലല്ലോ
യെനിക്ക്
നിന്റെകണ്ണിലൊളിപ്പിച്ച രഹസ്യദ്വീപ്
എനിക്ക്കുഞ്ഞുമോഹങ്ങളേ ഉണ്ടായിരു
ന്നുള്ളു
എന്റെസങ്കടങ്ങളെ,യറിയാൻ
ചിരിയിൽ ചരൽകല്ലെറിഞ്ഞ്
ചിറ്റോളമുണ്ടാക്കാൻ അരികിലെന്നുംനീ
സർപ്പഗന്ധം പൂക്കുന്ന നിന്റെ
നിമ്ന്നോന്നതങ്ങളായിരുന്നില്ലല്ലോ ഞാനാ
ഗ്രഹിച്ചത്
നിരയൊത്തനീണ്ടമുടി, പാദസരത്തിന്റെ
മൃദുസ്വനം, കുണുങ്ങിച്ചിരിക്കുന്നകുപ്പി
വളകൾ
അമ്പരപ്പിന്റെ കിതപ്പോടെയിന്നും നിന്നെ -
യറിയാൻ പാടുപെടുന്നുഞാൻ
മഞ്ഞുവീണ കരചരണങ്ങളിൽ
കണ്ണീർചൂടേറ്റ് ഒരുമഴച്ചാൽ രൂപപ്പെടുന്നു
കാറ്റിന്റെവിതുമ്പലായ്, കർക്കടകഘോഷ
മായ്
നീപെയ്തപ്പോഴൊക്കെ
ഒരുവൃശ്ചികകാറ്റായ്ഞാൻ തഴുകിയിരു
ന്നില്ലെ
എന്നിട്ടും നീ ....!

ജീവിതത്തെ വായിച്ചെടുക്കുമ്പോൾ




ജീവിതത്തെ എങ്ങനെവായിച്ചെടുക്കും.
കനവുകൾനിറഞ്ഞ കുട്ടിക്കാലമോർ
ക്കാൻനിങ്ങൾക്ക് മനസ്സുണ്ടോ?
ഒരുബിന്ദുവിൽതുടങ്ങി ആബിന്ദുവിൽ തന്നെതിരിച്ചെത്തുന്ന
വൃത്തത്തിന്റെ ആവർത്തനമാണ് ജീവിതം.
ഇത്ര ജീവിച്ചിട്ടും ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച്
എന്തു പഠിച്ചു ?!
ആർത്തിപിടിച്ച കണ്ണുകളുടെ തടവറയിലാ
ണു നിങ്ങൾ !!
ഉള്ളവരുംഇല്ലാത്തവരും ഒരേദു:ഖിതർ
രണ്ടുകൂട്ടരും ഒരുപിടികടുകാണ്തിരയു
ന്നത്

2017, മാർച്ച് 12, ഞായറാഴ്‌ച

മനുഷ്യമൃഗം



അഗ്നിയിലകപ്പെട്ട പാത്രം പോലെ
വ്യഥയുടെ അഗ്നിയിൽ ഞാൻ തിളയ്ക്കുന്നു
മണൽത്തരി പോലെ പൊരിയുന്നു.
നിന്റെ കരകൗശലത്തെ ചൊല്ലി
നീ സന്തോഷിക്കുന്നു
ഉദിതശരീരത്തിന്റെ ഊറ്റം
അവളിൽ തീർക്കുന്നു
നീ ബലിയുടെ ഉത്സവം നടത്തുന്നവൻ
അവൾ ഇര
നിന്നിലെ കാമാന്ധതയുടെ കാളക്കൂറ്റൻ
ബലിയെക്കുറിച്ചുമാത്രം ചിന്തിക്കുന്നു
പുതുരക്തത്തിന് ദാഹിക്കുന്നു
നിനക്ക് അവൾ ബലിമൃഗമായ പശു.
സ്ത്രീ, ജനനി
ജീവന്റെ പഞ്ചാമൃതം നിന്റെ ചോരി
വായിലേക്ക്
ആദ്യമായിറ്റിച്ചു തന്നവൾ
ജീവന്റെ ജലത്തിൽനിന്ന്
നിന്നെ ലില്ലിപ്പൂവായു,യർത്തിയവൾ.
നീ മനുഷ്യനായു,യിർകൊണ്ടു
മൃഗമായ് ജീവിക്കുന്നു
അധമനായ മനുഷ്യാ....!
വഴിയിലുടനീളം അടർന്നുവീണ
എന്റെ കണ്ണിലെ രക്ത തുള്ളികൾക്ക്
നീ മറ്റെന്തെങ്കിലും അർത്ഥംകണ്ടെ
ത്തുമോ ?!

2017, മാർച്ച് 5, ഞായറാഴ്‌ച

ജീവിത വഴി



എത്ര,യകലെ,യെങ്കിലും
അരികിലെന്ന പോലെ
ഇരുമെയ്യെങ്കിലും ഒരുമനമായ
കാലമുണ്ടായിരുന്നു
ഇന്ന്, അളന്നു മുറിച്ചഒരകലം
സൂക്ഷിക്കുന്നു
കണ്ടുമടുത്ത ചിത്രംപോലെ -
യവഗണിക്കുന്നു
വീണുകിട്ടുന്ന സായാഹ്നങ്ങൾ മടു-
ക്കുന്നു
കാല്പനികതയുടെ വൃക്ഷംപാടേയില- കൊഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു
വിരസതഘനം തൂങ്ങുന്നു
അടുത്തിരിക്കുമ്പോഴെല്ലാം
പേപ്പറിലെയേതോ അക്ഷരങ്ങളിൽ
മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു
എല്ലാ വിവാഹവും അവസാനമെത്തുന്ന
മണൽപ്പരപ്പാണോയിത്?!
ചുണ്ടിലെ ചായവും, സുഗന്ധത്തിന്റെ
തീക്ഷണതയുമല്ല ജീവിതമെന്ന്
കാലംകാട്ടിത്തരുന്നു
എങ്കിലം, കാണാതിരിക്കുമ്പോൾ
എത്രമേൽഗാഢമാണ് പ്രണയമെന്നറിയുന്നു

പ്രണയപ്പുഴ




പുഴചാലുകളായി,യിണചേർന്ന്
കുണുങ്ങിച്ചിരിക്കുന്നു
ഉപ്പുകാറ്റുകൾ ചുറ്റിത്തിരിയുന്നു
ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ട് ഇണങ്ങിവന്നതിനെ
ഓളപ്പാളികളുണർത്തുന്നു
വികാരങ്ങൾ കൽക്കെട്ടുകളിൽ
ദ്രുതതാളത്തിൽ ചിതറിയുടയുന്നു
ഇക്കിളിച്ചും, തൊട്ടുതഴുകിയും
മാറത്തുചാഞ്ഞ് പ്രേമപാരവശ്യ
മുയർത്തുന്നു
ആദ്യസമാഗമമെന്നപോലെ
കോരിത്തരിക്കുന്നു
ഇംഗിതങ്ങളുടെ താമരയിതളുകൾ
ആലിംഗനങ്ങളിലമരുന്നു
അങ്ങകലെ കാമാർത്തിപൂണ്ടകടൽ
കരങ്ങൾ വിടർത്തി
ഞരക്കങ്ങളും,മൂളക്കങ്ങളുമുതിർക്കുന്നു
സന്ധ്യയുടെ തങ്കപ്പുളപ്പിൽ
കവിൾത്തടംമിനുക്കി വശ്യമായ്ചിരിക്കുന്നു

മഴനിലാവ്



മഴനിലാവുണ്ട് കാത്തിരിക്കുന്നു
മദാലസമനോഹരിയായി പടിഞ്ഞാറ്
മായാത്തചിരിയായുധം ചുണ്ടത്തുണ്ട്
മൂക്കുത്തിയുടെമിന്നലാട്ടം തെളിയുന്നുണ്ട്
താളപ്പെടുന്നുണ്ട്അവയവ മുഴുപ്പുകൾ
ആശയൊടുങ്ങാത്ത കണ്ണുകൾക്ക് കീഴെ
കരിവാളിപ്പ്
മഞ്ഞിന്റെ നനഞ്ഞമുണ്ടാൽ
മുഴച്ചുന്തിയമാറ് മറച്ചിട്ടുണ്ട്
മിനുപ്പേറിതിളങ്ങുന്നുണ്ട് ഉടൽവടിവുകൾ
നിശ്ശബ്ദതകൾ നീരാട്ടിനിറങ്ങുമ്പോൾ
രാമുല്ലകൾസുഗന്ധം പരത്തുമ്പോൾ
കേൾക്കാംചുംബനത്തിന്റെനെടു- വീർപ്പുകൾ
മൈഥുനത്തിന്റെ സുഖലാസ്യങ്ങൾ

ഒരു സ്ത്രീയും പറയാത്തത്




കൊളുത്തുപൊട്ടിയ ജനാലപോലെ
എത്രഅടച്ചാലും തുറന്നുവരുന്ന -
ഓർമ്മകൾ
പലപ്പോഴുംപറന്നുവന്ന് ആക്രമിക്കുന്ന
കാക്കക്കൂട്ടങ്ങളാകുന്നു
പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ടഎഴുപത്കാരിക്കും, -
ഏഴുകാരിക്കുമിടയിലൂടെ
അവളുടെ ദിനങ്ങൾ .
ഓരോപുരുഷനിലും അവസരംപാർത്തി -
രിക്കുന്ന ഒരുകഴുകനുണ്ടോ?!
ഓരോവാഹനത്തിലും, നിരത്തിലും
ഏതോഒരുമകളുടെ നിസ്സഹായമായ
ഒരുനോട്ടമുണ്ടോ?
കണ്ടിട്ടുണ്ടോനിങ്ങൾ:
കരടുപോയികലങ്ങിയതെന്ന്മറയ്ക്കുന്ന -
കണ്ണ്
കവിളിലേക്കിറ്റുവീഴുന്ന ഒരുതുള്ളികണ്ണീർ
അങ്ങുമിങ്ങുംപടർന്ന മഷിക്കറുപ്പ്
വിതുമ്പലിനെ അമർത്തിവെയ്ക്കുന്ന -
ചുണ്ടുകൾ
ഓരോസ്ത്രീയിലുമുണ്ട് ഒരുസ്ത്രീയും
പറയാത്തഒന്ന്
എല്ലായിപ്പോഴും അനുഭവിക്കുന്ന
പറയാതെവിട്ടുകളയുന്ന സത്യമായഒന്ന്

തെരുവ് വിയർത്തു നിൽക്കുമ്പോൾ




വിയർത്തു നിൽക്കുന്ന തെരുവിൽ
വിങ്ങിപ്പൊട്ടി നിൽക്കുന്നൊരു കുഞ്ഞ്
വെയിലിനെകുടിച്ച് വിളർത്തുവിളറിയ
നരച്ചക്യാൻവാസിലെ മുഷിഞ്ഞചിത്രം -
പോലൊരുകുഞ്ഞ്
പള്ളയിൽതാളമിട്ട് പാട്ടിനെവരയ്ക്കുക
യാണവൾ
പശിയൊന്നുമാറ്റുവാൻ പിഞ്ചിയകുപ്പായ
ത്തിലെ
ജീവിതത്തെതുന്നുകയാണവൾ
കാണികളറെയുണ്ട് കാണാൻ
നാണയത്തുട്ടിനായ്വിരിച്ച വിരിയിൽ
കാണിക്കയായത് കത്തിക്കരിയുന്ന
വിശപ്പ്മാത്രം
കാറിലിരുന്നൊരുകൊച്ചമ്മ,യൂട്ടുന്നുണ്ട്
ശ്വാനനെ
ലിപ്സ്റ്റിക്കിട്ട്ചുവപ്പിച്ച ശ്രുതിചേർക്കുന്ന
ചുണ്ടുകൾ
പകർത്തുന്നുണ്ട് മൊബൈൽ ക്യാമറയിൽ
ലൈവായൊരുജീവിതം
കുമിഞ്ഞുകൂടുന്നുണ്ട് ലൈക്കും,കമൻറും
വാഴ്ത്തുന്നുണ്ട്വാനോളം.
കൺമുന്നിൽതന്നെയെങ്കിലും കാണുന്നില്ല നാംകുരുന്നു ജീവിതം
കരുണയില്ലാകാലത്തെ നോക്കിയാബാല്യം
തെരുവുപോൽ വിയർത്തുനിൽക്കുന്നു

സ്നേഹവീട്



മകൻ അച്ഛനോട് പറഞ്ഞു:
മരങ്ങളെല്ലാം മുറിക്കണം
വലിയ മതിൽ കെട്ടി
മാളിക പണിയണം
ഓരോരാൾക്കും ഓരോ -
മുറിവേണം
ഒന്നിനും വെളിയിലേക്കിറങ്ങരുത്
ഒരു കുറവുമുണ്ടാകരുത്.
അച്ഛൻ, മനസ്സിലൊരു മരംനട്ടു
മതിലുകളെല്ലാം പൊളിച്ചുനീക്കി
ഒരു കുഞ്ഞു വീടുപണിതു
ചാണകത്തറയിൽ പാവിരിച്ച്
അച്ഛനു,മമ്മയും, കുഞ്ഞുങ്ങളും
ചേർന്നുറങ്ങുന്ന ഒരു കുഞ്ഞു
സ്നേഹവീട്

2017, ഫെബ്രുവരി 26, ഞായറാഴ്‌ച

പ്രണയത്തെ ഗർഭംധരിച്ചവൾ




പ്രണയത്തിന് ശബ്ദമില്ല
മൗനമാണ് പ്രണയം
സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് അതിരില്ലാത്ത -
സ്വാതന്ത്ര്യം പ്രണയത്തിനു മാത്രം
കനവിലും നിനവിലും അവർ രണ്ടു
പേർ മാത്രം
ആഴങ്ങളുടെ ഗന്ധമുള്ള മഴവിൽ
പാടകളാണ് പ്രണയം
പാറയിൽ കൂടുക്കൂട്ടിയ ഒരുവിശ്വാസം
അവന്റെ മൂകതയുടെ ഭാരംമുഴുവൻ
എന്നിൽകനക്കുന്നു
എന്നിട്ടം; കൂടുവിട്ടു കൂടുമാറിയ
പക്ഷിയാണവൻ
പ്രണയം ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടകൂട്ടിലെ
ചത്തൊരുജന്തുവായിട്ടും
പ്രണയത്തെ ഗർഭംധരിച്ചൊരു
കന്യകയാണുഞാൻ

കിണർ




കഴുകി തുടച്ചച്ചില്ലു ഗ്ലാസ്
കടലുനീങ്ങിയ കയത്തിൽ നിന്നും
കണ്ടെടുക്കപ്പെട്ട ഒരു കര
പറന്നു കളിക്കുന്നുണ്ട് വെയിലിന്റെ
തുമ്പികൾ
വെളിച്ചത്തിന്റെമുട്ടകൾ തോടുകളുടച്ച്
ചെറുചിറകുവിടർത്തി പുതുകരയി-
ലേക്ക്പറന്നിറങ്ങുന്നു
മഴകനക്കുംനാളുകളിൽ കണ്ണാടി.
ഇപ്പോൾ, മരണമായ് മലർന്നുകിടക്കുന്നു.
വെള്ളമില്ലാത്തകിണർ വേദനയും -
സ്നേഹംവറ്റിയ ഹൃദയവുമാകുന്നു

ചൂണ്ട




ആയത്തിൽ, ആക്കത്തിൽചൂണ്ട -
വലിക്കാനറിയുന്ന ചിലരുണ്ട്
ചൂണ്ടൽവിഴുങ്ങിയാൽപോലും
പിടികൂടാൻ കഴിയില്ലെന്നറിഞ്ഞിട്ടും
അവർചൂണ്ടലിറക്കിയിരിക്കും.
അപ്പോൾ പഴയകഥയിലെ കൊറ്റിയുടെ
ഓർമ്മതികട്ടിവരുന്നുണ്ടാവും.
ചിലതുണ്ട്;കുടുങ്ങാതിരിക്കാൻ
കഴിയുമായിരുന്നിട്ടും
പെട്ടെന്ന് വന്ന്കുടുങ്ങും
അവ തുമ്പിച്ചിറകുകൾ കീറുന്നതുപോലെ
ഒറ്റപ്പിടച്ചലിൽതീരും.
ചിലമീനുകൾ കൊത്തുന്നതേയില്ല
തുമ്പികളെയിളക്കുന്ന,യിരമ്പംപോര
ഇവയെ,യിളക്കാൻ
മറ്റു ചിലതുണ്ട്;പാറ്റയെകൊത്താറില്ല
ഞാഞ്ഞൂളിനെകോർക്കണം.
സൂക്ഷിക്കണം, മുകൾപരപ്പിലേക്കിറ
ങ്ങുമ്പോൾ.
കൊറ്റികളും, മീൻകൊത്തികളും
കാത്തിരിപ്പാണ്ചുറ്റും.

തികട്ടുന്നത്



മോഹമുണർന്നപെണ്ണിനെ
പ്പോലെ
മഞ്ഞിൽ കുളിച്ച് മലർന്നു
കിടക്കുന്ന
വിളഞ്ഞുവീർത്ത പുഞ്ചപ്പാടം.
പായ്യാരംപറഞ്ഞ് പാഞ്ഞു
പോകുന്ന,യീറൻകാറ്റ്
ഇരുട്ട്കീറി,യാടിയാടിവരുന്ന
ഓലച്ചൂട്ട്
എല്ലാംഅയവിറക്കാനുള്ള തികട്ട -
ലുകളായി.
ഇന്ന്; ആകാശംകാണുന്നമേൽക്കൂ -
രയ്ക്കുതാഴെ
കണ്ണീരണിഞ്ഞ്കിടക്കുമ്പോൾ
ഇല്ലാത്തമണ്ണിൽനിന്ന്
ഇല്ലാത്തവേരിലൂടെ
ഇല്ലാത്ത,യിലയിൽനിന്ന്
ഇറ്റിറ്റുവീഴുന്ന ഒരുതുള്ളിവെള്ളം
ഞാൻസ്വപ്നംകാണുന്നു
നാളെ;എങ്ങനെശ്വസിക്കും ?!

മതമുള്ള്



മതത്തിന്റെ മുള്ളു മതിലി-
നപ്പുറവും, യിപ്പുറവും
അവനും അവളും.
അവർ സ്നേഹത്തിന്റെ
ചെറുകണികകളാൽ
പ്രണയ രാജ്യം പണിഞ്ഞവർ
അവനെ കാണുന്ന മാത്രയിൽ
അവൾ പൂക്കുന്നു
ചില്ലയും, മേനിയും നിറയെ
കുളിരുന്നു.
മുള്ളുമതിലിനിടയിലൂടെ
അവർ ശരീരത്തെ,യറിയുന്നു
ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകൾ പോലെ
നഗ്നതയിൽ കൈയ്യൊപ്പ്
ചാർത്തുന്നു
അവർ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടേയി-
രിക്കുന്നു
എല്ലാം മറന്ന് ചുംബിച്ചുകൊണ്ടി
രിക്കുന്നു
മുള്ളുമതിലിൽ ചുവന്ന പൂക്കളായ്
പൂത്തുനിൽക്കുന്നു
ചിത്രക്കലണ്ടറായ് തൂങ്ങിയാടുന്നു
അടർന്നു വീഴുന്ന ചുവന്ന ദളങ്ങളെ
മുള്ളുമതിൽ നക്കിക്കുടിച്ചു കൊണ്ടി
രിക്കുന്നു

നാട്ടുപാട്ട്




തെയ്തെയ്തോം തെയ്തെയ്തോം
തകതകത തെയ്തെയ്തോം
കേള്കേള് കേള്കേള് മാളോരെ
കേള്കേള്
എങ്ങളുടെകണ്ടങ്ങൾ എവിടെവിടെ
മാളോരെ
എങ്ങളുടെഞാറ്റടിയും എവിടെവിടെ
മാളോരെ
ഏനുഴുത് നട്ടുനനച്ച് വിതകൊയ്തു
മെതിച്ചുപൊലിച്ച
പത്തായംപെറ്റുപെരുകിയ
മേക്കണ്ടം എവിടെവിടേ
തമ്പാനും തമ്പാട്ടീം തന്തോയംനട്ടുവള
ർത്തിയ
മേക്കണ്ടംഎവിടെവിടേ മാളോരേ
എവിടെവിടെ
തെയ്യം,തിറയാടിയകാവും, തറവാടും
തിരുമുറ്റങ്ങളും
തരുപൂത്തുതളിരുതിരണ്ടൊരു നാടെവിടെ
മാളോരേ
കൂവലിലെകുളിരെവിടെ കുളിർകോരും
പെണ്ണെവിടെ
വെള്ളരിതൻതടമെവിടെ പാവയക്ക കോന്നെവിടേ
എവിടെവിടെമാളോരേ കാടെവിടെപുഴയെ
വിടെ
കണ്ണിമാങ്ങച്ചുനയെവിടെ, കൊന്നപ്പൂ നിറമെവിടെ
നേരെവിടെനെറിയെവിടെ സ്നേഹത്തിരി
നിറവെവിടെ
എവിടെവിടെമാളോരെ എവിടെടെവിടെ
എവിടെവിടെ
മലയാളക്കരയെവിടെ മലയായ്മയുമിന്നെ
വിടെ
തെയ്തെയ്തോം തെയ്തെയ്തോം
തകതകത തെയ്തെയ്തോം

2017, ഫെബ്രുവരി 20, തിങ്കളാഴ്‌ച

പീഡനം




തീൻമേശയിലെ
പാത്രത്തിൽ നിന്നും
വെളിയിൽചാടാനുള്ള
മാംസത്തിന്റെ വ്യഗ്രത
ഗ്ലാസിൽനുരയുന്ന ക്ലബ്ബ്സോഡ_
യ്ക്ക് രക്തഛവി
മുട്ടുകാലിലിഴയുന്ന ആമിഷത്തെ
സ്പൂണും, ഫോർക്കു,മുപയോഗിച്ച്
കടിച്ചുകീറുമ്പോൾ
കടവായിലെ ഒലിച്ചിറങ്ങിയരക്തം
ആവപനംനിറഞ്ഞുതുളുമ്പി -
പരന്നൊഴുകി.... യൊഴുകി

കരാർ




വിവാഹം കമ്പോളത്തിലെ
ചരക്കാകുമ്പോൾ
ഉടമ്പടിയിൽ
അടയാളപ്പെടുത്തിയത്:
ബന്ധങ്ങൾ കെട്ടപ്പെടാം
കടുങ്കെട്ടാവരുത്
ലക്ഷങ്ങളിറക്കാം
ലക്ഷണ,മൊത്തതെന്ന്
അനുശാസിക്കരുത്
അടുക്കളയിലാവിയായി
അനാഥമാവുകയല്ല
സനാഥനത്തിന്റെ, യർത്ഥം

കരട്




ശാഖോടകത്തിന് മറഞ്ഞു നിന്ന്
കരയുന്ന ചേച്ചി
കണ്ണിൽ കരട് പോയെന്ന് പറഞ്ഞു
പയ്യിന്റെ പിന്നാലെ പോയ
കരോടിനെയെറിയുമ്പോൾ
വിറകൊടിക്കുന്ന, മ്മയുടെ കണ്ണിലും
കരടുപോയി
അച്ഛ, നോ ഫീസിലെ, യേ തോ രേഖയുടെ
കരട് തയ്യാറാക്കുന്ന തിരക്കിലാണ്
രാവിലെ കുളക്കടവിൽ വെച്ച്
അയൽവീട്ടിലെ ചേട്ടൻ
ചേച്ചിയോട് പറഞ്ഞു:
ചെക്കൻ കണ്ണിലെ കരടാണ്

ദൈവം തെരുവിൽ ....?




വിലക്കപ്പെട്ട കനി ഭക്ഷിക്കരുതെന്ന്
ദൈവം കൽപ്പിച്ചു
വിലക്കപ്പെട്ടതിന് വിലയേറെയെന്ന്
മനുഷ്യൻ പ്രതിവചിച്ചു
സൃഷ്ട്ടി, യുദാത്തമെന്ന്
ദൈവം വിശ്വസിച്ചു
സംഹാരമാണ് ലക്ഷ്യമെന്ന്
മനുഷ്യൻ പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തു
കരുണ വറ്റിയോ ദൈവം പരിതപിച്ചു
അതിന് കാന ജലത്തിന്റെ വില പോലും
കൽപ്പിച്ചില്ല
കലികാലം വരുമെന്ന് ശപിച്ചപ്പോൾ
കലിപൂണ്ട ജനം
ദൈവത്തെ വളഞ്ഞു പിടിച്ച്
തല വെട്ടിമാറ്റി ആർത്തട്ടഹസിച്ചു.
തെരുവിൽ ഉടലില്ലാത്ത തല
ഉരുവിട്ടു കൊണ്ടിരുന്നു
ശാന്തി ...., ശാന്തി...